تفاوت میان نسخه‌های «محسن پزشکیان»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: برشعرهایش⟸بر شعرهایش، کارنامة⟸کارنامه، نمایشنامهای⟸نمایشنامه‌ای
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: برشعرهایش⟸بر شعرهایش، کارنامة⟸کارنامه، نمایشنامهای⟸نمایشنامه‌ای)
=== غزل نو کلاسیک ===
با بررسی آثار پزشکیان می‌توان وی را حلقة اتّصال غزل بازگشتی و غزل نوکلاسیک دانست
در کارنامةکارنامه شعری پزشکیان، غزل‌هایی با ویژگی‌های ساختاریِ غزل نوکلاسیک درکنار غزل‌های متمایل به زبان بازگشتی، دیده می‌شود و خوشبختانه تاریخ سرودن تعدادی از آن‌ها ذیل آن آمده و نشان می‌دهد قبل از چاپ اولین غزل‌های نیستانی و منزوی سروده شده‌اند از جمله غزلی است، سروده شده در خرداد ۱۳۴۸، با مطلعِ
{{شعر}}
{{ب|تو لاله‌ای و به دشت سراب می‌رویی|عروس شهر خیالی، به خواب می‌رویی}}
و [[محمد تمدن]] از همکلاسی‌های پزشکیان در بارهٔ ایشان چنین گفت: من و محسن در دوران دانشجویی نمایشنامه‌ای کار می‌کردیم که به نام صیادان بود نوشته زنده یاد [[اکبر رادی]] و به کارگردانی [[فرامرز طالبی]] خاطرم است محسن در این نمایشنامه دیالوگی داشت که اهانت به افرادی بود که می‌خواستند تعدادی از صیادان را استثمار کنند و هر وقت محسن این [[دیالوگ]] را می‌گفت دستش را بلند می‌کرد و خطاب به عکس [[شاه]] [[ایران]] که در بالای سن نصب شده بود این [[دیالوگ]] را ادا می‌کرد.
 
و [[یوسفعلی میرشکاک]] ادامه داد: [[شعر]]های [[فارسی]] پزشکیان با آن‌که حاصل بیش از یک دهه شاعری است در سال‌های اولیه چهره آشکاری ندارد. تاثیرپذیری از شاعرانی مانند [[سهراب سپهری]]، [[مهدی اخوان ثالث]]، [[احمد شاملو]] و [[نیما یوشیج]] در آثار او مشهود است. آشنایی پزشکیان با مرحوم [[محمدرضا نعمتی زاده]] و [[منوچهر آتشی]] باعث شد که اندک اندک محور بومی‌گرایی و واژه‌های محلی برشعرهایشبر شعرهایش چیره شوند و بتوان به او برای چهره شاخص ادبی شدن امید بست. وی افزود به یقین پزشکیان اگر می‌ماند یکی از درخشان‌ترین شاعران [[فارسی]] [[لقب]] می‌گرفت.
 
==== جایزه کتاب فصل ====