تفاوت میان نسخه‌های «فر»

جز
حذف صورت کهن در بخش آغازین. صورت کهن‌تر در فارسی دری به کار نمی‌رود. لذا لازم نیست که در بخش آغازین بیاید.
(شکل کهن‌تر: خوره)
جز (حذف صورت کهن در بخش آغازین. صورت کهن‌تر در فارسی دری به کار نمی‌رود. لذا لازم نیست که در بخش آغازین بیاید.)
{{دیگر کاربردها}}
'''فرّ''' یا '''فَرّه''' یا به شکل کهن‌تر، '''خوره'''، مفهومی در [[اساطیر ایران|اساطیر ایرانی‌است]]. فر موهبت یا فروغی ایزدی <ref>دوستخواه ۱۰۱۷</ref> است که شخص با انجام خویشکاری‌های خود<ref>بهار ۱۵۶</ref> و رسیدن به درجه‌ای از کمال به دست می‌آورد. عضو هر [[طبقهٔ اجتماعی]] می‌تواند فرّ مربوط به خود را بدارد. در [[اساطیر ایران]] ترکیب‌های فرّهٔ ایزدی، فرّهٔ شاهی، فرّهٔ ایرانی، فرّهٔ کیانی، فرّهٔ موبدی و فرّهٔ پهلوانی بیشتر از بقیه به کار رفته‌اند. مشروعیت شاهان وابسته به فره‌مندی ایشان بود. شاه مشروع شاهی بود که دارای فرّه شاهی که گاه به صورت فرّهٔ ایزدی هم ذکر می‌شود باشد. فر تنها متعلق به افراد/ایرانیان پاک است و با بدی کردن و غرور و امثال آن هم از دست تواند رفت. در اساطیر ایران مواردی هست که به سبب غرور یا خطاهای بزرگِ شاه فره از وی گسسته و مشروعیت از دست رفته‌است. دو مثال [[کاووس]] و [[جمشید]] قابل ذکرند.
 
== نمودهای فر ==