تفاوت میان نسخه‌های «زبان عیلامی»

بدون خلاصه ویرایش
'''ایلامی''' زبان منقرض شده ایلامیان باستان است. این زبان در [[ایران]] دوره [[هخامنشی]] جایگاه ممتازی داشت. آخرین اثر مکتوب زبان ایلامی به سالهای حکومت [[اسکندر مقدونی]] بر ایران برمیگردد. زبان ایلامی در سال ۱۸۹۰ رمزگشایی شد. در این سال وایس‌باخ (F.H. Weissbach) نخستین [[دستور زبان]] آن را ارایه داد.زبان ایلامی از [[زبان‌های پیوندی]] بوده است.<ref>Stolper, Matthew W. 2008. Elamite. In The Ancient Languages of Mesopotamia, Egypt, and Aksum. P.60: "Elamite is an agglutinative language."
</ref>
زبان عیلامی در جنوب و جنوب غرب خوزستان و فارس فعلی از هزاره سوم( شاید قبل تر) تا نیمه دوم هزاره اول قبل از میلاد( جدید ترین قرن چهارم پ م)رایج بوده است. طبق گزارش های اسطخری در قرن دهم میلادی ، خوزستان به زبان های عربی و فارسی و خوزی حرف می زدند که خوزی احتمالا یک گویش از عیلامی بوده است.<ref>Margaret Khachikdian, The Elamite Language. p1</ref>
== تاریخ ==
تاریخ زبان ایلامی به چهار دوره بخش میشود:
۱۰۷

ویرایش