تفاوت میان نسخه‌های «بنزن»

۶۲۰ بایت اضافه‌شده ،  ۴ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
بنزن را [[مایکل فارادی]] در سال ۱۸۲۵ میلادی کشف کرد. اولین بار فارادی بنزن را از گاز درخشان فشرده‌ای جداسازی کرد که از [[پیرولیز]] روغن وال ساخته می‌شد و آن را برای اولین بار '''بی کاربورِت هیدروژن''' نامید. سپس در سال ۱۸۳۴ میلادی فردی به نام '''آیل هارت میچرلیش''' بنزن را از گرما دادن [[بنزوئیک اسید]] با [[کلسیم اکسید]] [[سنتز]] کرد و با اندازه‌گیری چگالی بخار آن، نشان داد بنزن دارای [[فرمول مولکولی]] C<sub>6</sub>H<sub>6</sub> است.<ref>شیمی آلی، جلد دوم و سوم، نوشتهٔ گراهام ت. سولومونز، ترجمهٔ مجید هروی، سید حسین عبدی اسکویی، محمود تاجبخش، تاریخ چاپ 1377، صفحهٔ 739</ref> بنزن در گذشته از طریق حرارت دادن [[قطران زغال‌سنگ]] و سپس تبدیل بخار آن به مایع به‌دست می‌آمد اما امروزه بنزن به مقدار زیاد از [[نفت خام]] استخراج می‌شود.
 
==ساختار مولکولی==
ساختار بنزن توسط [[فردریش آگوست ککوله]] در سال ۱۸۶۵ میلادی شناسایی شد.<ref>شیمی آلی، جلد دوم و سوم، نوشتهٔ گراهام ت. سولومونز، ترجمهٔ مجید هروی، سید حسین عبدی اسکویی، محمود تاجبخش، تاریخ چاپ 1377، صفحهٔ 744</ref>
با توجه به فرمول مولکولی بنزن، ساختارهای مختلفی برای این مولکول متصور است. دانشمندان [[شیمی آلی]] در قرن نوزدهم حدس‌های مختلفی درباره ساختار این مولکول داشتند که برخی از آن‌ها با توجه به تعداد محصولان [[ایزومر]]ی مشتق شده از بنزن، رد شده و برخی دیگر مورد قبول بودند<ref>Organic Chemistry; Morisson & Boyd; 6th Edition; Chapter14</ref> تا این‌که ساختار اصلی و واقعی بنزن توسط [[فردریش آگوست ککوله]] در سال ۱۸۶۵ میلادی شناسایی شد.<ref>شیمی آلی، جلد دوم و سوم، نوشتهٔ گراهام ت. سولومونز، ترجمهٔ مجید هروی، سید حسین عبدی اسکویی، محمود تاجبخش، تاریخ چاپ 1377، صفحهٔ 744</ref>
 
== ویژگی‌ها ==
۲۵۸

ویرایش