تفاوت میان نسخه‌های «مهدی حمیدی شیرازی»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
حمیدی شاعری بود که در جبهه مخالف نیما یوشیج و نوگرایان ایستاد و در پایان سال ۱۳۲۱ دومین دفتر شعرش را به نام «عصیان» به دست چاپ سپرد.
 
حمیدی در سال ۱۳۲۴ قصیده «مصاحبه با نیما پیشوای نوپردازان» را منتشر کرده بود که در جبهه شعرای کلاسیک و مخالفان [[نیما یوشیج]] او را در صف اول قرار داد. او بعد از شهریور ۱۳۲۰ با قصاید حماسی‌وار پیرامون شرایط نابسامان سیاسی و اجتماعی ایران و در حمله به اشغالگران بیگانه و جدایی‌خواهان آذربایجان، مورد توجه خاص و عام واقع شد و به او لقب «شاعر ملی» داده بودند. او بارها عواملس را جهت كشتن نيما اجير كوده بود
 
پس از سال ۱۳۲۴ تدریجاً گرایشی به مضامین اجتماعی و وطنی و تاریخی پیدا کرد. از دفترهای شعر این دوره از کار و شاعری حمیدی، مجموعه ''[[سالهای سیاه]]'' بیشتر حاوی اشعار وطنی، سیاسی و انتقادی و ''[[طلسم شکسته]]'' شامل اشعار وی است که در شیوه‌های نو و سرانجام ''[[زمزمه بهشت]]'' مراحل برتری از پختگی شعر وی را نشان می‌دهد و او را از استادان شعر در روزگار خود معرفی می‌کند.
 
او در ۲۳ تیرماه سال ۱۳۶۵ خورشیدی در تهران درگذشت و در [[حافظیه|حافظیه شیراز]] به خاک سپرده شد.
 
== نمونه شعر ==
{{شعر|نستعلیق|سبک=color: purple}}
کاربر ناشناس