تفاوت میان نسخه‌های «خاک‌سپاری»

جز
تمیزکاری با استفاده از AWB
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
جز (تمیزکاری با استفاده از AWB)
فضيلت تشييع جنازه فراوان و ثوابش بسيار قابل توجه است، تا آنجا كه در [[حديث]] آمده است: «كسى كه جنازه ‏اى را تشييع كند، با هر قدمى كه بر مى‏ دارد، تا زمانى كه برگردد صد هزار هزار حسنه خواهد داشت و صد هزار هزار [[گناه]] از او محو مى ‏شود و صد هزار هزار درجه اش بالا برده مى‏شود و اگر بر ميّت [[نماز میت |نماز]] هم بگزارد صد هزار هزار [[ملائكه]] او را مشايعت مى ‏كنند كه همه‏ شان براى او استغفار مى‏ كنند. و اگر در [[دفن]] حاضر شود خداوند صد هزار هزار ملائكه را مأمور خواهد كرد تا روز [[قيامت]] براى او طلب مغفرت كنند. و هر كس بر جنازه ‏اى نماز بگزارد [[جبرئيل]] و هفتاد هزار هزار ملائكه بر او نماز مى‏ گزارند و گناهان گذشته ‏اش بخشيده مى ‏شود و چنانچه بماند تا او را دفن كند و خاك بر او بريزد، در مقابل هر قدمى كه از هنگام شركت در تشييع جنازه تا بازگشت به منزل خود بر مى‏ دارد يك قيراط پاداش خواهد داشت و قيراط هم‏وزن كوه احد است كه در كفه ترازوى اعمال او گذاشته مى‏ شود».<ref>تحرير الوسيلة، ترجمه فارسى، ج‏1، ص: 89</ref>
===آداب تشییع جنازه===
آداب تشييع جنازه بسيار است كه از آن جمله است:
# كسى كه جنازه را حمل مى‏ كند، هنگام حمل جنازه بگويد: «بسم اللَّه و باللَّه وصلى اللَّه على محمّد و آل محمّد، اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات».
# جنازه را بر دوش بگذارند و ببرند و روى چهارپا و مانند آن برده نشود، تا از ثواب آن محروم نشوند، مگر آن‏كه عذرى باشد مثل دورى راه، البته حمل جنازه با چهارپا و مانند آن، معلوم نيست كه مكروه باشد.
# پشت سر جنازه يا در يكى از دو طرف آن راه برود و اولى (پشت سر) افضل است.
# هر تشييع‏ كننده هر چهار طرف تابوت را بردارد و بهتر است اول جلوى تابوت طرف راست ميّت را بر دوش راست بگذارد سپس طرف راست آخر تابوت را روى دوش راست بگذارد بعد از آن طرف چپ آخر تابوت را روى دوش چپ بگذارد، آنگاه به قسمت چپ جلوى تابوت رفته آن را روى دوش چپ بگذارد.
# صاحب عزا پا برهنه باشد و عباى خود را از دوش بردارد يا به طورى كه مناسب شخص عزادار است وضع ظاهرى خود را تغيير دهد تا اينكه معلوم شود او صاحب عزا است.
# خنديدن و لهو و لعب و برداشتن عبا براى غير صاحب عزا و تند راه رفتن به طورى كه منافى مداراى با ميّت باشد خصوصاً دويدن، در تشييع جنازه مكروه است، بلكه سزاوار است كه تشييع كنندگان در راه رفتن ميانه‏ روى نمايند.
