ادوارد چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
ربات ردهٔ همسنگ (۲۶) +مرتب+تمیز (۱۱.۵ core): + رده:افراد جنگ صدساله
(قرار دادن {{داده‌های کتابخانه‌ای}} با اطلاعات ویکی‌داده)
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۲۶) +مرتب+تمیز (۱۱.۵ core): + رده:افراد جنگ صدساله)
ادوارد چهارم در [[۲۸ آوریل]] [[۱۴۴۲ (میلادی)|۱۴۴۲]] در روآن واقع در [[نورماندی]] زاده شد. او بزرگترین پسر ریچارد پلانتاژنات، دوک یورک و سیسیلی نویل بود و در جنگاوری و هنرهای نظامی مهارت بسیار داشت. پدرش ریچارد به هنگام پادشاهی [[هنری ششم انگلستان|هنری ششم]] از خاندان لانکاستر، چنین ادعا نمود که وارث حقیقی تاج و تخت انگلستان اوست و همین امر سبب درگیری دو خاندان یورک و لانکاستر با یکدیگر و شروع [[جنگ‌های گل‌های سرخ]] بین این دو خاندان سلطنتی گردید.
 
پس از کشته شدن ریچارد در نبرد ویکفیلد در [[۱۴۶۰  (میلادی)|۱۴۶۰]]، ادوارد مدعی تاج و تخت انگلستان شد. او در [[۱۴۶۱ (میلادی)|۱۴۶۱]] وارد لندن گردید و پس از فتح پایتخت با کمک پسردائی خود ریچارد نویل، ارل وارویک و معرفیش به عنوان ادوارد چهارم، پادشاه جدید انگلستان از سوی او، موفق به شکست کامل لانکاسترها در نبرد تاوتون و تثبیت موقعیت خود به عنوان پادشاه جدید گردید.
 
=== خلع از سلطنت و تبعید ===
پس از مدتی ادوارد چهارم خود را از ریچارد نویل مستقل نمود و پنهانی در [[۱۴۶۴  (میلادی)|۱۴۶۴با]] [[الیزابت وودویل]] ازدواج نمود. این رفتار ادوارد سبب خشم ارل وارویک گردید و او در [[اکتبر]] [[۱۴۷۰  (میلادی)|۱۴۷۰]] با همراهی جورج، دوک کلارنس و برادر ادوارد، هنری ششم را از زندان آزاد و او را بار دیگر به مسند قدرت بازگرداند و ادوارد چهارم را به [[هلند]] تبعید نمود.
 
=== بازگشت به قدرت ===
با تبعید ادوارد بار دیگر جنگ‌های گل‌های سرخ بین دو خاندان یورک و لانکاستر آغاز شد. الیزابت وودویل، برای درامان ماندن از لانکاسترها در [[کلیسای وست‌مینستر]] پناه جست و [[ادوارد پنجم انگلستان|ادوارد پنجم]]، نخستین پسر و وارث ادوارد چهارم در این کلیسا زاده شد. اما ادوارد در مارس [[۱۴۷۱  (میلادی)|۱۴۷۱]] به انگلستان بازگشت و در [[۱۱ آوریل]] همان سال موفق به بازپسگیری قدرت از هنری ششم شد. او ارل وارویک را در [[۱۴ آوریل]] [[۱۴۷۱  (میلادی)|۱۴۷۱]] در نبرد بارنت شکست داد و کشت و سپس باقی‌ماندهٔ قوای لانکاسترها را در [[۴ مه|چهارم مه]] همان سال در تیوکسبری نابود کرد. ادوارد برادرش جورج که پس از بازگشتش به او پیوسته بود را به جرم خیانت در برج لندن زندانی و سپس اعدام نمود. هنری ششم نیز پس از مدت کوتاهی از زندانی شدنش در برج لندن به قتل رسید.
 
=== سال‌های پایانی و مرگ ===
ادوارد چهارم در ادامهٔ سلطنتش با شورش دیگری مواجه نشد زیرا خاندان لانکاستر تقریباً به طور کامل نابود شده بود و تنها بازماندهٔ قابل توجه آن، [[هنری هفتم انگلستان|هنری تیودور]] نیز در تبعید به سر می‌برد.
 
ادوارد در [[آوریل]] سال [[۱۴۸۳  (میلادی)|۱۴۸۳]] به سختی بیمار شد. او طی وصیت‌نامه‌ای برادر خود [[ریچارد سوم انگلستان|ریچارد، دوک گلاستر]] را به عنوان قیم و سرپرست فرزند و وارث خود ادوارد پنجم که در آن زمان ۱۲ سال بیشتر نداشت معرفی نمود. ادوارد چهارم در [[۹ آوریل]] همان سال درگذشت و در کلیسای سنت جورج واقع در قلعهٔ ویندسور به خاک سپارده شد.
 
پس از مرگ ادوارد، سندی توسط راف شای کشیش ارائه شد که ازدواج او با الیزابت وودویل را باطل و فرزندانش را نامشروع اعلام نمود. بدین ترتیب ادوارد پنجم پس از دو ماه از سلطنت خلع و همراه با برادر کوچکترش در برج لندن زندانی گردید و عمویش به جای او با عنوان ریچارد سوم بر تخت پادشاهی انگلستان نشست.
{{ویکی‌انبار-رده|Edward IV of England}}
{{فرمانروایان انگلستان}}
 
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}
 
[[رده:ادوارد چهارم انگلستان]]
[[رده:افراد جنگ صدساله]]
[[رده:انگلیسی‌های فرانسوی‌تبار]]
[[رده:اهالی روان (فرانسه)]]
۴٬۴۱۱٬۲۶۸

ویرایش