تفاوت میان نسخه‌های «فتنه»

جز
اصلاح نویسه نادرست با استفاده از AWB
جز (تمیزکاری با استفاده از AWB)
جز (اصلاح نویسه نادرست با استفاده از AWB)
 
== در صدر اسلام ==
در صدر اسلام از جنگ‌های داخلی و کشمکش‌های متعددی به عنوان فتنه یاد شده‌است. مانند کشمکش‌های بین [[علی]] و [[معاویه]] (موسوم به ''[[فتنه اول]]'') که با رسیدن معاویه به مسند [[حکومت اسلامی]] پایان یافت، [[عاشورا|قیام حسین]]، امام سوم شیعه علیه [[یزید]] (توسط منابع نزدیک به [[امویان]])، خروج ابن زبیر علیه یزید در مکه، قیام [[شیعیان عراق]] و ایران علیه سلسله اموی که به سرنگونی امویان منجر شد. همچنین از شکل‌گیری و انشقاق مسلمانان و تشکیل شیعه و سنی نیز به عنوان فتنه یاد شده‌است.<ref> {{cite encyclopedia
| last =
| first =
در قرآن در موارد مختلفی و با معانی مختلفی از عنوان فتنه استفاده شده است:
 
{{نقل‌قول|و با آنان بجنگيد تا فتنه‏اىفتنه‌اى بر جاى نماند و دين يكسره از آن خدا گردد پس اگر بازايستند قطعا خدا به آنچه انجام می ‏دهند‌دهند بيناست<ref>سوره 8 آیه 39</ref>}}
{{نقل‌قول|و بدانيد كه اموال و فرزندان شما فتنه هستند و خداست كه نزد او پاداشى بزرگ است<ref>سوره 8 آیه 28</ref>}}
 
[[علی|امام علی]] درباره فتنه گفته‌است:
 
{{نقل‌قول|در فتنه ها مانند شتر دو ساله باش که نه پشتی دارد تا دیگران از او سواری بگیرند و نه پستانی دارد تا دیگران از او شیری بدوشند.(تاکید بر اینکه باید موضع خود را مشخص کند تا دیگران از او استفاده سوء نکنند.)<ref>نهج‌البلاغه، حکمت 1 </ref>}}
{{نقل‌قول|با احتیاط و بصیرت گام بردارید، به هنگام برخاستن گرد و غبار حادثه‌هایی که نمیتوان به درستی واقع آن را درک کرد و در هم پیچیدن فتنه‌ها به هنگام تولد نوزاد آن و آشکارشدن باطن آن و برقرارشدن قطب و مدار آسیای آن؛ فتنه‌هایی که از مراحل ناپیدا آغاز میشوند و به مرحله شدید و روشن می‌رسند. رشد آن‌ها مانند رشد نوجوان و آثار آن مانند آثار سنگ سخت و محکم است. ستمکاران آن را با پیمان‌هایی که دارند از یکدیگر ارث میبرند.<ref>نهج‌البلاغه، خ ۱۵۱. : «و تثبتوا فی قتام العشوه اعوجاج الفتنه عند طلوع جنینها و ظهور کمینها و انتصاب قطبها و مدار رحاها تبدء فی مدارج خفیء و توول الی فظاعه جلیه. شبابها کشباب الغلام و آثارها کاثارالسلام یتوارثها الظلمه بالعهود»</ref>}}
{{نقل‌قول|انحراف به راست و چپ مایه گمراهی است و راه وسط و مستقیم همان جاده حق است و قرآن و آثار نبوت بر همین راه است.<ref>نهج‌البلاغه، خ ۱۶. :«الیمین و الشمال مضله و الطریق الوسطی هی الجاده علیها باقی الکتاب و آثار النبوه»</ref>}}
در روایت‌های اسلامی آمده استː در زمانی که حضرت [[بقیه الله]] قیام می‌کنند و جهان پر از عدل و داد می‌شود هم حضرت به دست یک نفر به [[شهید|شهادت]] می‌رسد این یعنی در آن زمان هم فتنه و جنگ ادامه دارد.<ref>http://www.mashreghnews.ir/fa/news/375436/%D9%85%D8%B5%D9%84%D8%AD%DB%8C-%D8%B2%D9%86-%D9%81%D8%A7%D8%AD%D8%B4%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%BE%D9%88%D9%84-%D9%88-%D8%AA%D8%B7%D9%85%DB%8C%D8%B9-500-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%AF</ref>
 
