تفاوت میان نسخه‌های «شمس‌الدوله دیلمی»

اصلاح جعبهٔ اطلاعات و مشخص کردن لقب، کنیه و نام کوچک
جز (افزودن جعبه> (درخواست کاربر:Modern Sciences) +تمیز+)
(اصلاح جعبهٔ اطلاعات و مشخص کردن لقب، کنیه و نام کوچک)
{{Infobox royalty
|type=monarch
|name=شمس‌الدوله ابوطاهر شاه‌خسرو دیلمی
|more=
|image=Shamsal-DawlaBuyidCoinHistoryofIran.jpg
|caption=Coinسکهٔ of Shams al-Dawlaشمس‌الدوله
|succession2=[[امیر (عنوان)|امیر]] of [[استان همدان|همدان]]
|reign2=997۹۹۷-1021۱۰۲۱ م.
|predecessor2=[[فخرالدوله دیلمی]]
|successor2=[[Sama'سماءالدوله al-Dawlaدیلمی]]
|coronation2=
|succession1=
|predecessor=
|successor=
|full name='''[[لقب]]''': شمس‌الدوله{{سخ}}'''[[کنیه]]''': ابوطاهر{{سخ}}'''[[نام کوچک]]''': شاه‌خسرو
|full name=
|house=
|spouse=
|birth_date=
|birth_place=
|death_date=1021۱۰۲۱ م.
|death_place=
|place of burial=
|religion=[[شیعه|اسلام شیعه]]
}}
'''شمس‌الدولهشاه‌خسروِ دیلمی''' اوملقب به '''شمس‌الدوله''' و مُکَنّیٰ به '''ابوطاهر''' پسر کوچک [[فخرالدوله دیلمی]] و برادر کوچکتر [[مجدالدوله دیلمی]] بود. پس از مرگ پدر در شعبان ۳۸۷ قمری،ه‍.ق.، توسط خلیفهٔ [[بغدادقادر (خلیفه)|قادر]] (خلیفهٔ بغداد) شمس‌الدوله لقب یافت و حکومت اسمی [[همدان]] و نواحی مجاور به او داده‌شد. به سبب اینکهاین که هنوز در سنین خردسالی به سر می‌برد، ادارهٔ امور و نیابت سلطنت به ملکهٔ فخرالدوله شد. نام مادر وی [[شیرین‌دخت اسپهبد رستم طبری|شیرین‌دختِ اسپهبدْ رستمِ طبری]] بود و سیده خاتون خوانده می‌شد. خاندان مادر وی نیز از فرمانروایان محلی [[طبرستان]] به شمار می‌آمدند.
 
برادر بزرگ‌تر او، [[مجدالدوله دیلمی]] نیز در هنگام خردسالی به امارت [[ری]] نشست و نیابت سلطنت او نیز در دست مادرش سیده خاتون بود. با این حال مجدالدوله یک بار در سال ۳۹۷ قمری در همان سال‌های کودکی به تحریک اطرافیان بر ضد مادر برانگیخته شد. ملکه هم به یاری [[بدرحسنویه]]، حاکم [[کرد]] [[دینور]]، [[ری]] را تسخیر کرد و مجدالدوله را برکنار نمود و برادرش شمس‌الدوله را به جای او نشاند. چندی بعد با او دوباره بر سر مهر آمد و او را به امارت ری بازگرداند و شمس‌الدوله را به همدان فرستاد. فرمانروایی شمس الدوله در همدان به سبب وزرات [[ابوعلی سینا|شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا]] در تاریخ شهرت یافت. با وجود این وزارت بالنسبه کوتاه برای پور سینا جز تحقیر و آزار و دوری از مطالعه و تفکر حاصلی نداشت.<ref>{{پک|زرین‌کوب|۱۳۹۰|ک=روزگاران|ص=۴۴۹}}</ref>