تفاوت میان نسخه‌های «نعمت‌نامه نصیرالدین‌شاهی»

جز
جز
[[پرونده:Nimmatnama-i Nasiruddin-Shahi 283.jpg|thumb|300px|بخشی از متن این برگ: «نوعی دیگر: سنبوسهٔ غیاث‌شاهی: قیمهٔ خوب‌پخته با همچند آن پیاز، [[قیمه]] کرده، و زنجبیل خرد کرده و ربع آن و نیم تولچه<ref>تولچه یعنی دو [[مثقال]] و نیم برابر با وزن دوازده ماشه یعنی نود و شش حبه. منبع: دهخدا.</ref> سیر آس کرده<ref>آسیاب کردن.</ref> همه یکجا بیامیزد و زعفران سه تولچه در گلاب آس کرده با قیمه بیامیزد و از میان شوربا بادنجان بیرون آرند و با قیمه یکجا کرده در [[سنبوسه]] پر کنند و در میان روغن برشته سازند خواه از نان تنُک خشکه باشد یا از نان میده<ref>نانی که از آرد بی‌سبوس و دوباره بیخته و نرم‌ساییده درست می‌کنند.</ref> یا از خمیر خام؛ هر سه جنس سنبوسه بپزد، لذیذ باشد.»]]
[[پرونده:Westindischer Maler um 1510 001.jpg|thumb|300px|در این مینیاتور، غیاث‌الدین بر کار آشپزی [[کنیز|کنیزان]] نظارت می‌کند. تاثیراتتأثیرات ایرانی در این نگاره در شکل ابرها، درختان گلدار، بته‌ها و پیش‌زمینه تصویر دیده می‌شود. عناصر هندی مختلف چون جامه زنان و تزئینات و رنگ‌ها در تصویر دیده می‌شود.<ref>Vedic Art: [http://www.harekrsna.com/sun/features/12-11/features2306.htm Indian Miniature Painting], Part 5: BY: SUN STAFF . بازدید: دسامبر ۲۰۱۱.</ref>]]
'''نعمت‌نامه نصیرالدین‌شاهی''' کتابی است شامل دستورهای [[آشپزی]] به [[زبان فارسی]] که در سده شانزدهم میلادی در هند نوشته شده‌است.
 
این کتاب برای غیاث‌شاه (دوره شاهی: ۱۴۶۹-۱۵۰۰۱۴۶۹–۱۵۰۰) نوشته شده‌است که پنجمین شاه از [[شاهان خلجی]] [[مالوه]] بود که در [[گجرات]] هندوستان حکومت می‌کردند. غیاث شاه ابن محمودشاه خلجی، یا غیاث‌الدین بن محمود در سال ۸۷۳ ه. ق. جانشین پدرش سلطان محمود خلجی شد، و در سال ۹۰۶ بسبب ستیزی که میان دو پسر او درگرفت درگذشت.درگذشت؛ و شاید مسموم گردید و مرد.<ref>قاموس‌الاعلام ترکی و معجم‌الانساب ج ۲ ص ۴۳۱</ref>
 
غیاث‌شاه مردی [[خوشگذران]] بود و بیشتر وقت خود را با خوردن و آشامیدن و معاشرت با زنان می‌گذراند. به این منظور کتاب نعمت‌نامه را که آکنده از دستور و تصاویر خوردنی‌ها و آشامیدنی‌های خوش‌گوار است برای او نوشتند اما این کتاب در زمان حکومت پسرش، نصیرالدین، تکمیل شود و به این خاطر نعمت‌نامه نصیرالدین‌شاهی نام گرفت.
دست‌نوشته این کتاب هم‌اینک در مجموعه [[کتابخانه بریتانیا]] (بریتیش لایبرری) موجود است.
 
== نگارگری ==
در این دوره، سبک نقاشی در شمال هندوستان به شکلی یک‌دست دست یافته بود که از ترکیب دو سبک هندو-[[جاینا|جینی]] و ایرانی حاصل شده‌بود. در سبک شمال هند، به طور معمول هندی‌ها را در اندازه کامل تصویر می‌کردند و غیرهندیان را در اندازه سه‌چهارم تناسب واقعی.
 
در کتاب نعمت‌نامه کوشش‌های اولیه برای درهم‌آمیزی سبک شیراز با سبک‌های هندی در نگارگری دیده می‌شود.<ref>Vedic Art: [http://www.harekrsna.com/sun/features/12-11/features2306.htm Indian Miniature Painting], Part 5: BY: SUN STAFF . بازدید: دسامبر ۲۰۱۱.</ref>
 
'''نگاره‌هایی از کتاب نعمت‌نامه نصیرالدین‌شاهی:'''
 
{{-}}
 
== منابع ==
<small>*[http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Nimmatnama-i_Nasiruddin-Shahi نگاره‌های نعمت‌نامه نصیرالدین شاهی]
*[http://indiatoday.intoday.in/story/lifes-simple-pleasures-come-packed-in-a-leaf/1/132299.html Life's simple pleasures come packed in a leaf]. in: India Today. 24 December 2011. بازدید: دسامبر ۲۰۱۱.
* http://mollygriffin.wordpress.com/2010/10/19/no-more-chocolate-soiled-notecards-here/
{{پانویس}}</small>
 
[[رده:کتاب‌های آشپزی فارسی]]