تفاوت میان نسخه‌های «ضرابخانه»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۶ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
# دستگاه سکه کنی، قرصها را سکه می‌کند.
 
در دوران افشاریه و زندیه تا اواسط قاجاریه وضع ضرب سکه کم وبیش به همان صورت بود تا در سال ۱۲۸۲ هجری قمری، ناصرالدین شاه دستور داد ضرابخانه‌ای با روش جدید و به صورت ماشینی از فرانسه خریداری و به ایران وارد شود و پس از وقفه‌ای دوازده ساله، ضرابخانه جدید در سال ۱۲۹۴ قمری به دستیاری مستشاری [[اتریش|اتریشی]] به نام پشان، کار خود را آغاز نمود. فکر ایجاد چنین ضرابخانه‌ای، سال‌ها قبل از این تاریخ، یعنی به سال ۱۲۲۲ هجری قمری در زمان ولیعهدی عباس‌میرزا نایب‌السلطنه در تبریز مورد توجه بوده و اقدام به تهیه مسکوک رسمی یا چرخی شده بود، اما به علت گرانی هزینه در حدود ۲۰۰ قطعه سکه سیمین (نقره‌ای) تهیه و ضرابخانه تعطیل شد.
 
== محله ضرابخانه ==
{{منبع-بخش}}
محله ضرابخانه در شهر [[تهران]] در تقاطع خیابان شریعتی، بزرگراه همت - زین الدین و ابتدای [[خیابان پاسداران]] است. هنوز آثاری از بنای ضرابخانه قجری و پهلوی در آنجا باقی است. محل نشر سکه و اسکناس و موسسهمؤسسه عالی بانکداری، موزه و مسجد ضرابخانه، در ابتدای خیابان پاسداران، یادگار همان دوران است.
 
== منابع ==
* {{یادکرد وب|نویسنده = |نشانی =
 
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=تأسیس+ضرابخانه+در+دوره+ناصرالدین+شاه&SSOReturnPage=Check&Rand=0 |عنوان =تأسیس ضرابخانه در دوران ناصرالدین شاه | ناشر = دانشنامه رشد |تاریخ = |تاریخ بازدید =۱۶ ژوئن ۲۰۱۱}}
 
== نگارخانه ==
۲۱۷

ویرایش