تفاوت میان نسخه‌های «قضیه شکل اول، شکل دوم»

بدون خلاصه ویرایش
(خنثی‌سازی ویرایش 16154160 توسط علیرضا کتانی (بحث))
برچسب: افزودن القاب
این فیلم از جمله فیلم‌های اوست که بافت در حال تغییر سریع و ناپایدار فرهنگی و سیاسی دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ فیلم‌های او را نشان می‌دهد.
به سبب آنکه در این فیلم به پوشش دادن نظرات گرایش‌های مختلف نسبت به موضوع (به ویژه با نشان دادن رهبران گروه‌های سیاسی چپ‌ و یا معتدلی که به زودی غیرقانونی شناخته شدند) می‌پرداخت و افزون برآن زنان به‌صورت بی‌حجاب (همانطور که در دوره سلطنت [[محمد رضا پهلوی]] بودند ) تصویر می‌شد به زودی از سوی حکومت پس از انقلاب تکفیر و ممنوع شد.<ref>[http://archive.sensesofcinema.com/contents/books/06/38/cinema_kiarostami.html «The Cinema of Abbas Kiarostami» by Alberto Elena<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>
 
این فیلم مستندی دربارهٔ یک معلم است که گروهی از دانش‌آموزان را از کلاس اخراج می‌کند به این دلیل که هیچ‌ یک از آنها به زدن روی میز اقرار نمی‌کند و آنها هم او را لو نمی‌دهند. کیارستمی این فیلم را به کارشناسان آموزشی [[محمدرضا شاه پهلوی]] نشان داد و از نظرات آنها فیلمبرداری کرد. وقتی فیلمبرداری تقریباً تمام شد، در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، [[روح اللهامام خمینی]] از تبعید به [[تهران]] برگشت و ۱۰ روز بعد جمهوریانقلاب اسلامی اعلامبه پیروزی کردرسید.
 
کیارستمی شروع به ساخت مجدد فیلم کرد، توضیحات آن را حذف کرد و ساختارش را تغییر داد. او تصمیم گرفت فیلم را به یک مساله دشوار دراماتیک تبدیل کند: شکل اول شامل دانش‌آموزانی بود که زیر بار نام بردن شخص خاطی نمی‌رفتند؛ در شکل دوم یکی از دانش‌آموزان٬ مقصر را معرفی می‌کند و اجازه می‌یابد به کلاس برگردد. از همه ناظران جدید، از جمله وزیر جدید آموزش و پرورش، در حال نظر دادن درباره دو شکل فیلمبرداری شد. تفاوت دیدگاه‌های آن‌ها و تاثیر آن‌ها از فرهنگ سیاسی آن روزها در سخنان هر یک پیداست. خیلی از آنها فیلم را تمثیلی از پلیس مخفی شاه در نظر گرفتند.
{{خطر لوث‌شدن}}
 
هفت پسر دبیرستانی از کلاس درس اخراج می‌شوند. معلم تهدیدشان می‌کند که اگر اسم کسی را که با صدای ضربِ مداد روی میز، نظمِ کلاس را بر هم می‌زده به او نگویند، یک هفته از حضور در کلاس درس منع خواهند شد. کات. گفتگو با ده‌ها نفر از مطرح‌ترین سیاستمداران و روشنفکران دوران انقلاب درباره این که راه حل صحیح اخلاقی برای این مسئله چیست. [[نورالدین کیانوری]] معلم و سیستم را بیشتر مقصر می داند با این وجود هیچکدام از دو دیدگاه را رد نمی کند. [[صادق خلخالی|آیت‌الله خلخالی]] اعلام می‌کند که این وضعیت با «انگیزاسیون» تفاوتی ندارد. [[صادق قطب زاده]] با او موافق نیست و معتقد است خاطی لیاقت حمایت گروهی را ندارد زیرا کاری ضد ارزش انجام داده است. فیلم به مدت پنجاه و سه دقیقه این نقطه نظرات را بالا و پایین می‌کند و نکاتی را در مورد بینش سیاسی و اجتماعی جامعه ایرانی موشکافی می‌کند. روی تصاویر پایانی فیلم، دومرتبه صدای ضرب گرفتن مداد خاطی را روی میز می‌شنویم. رفته‌رفته به تعداد مدادها اضافه می‌شود تا این که همهمه انقلابی به اوج می‌رسد و نقطه نظر فیلمساز در مورد این قضیه با ظرافت و ایجاز برملا می‌شود.<ref>[http://www.cinemaema.com/module-pagesetter-viewpub-tid-22-pid-176.html انتقاد شدید مانی حقیقی به کتاب مراد فرهادپور و مازیار اسلامی درباره سینمای عباس کیارستمی :: سینمای ما :: پایگاه خبری - تحلیلی سینمای ایران :: Iranian Movie News & Information<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>
{{پایان خطر لوث‌شدن}}