فتنه معنایش این است که یک عده‌ای بیایند با ظاهرِ دوست و باطنِ دشمن وارد میدان شوند، فضا را غبارآلود کنند؛ در این فضای غبارآلود، دشمنِ صریح بتواند چهره‌ی خودش را پنهان کند، وارد میدان شود و ضربه بزند. اینی که [[علی بن ابی طالب|امیرالمؤمنین]] فرمود: «سرچشمه فتنه ها پيروي كردن از هوي و هوسهاي آلوده و احكام و قوانين مجعولي و اختراعي است. <ref>[http://www.pajoohe.com/25513/index.php?Page=definition&UID=36376 قال علي (ع):« إنما بَدْءُ وقوع الفِتن اهواء تُتّبعُ و أحكام تُبْتَدعُ »(نهج البلاغه، خطبه 50)]»، تا آنجائی که میفرماید: «فلو انّ الباطل خلص من مزاج الحقّ لم‌یخف علی المرتادین [http://ali.ommolketab.ir/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B9-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-50/ ]</ref>»؛ اگر باطل، عریان و خالص بیاید، کسانی که دنبال شناختن حق هستند، امر برایشان مشتبه نمیشود؛ میفهمند این باطل است. « اگر باطل از آميزش با حق خالص مى شد راه بر حق جويان پوشيده نمى ماند.<ref>[http://www.erfan.ir/farsi/nahj/nsm_proj/nahgol/display/display.php?Vr_page=123 و لو انّ الحقّ خلص من مزج الباطل انقطع عنه السن المعاندین]</ref>»؛ حق هم اگر چنانچه بدون پیرایه بیاید توی میدان، معاند دیگر نمیتواند حق را متهم کند به حق نبودن. بعد میفرماید: «و لیکن یؤخذ من هذا ضغث و من ذاک ضغث فیمزجان»؛ فتنه‌گر یک تکه حق، یک تکه باطل را میگیرد، اینها را با هم مخلوط میکند، در کنار هم میگذارد؛ «فحینئذ یشتبه الحقّ علی اولیائه»؛ آن وقت کسانی که دنبال حقند، آنها هم برایشان امر مشتبه میشود.<ref>http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8629</ref>
[[File:Hadith imam javad.svg|thumb|دیدگاهی به فتنه در حدیثی از امام جواد علیه السلام]]
دنیاطلبان برای اینکه به مقاصد خودشان برسند، در جامعه فتنه ایجاد میکنند؛ جنگها، [[تبلیغات]] دروغین، [[سیاست‌بازی]]های [[جوانمردی|ناجوانمردانه]]؛ اینها ناشی از همین دنیاطلبیهاست. در محیط فتنه - محیط فتنه به معنای محیط غبارآلود است - و وقتی فتنه در جامعه‌ای به وجود آمد، فضای ذهنی مردم مثل محیطِ غبارآلود و مه‌آلود است که گاهی انسان نمیتواند دو متری خودش را هم ببیند. یک چنین وضعی به وجود می‌آید. در یک چنین وضعیتی است که خیلیها اشتباه میکنند، بصیرتشان را از دست میدهند. [[تعصب]]های بیخود، عصبیتهای جاهلی در چنین فضائی رشد پیدا میکند. آن وقت میبینید محور دنیاطلبانند، اما یک عده کسانی که اهل دنیا هم نیستند، به خاطر فتنه در جهت هدفهای آنها حرکت میکنند؛ وضع دنیا اینجور میشود.<ref>http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3813</ref>
۶۷٬۲۶۲

ویرایش