# آتش بردن پشت سر جنازه در حال تشييع مكروه است، مگر در شب كه چراغ يا هر روشنايى ديگر مكروه نيست.
# در موقع عبور جنازه، برخاستن شخص نشسته مكروه است، مگر آن‏كه ميّت كافر باشد كه در اين صورت بر مى‏ خيزد.
# بهتر آن است كه زن‏ها در تشييع جنازه شركت نكنند؛ اگر چه ميّت زن باشد. و بعيد نيست شركت زن‏هاى جوان، در تشييع جنازه مكروه باشد.<ref>تحرير الوسيلة، ترجمه فارسى، ج‏1، ص: 90</ref>
===شرایط دفن===
از دیدگاه فقهای امامیه قرار دادن جسد مرده درون قبر بايد بر طبق شرايط و وضعيت خاصى بوده باشد كه عبارتند از :
# مرده را بايد درون قبر به صورت خوابيده بر روى دست راست (و نه نشسته يا ايستاده و جز اينها) بگونه‏اى قرار داد كه صورت او به سمت قبله باشد، يعنى در سرتاسر دنيا قبر مرده مسلمان بايد بگونه‏اى باشد كه هنگامى كه مرده درون آن بر روى دست راست خود خوابانيده مى‏شود چهره او به سمت قبله قرار گيرد، و اين شرط اختصاص به جسد كامل ندارد بلكه حتى اگر جسد مرده فاقد برخى از قسمت‏ها نظير سر يا دست يا سينه و جز اينها بود و يا تنها سر در اختيار بود و تنه مرده از ميان رفته بود بايد به همين روش دفن گردد، بلكه حتى اجزاء بدن مسلمان را نيز بايد به گونه‏اى دفن كرد كه اگر داراى سر و صورت بود به سمت قبله قرار مى‏گرفت؛
# جنازه مسلمانى كه بر روى كشتى مرده و امكان رساندن آن به خشكى براى دفن وجود ندارد و احتمال متلاشى شدن او مى‏رود را مى‏توان پس از غسل و كفن و نماز خواندن درون صندوقى قرار داد يا آن كه جنازه كفن شده او را با بستن وزنه سنگين در حالى كه رو به قبله است به درون دريا افكند؛
# حكم وجوب دفن محترمانه با شرايط فوق الذكر نه تنها شامل تمامى مسلمانان است بلكه شامل كودك زاده شده از راه زناى دو مسلمان و كودكى كه از نطفه مسلمان در شكم كافر كتابى به وجود آمده نيز مى‏گردد و در صورت اخير در فرض مادر كافر به احترام فرزندش بايد در گورستانهاى مسلمانان پشت به قبله بر روى دست چپ يا راست به گونه‏اى دفن گردد كه صورت جنين مسلمان او به سمت قبله قرار گيرد.<ref>[http://www.hawzah.net/Per/F/do.asp?a=FBCF.HTM پایگاه حوزه نت]</ref>
===مستحبات دفن===
بنابر فتواى فقهاء اماميه حد اقل وظيفه و واجبى كه بر عهده مسلمانان نسبت به يك مرده مى‏باشد اين است كه مرده مسلمان را پس از غسل و كفن در گور به گونه‏اى دفن كنند كه حرمت جسد او حفظ گردد، ليكن در روايات كارهاى ديگرى توصيه شده است كه مستحب است نسبت به دفن جنازه يك مسلمان انجام گيرد كه عبارتند از:
# مستحب است عمق قبر به اندازه قامت يك انسان يا تا ترقوه او باشد؛
# مستحب است براى قبر لحد ساخته شود، و لحد سايه‏بان و سقفى است سنگى كه بر روى جنازه مرده درون قبر قرار مى‏گيرد، و مانع ريخته شدن خاك بر روى جسد مرده مى‏گردد؛
# مستحب است جنازه مردان را با سر داخل گور كنند و جنازه زنان را مستحب است از سمت عرض بدن به درون قبر گذارند؛
# مستحب است هنگام دفن زن روى قبر را با پارچه‏اى پوشانده تا چشم مردان نامحرم به بدن او نيفتد؛
# بدن مرده را به آرامى و نه با فشار و خشونت بدرون قبر راهنمايى كنند،
# مستحب است هنگام فرو بردن مرده درون قبر و خوابانيدن او قرآن و دعا خوانده شود؛
# مستحب است خوابانيدن مرده در قبر بندهاى كفن او را از سمت سر او باز كنند؛
# از مستحباتى كه در روايات تأكيد فراوان بر آن شده اين است كه در نخستين شبى كه مرده را دفن مى‏كنند مستحب است نمازى براى او بخوانند كه به نام (صلاة ليلة الدفن) يا نماز شب دفن مشهور است.<ref>[http://www.hawzah.net/Per/F/do.asp?a=FBCF.HTM پایگاه حوزه نت]</ref>
===مکروهات دفن===
بنابر روايات و فتاواى فقهاء اماميه برخى رفتارها و كارها هنگام دفن مرده مكروه و ناشايست است از اين رو از انجام آنها نهى كراهتى شده است بدين معنى كه بر مسلمانان سزاوار نيست اين كارها را انجام دهند و بهتر آن است كه از انجام آنها دورى كنند، اين كارها عبارتند از:
# دفن كردن دو مرده در يك گور (و بنابر برخى فتاوا اين كار حرام است) مگر در مواقع ضرورت كه در اين صورت بايد ميان آن دو مانعى نظير ديوار قرار داد؛
# فرش كردن كف قبر با سنگهاى قيمتى يا سنگ مرمر يا آجر يا چوبهاى قيمتى و گرانقيمت مگر در زمينهاى مرطوب، اما ساختن يا پوشانيدن ديوار گور با اين گونه سنگها و چوبها مانعى ندارد؛
# دفن كردن فرزند توسط پدر يا مطلق ارحام به وسيله ارحام نزديك، مگر در صورت اضطرار، از اين حكم كراهتى دو مورد استثنا شده است: نخست دفن زن به وسيله شوهرش، و ديگر دفن زن به وسيله مردان محرم خود؛
# اقدام ارحام مرده به پركردن گور مرده از خاك كه بنابر روايات اين كار سبب قساوت قلب مى‏گردد؛
# پر كردن گور با خاكى كه از آن گور بيرون آورده‏اند، يا استفاده از گلى جز گلى كه از خاك همان قبر است؛
# ترميم كردن گور پس از فرسوده و خراب شدن آن مگر در مورد قبر پيامبران و امامان و صالحين و علماى دين؛
۶۷٬۲۶۲

ویرایش