تفاوت میان نسخه‌های «احمد نجم‌الدین کبری»

بدون خلاصه ویرایش
|القاب|| '''نجم الدین''' و '''طامةالکبری'''
|-
|معروف به|| شیخ نجم الدین کبریکبری، شیخ ولی تراش
|-
|بانی|| مؤسس [[سلسله کبرویه]]
|-
|زمینه فعالیت|| صوفیعرفان و تصوّف
|-
||| قرن ششم و هفتم هجری
|-
|}
'''احمدبن عمر بن محمد خیوَقی خوارزمی''' کنیه '''ابوالجناب''' و ملقب به نجم‌الدین و طامةالکبری و مشهور به [[شیخ ولی‌تراش و معروف به شیخ.]] از صوفیان ایرانی سده ی ششم و هفتم هجری است. او خرقه اصل از [[عمار یاسر بدلیسی]] گرفته‌است. «او بعد از فراگيري مقدّمات علوم در آنجا، سال ­های بسيار به مسافرت پرداخت و نزد استادان زيادی علوم رسمي و متداول؛ به ويژه حديث را فراگرفت و از مشايخ متعددي در طريقت بهره مند گردید. از استادان مهم وي يکي شيخ اسماعيل قصري(م.589) است که نزد وي به رياضت و سلوک پرداخت و از او اجازه ی ارشاد گرفت و به خوارزم بازگشت.<ref>مقاله ی مندرج در پایگاه اینترنتی '''ماهنامه علمی و تخصّصی اطلاعات حکمت و معرفت''': [http://www.ettelaathekmatvamarefat.com/new/index.php?option=com_content&view=article&id=961:1393-05-06-06-22-22&Itemid=70 نجم الدّین کبری]. حامد الگار، ترجمه و تحقیق: جمشید جلالی شیجانی، با اندکی ویراست، تاریخ بازدید: 10 آوریل 2016.</ref>»
 
شاگردان و خلفای شیخ نجم الدین کبری از قبیل، شیخ فریدالدین عطار، باباکمال جندی، شیخ رضی الدین علی لالا، شیخ سعدالدین محمد حمویی، شیخ نجم الدین رازی، مجدالدین بغدادی و بهاء ولد از اعاظم طریقه کبراویه و بزرگان دیگر همه از شاگردان و مریدان این شیخ می‌باشند. نجم‌الدین در طول مدت عمر ۱۲ نفر را به مریدی پذیرفت که همگی از جمله مشایخ و اولیا شدند.<ref>خبرگزاری فارس: [http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911109000060 مجموعه تاریخی «کهنه اورگنج» کجاست]. بازدید: دسامبر ۲۰۱۴.</ref>
 
وی توانست با کمک شاگردانش در مقابل سلسله [[سهروردیه]] در مغرب، سلسله کبرویه را در مشرق بنا کند و دامنه آموزه‌هایش را از خراسان و فرارود تا شام و آسیای کوچک گسترش دهد.
 
شیخ نجم‌الدین در ۱۲۲۱ میلادی در حمله مغول به [[خوارزم]] به قتل رسیده و آرامگاه او در منطقه تاریخی «[[کهنه اورگنج]]» در استان «داش اغوز» در شمال ترکمنستان موجود است و یکی از مهم‌ترین محل زیارت زائران محلی و خارجی ترکمنستان به‌شمار می‌آید.
 
مرقد نجم‌الدین کبری و شاگردان نزدیک او در سده ۱۴ میلادی بنیان‌گذاری شده و معماران آن دوران مهارت خود را در تزئین منحصر به فرد سنگ قبر [[نجم‌الدین کبری]] به کار برده بودند.<ref>خبرگزاری فارس: [http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13911109000060 مجموعه تاریخی «کهنه اورگنج» کجاست]. بازدید: دسامبر ۲۰۱۴.</ref>
 
== تألیفات==
«از شیخ نجم الدین کبری تعداد مختصري تألیف برجاي مانده است. آثار مهم وي در موضوعاتي است که بيشتر به تجزيه و تحليل تجربه شهودي مي ­پردازد؛ او در اين آثار در مورد معاني مختلف خيال و شهود و مراتب تجلّي شهود(Luminous Epiphany) -که براي [[عارف]] متجلّي مي­ شود-، درجات مختلف تصوّر(concept) و خواطر که توجّه­ سالک إلی الله را جلب مي­ کند، طبيعت و ارتباط لطائف انسان<ref>در 3اصطلاح عرفا دل را گويند که به حقيقت، روح است. نک به: سجادي، سيد جعفر، فرهنگ اصطلاحات و تعبيرات عرفاني، ص687؛ «بدان که آن لطيفه اي که قلب است از آن رو که لطيفه است از حالي به حالي دگرگون مي شود». کبري، نجم الدين، فوائح الجمال و فواتح الجلال، تحقيق دکتر يوسف زيدان،ص 132 </ref> ب،(Subtle Centers) بحث کرده است. از مهم­ترين تألیفات شیخ نجم الدین کبری می توان به:
 
'''فوائح الجمال و فواتح الجلال'''(تصحيح با يک مقدمه ی جامع در مورد زندگي و آثار نویسنده توسّط [[فريتس ماير]]، ويسبادن، 1957)4 است. ا
'''الاصول العشرة و رساله الخائف الهائم من لومه اللائم'''(تصحيح [[ماريان موله]] همراه با رسائل کوچکتر ديگر تحت عنوان Traites mineurs, in Annales Islamologiques(Cario), iv,[1963],1-78) .
 
علاوه بر اين رسائل کوتاه، کبري تفسيري عرفاني بر [[قرآن]] را آغاز نمود که نتوانست آن را کامل کند امّا اين کار، پس از مرگش ابتدا توسّط مريدش [[نجم ­الدّينالدين ­رازی]] و سپس توسّط يکي ديگر از مشايخ تصوّف يعني [[علاءالدوله ­سمنانی]] ادامه يافت.(نک به: [[هانری کربن]]، En Islam iranien, Paris 1972, iii, 175-276 n.90; Suleyman Ates, I?ari tefsir okulu, Ankara 1974. 139-60).
 
== منابع ==