تفاوت میان نسخه‌های «بنی‌اسرائیل»

افزودن مطلب
(←‏در عهد عتیق: افزودن مطلب)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(افزودن مطلب)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
{{تاریخ اسرائیل}}
'''بنی اسرائیل''' (عبری:בני ישראל) به فرزندان و نوادگان [[یعقوب]] گفته می‌شود. این قوم ریشه و پایه قومی هستند که بعدها یهود نامیده شد.
[[پرونده:12 Tribes of Israel Map.svg|بندانگشتی|محدوده قلمرو اسباطنوادگان اسراییل.]]
اسرائیل واژه‌ای [[عبری]] ترکیب «اسرا» و «یل» است که در لغت عبری «اسرا» به معنای عبد و «ایل» به معنای خدا می‌باشد و در مجموع به معنای «بنده خدا» است.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص ۸۴، ” أنّ معنی هذه الکلمة فی اللغة العبریّة یطابق ما قلنا فی مادّة أسر من العربیّة، فمعنی إسرائیل: من یکون تحت‌النظر و التوقیف و التدبیر و الأسر من اللّه تعالی، و هذا المعنی قریب من کلمة عبد اللّه.</ref> البته در کتب یهود به معنی غلبه کننده بر خدا و یا کشتی گرفته با خدا آمده است. این داستان از داستان کشتی گرفتن یعقوب با خدا، و یا فرشته‌ای از جانب خدا در عهد عتیق گرفته شده است که بعد از این مبارزه نام یعقوب به اسرائیل تغییر می‌کند.<ref>آفرینش ۳۲:۲۴–۳۲</ref>
 
 
در [[عهد عتیق]] لغت اسرائیلی به معنی دوازده قبیله بنی اسرائیل و همچنین به معنی مردم کشور [[اسرائیل]] قدیم است. در حدود قرن ۵ قبل از میلاد، بازماندگان دوازده قبیله بنی اسرائیل یهود (قبیله‌های جودا، شیمون، و بعضی از بنیامین و لوی) نامیده شدند.
 
== در عهد عتیق ==
در تورات نسل بنی اسرائیل به یعقوب پیامبر نوه [[ابراهیم]] می‌رسد که بعد از یک اتفاق شگفت‌انگیز تمام شب با خدا و یا فرشته‌ای از جانب خدا کشتی می‌گیرد و در نهایت پیروز می‌شود. یعقوب دوازده پسر داشت که نام این پسران: روبن، شیمون، لاوی، جودا، دن، نفتالی، گد، آشر، ایساکر، زبولون، [[یوسف]] و [[بنیامین]] بود. فرزندان این پسران دوازده قبیله بنی اسرائیل را تشکیل دادند.
۹۲

ویرایش