تفاوت میان نسخه‌های «نوتروسوفی»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز (+{{ویکی‌سازی}}{{بدون منبع}})
جز
ایده اصلی منطق نوتروسوفیک (NL) مشخص کردن هر عبارت منطقی در یک فضای سه بعدی نوتروسوفیک می‌‌باشد که در آن هر بعد فضا به ترتیب معرف درستی (T)، غلط بودن (F) و عدم قطعیت (I) عبارت مورد نظر می‌‌باشد و در آن T، I و F زیرمجموعه‌های استاندارد یا غیراستاندارد ]-0, 1+[ می‌‌باشند.
 
برای طرح های [[مهندسی نرم افزارنرم‌افزار]] بازه واحد کلاسیکی [0, 1] را می‌‌توان مورد استفاده قرار داد.
T، I و F اجزاء مستقلی هستند، که جائی برای اطلاعات ناقص (وقتی که جمع بالائی آنان < 1 باشد)، اطلاعات غیرسازگار و متناقض (وقتی که جمع بالائی آنان > 1 باشد) و یا اطلاعات کامل (مجموعه اجزاء مساوی 1 باشد) باز می‌‌نمایند.