باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱۰۶ بایت اضافه‌شده ،  ۴ سال پیش
ویرایش و ویکی‌سازی
|زیرنویس =
|تاریخ تولد = {{تولد|۱۷۰۷|۵|۲۳}}
|زادگاه = [[روس‌هولت|رُس هولْتْهولْت]]، [[المهولت]]، [[سوئد]]
|تاریخ مرگ = {{مرگ و سن|۱۷۷۸|۱|۱۰|۱۷۰۷|۵|۲۳}}
|محل مرگ = [[اوپسالا]]، [[سوئد]]
}}
 
'''کارل فون لینه''' {{به سوئدیفرانسوی|Carl von Linné}} {{سوئدی|Carl Nilsson Linnæus}}{{رچ}} (زادهٔ [[۲۳ مه|۲۳ مهٔ]] [[۱۷۰۷ (میلادی)|۱۷۰۷]] - درگذشتهٔ [[۱۰ ژانویه|۱۰ ژانویهٔ]] [[۱۷۷۸ (میلادی)|۱۷۷۸]]) [[گیاه‌شناس]] و [[پزشک]] [[سوئد|سوئدی]] و پایه‌گذار نظام امروزیِ [[طبقه‌بندی علمی جانداران|طبقه‌بندی گیاهان و جانوران]] بود.
 
کارل لینائوس، دانشمند گیاه‌شناس، در حدود دو و نیم قرن پیش شروع به مطالعهٔ علمی گیاهان کرد.
 
== نام ==
نام او به [[زبان سوئدی|سوئدی]] «کارل نیلسون لینِئوس» {{به سوئدی|Carl Nilsson Linnæus}} است. خود او از نام لاتینی «کارلوس لینائوس» در آثارش استفاده می‌کرد. در ایران به نام «کارل فون لینه» (از ضبط فرانسهٔ نام اشرافیِ او Carl von Linné)، «کارل لینه» یا بیشتر «لینه» معروف است.
 
== زندگی ==
[[پرونده:Carl von Linné i Lund.jpg|بندانگشتی|راست|مجسمه‌ای از لینه]]
کارل لیناوس در ۲۳ مهٔ سال ۱۷۰۷ در [[روس‌هولت|رُس هولْتْهولْت]]، روستایی در شمال [[المهولت]] در [[استان کرونوبری]]، واقع در منطقهٔ [[اسملاند]] در جنوب سوئد به دنیا آمد.
 
در جوانیجوانی، مانند پدر و پدربزرگ مادری‌اشمادری‌اش، برای کشیش شدن تربیت شده‌بود؛ ولی خودش به این کار هیچ علاقه‌ای نداشت. علاقهٔ او به [[گیاه‌شناسی]] مورد توجه پزشکی از شهر خودش قرار گرفت که او را به [[دانشگاه لوند]] برای تحصیل فرستاد و بعد از یک سال به [[دانشگاه اوپسالا]] منتقل شد.
 
در طول این مدتمدت، لینه دریافت که [[پرچم (گل)|پرچم]] و [[مادگی]] اساسی برای تقسیم‌بندی گیاهان است. او مقالهٔ کوتاهی دربارهٔ این موضوع نوشت و به‌دنبال آن مقام استادیاری[[استادیار|استادیاریِ]] دانشگاه را به‌دست‌آوردبه‌دست آورد. در سال ۱۷۳۲ آکادمی علوم اوپسالا برای تحقیقات در ناحیهٔ [[لاپلاند]] که تا آن موقع ناشناخته بود از او حمایت مالی کرد. نتیجهٔ این تحقیقات مقالهٔ «فلورا لاپونیکا» بود که در سال ۱۷۳۷ به چاپ رسید.
 
پس از آن، لینه راهی اروپا شد. او در [[هلند]] با [[یان فردریک گرونوویوس]] دیدار کرد و نسخه‌ای از کار خود درزمینهٔ طبقه‌بندی گیاهان، یعنی کتاب ''سیسْتِما ناتورا'' را به او نشان داد. در این کتاب، که در چاپ دهم خود در سال ۱۷۵۸ چاپ شد، ۴۴۰۰ گونه از حیوانات و ۷۷۰۰ گونه از گیاهان طبقه‌بندی شده‌بود. لینه در این کتاب نام‌های طولانی و بی‌ضابطهٔ رایج آن زمان مانند physalis amno ramosissime ramis angulosis glabris foliis dentoserratis را با نام‌های کوتاهی مانند Physalis angulata جایگزین کرد که امروزه نیز به‌کار می‌رود. او حدود دو قرن پیش شروع به مطالعهٔ علمی گیاهان کرد. لینه شکل و ساختمان گل و دانهٔ گیاهان را وسیلهٔ طبقه‌بندی آن‌ها قرار داد.