تفاوت میان نسخه‌های «حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)»

جز
اصلاح متن با استفاده از AWB
(خنثی‌سازی ویرایش 17653471 توسط Sharaky (بحث))
برچسب: واگردانی‌شده
جز (اصلاح متن با استفاده از AWB)
=== نومحافظه‌کاران ===
{{نوشتار اصلی|نومحافظه‌کاران آمریکا}}
محافظه‌کاران نوین یک جناح کم تعداد اما با نفوذ در داخل حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا است. این گروه در اواسط دهه ۱۹۹۰ در پی رویکرد لیبرالیستی [[بیل کلینتون]] اعلام موجودیت کردند. بیانیه [[پروژه قرن جدید ایالات متحده]] که در ژوئن ۱۹۹۷ منتشر شد انجیل محافظه‌کاران نوین در [[ایالات متحده آمریکا]] به‌شمار می‌آید.
 
محافظه‌کاران نوین همانند جناح‌های سنتی حزب جمهوری‌خواه از دولت حداقل و تقویت پایه‌های تجارت آزاد جانبداری می‌کنند اما نگرش انزواطلبانه جناح سنتی حزب را رد می‌کنند. آنان همچنین با رویکرد بین‌الملل‌گرایانه جمهوری‌خواهان میانه‌رو که [[جورج هربرت واکر بوش]] نماد آن به‌شمار می‌آید مخالف هستند. به‌کارگیری ابزار قدرت در حل منازعات بین‌المللی و اجرای مشروط تعهدات جهانی آمریکا از جمله اصول مهم محافظه‌کاران نوین در عرصه سیاست خارجی و امنیتی است.
[[پرونده:1988 GOP Convention.jpg|بندانگشتی|300px|کنوانسیون حزب در ۱۹۸۸]]
 
پیروزی یک مدافع سرسخت و لغو برده داری در فضای متشنج آن روزهای [[ایالات متحده آمریکا]]، چیزی جز [[جنگ داخلی آمریکا]] به همراه نیاورد. با شکست سهمگین جنوبی ها، جمهوری‌خواهان شمالی تا چند دهه به قدرت مسلط سیاسی کشور تبدیل شدند. لینکلن با استفاده از پیروزی نظامی و معنوی دولت فدرال بر ایالت‌های تجزیه طلب جنوبی اعلامیه معروف خود مبنی بر آزادی برده‌ها را اعلام کرد. چند ماه پس از آن سیزدهمین اصلاحیه [[قانون اساسی ایالات متحده آمریکا]] در ۱۸ دسامبر ۱۸۶۵ به تصویب رسید و براساس آن هر نوع برده داری جرم و مبادرت به آن ممنوع شد. ۵ روز پس از آن نیز در ۲۳ دسامبر آبراهام لینکلن به دست یک نژادپرست متعصب به قتل رسید. [[اندرو جانسون]] معاون لینکلن بازسازی اقتصادی جنوب و مبارزه با آخرین بقایای برده داری را در دستور کار خویش قرار داد و توانست چهاردهمین اصلاحیه قانون اساسی را به تصویب برساند.
 
تا ۴۰ سال بعد نظام سرمایه داری آمریکا با هدایت جمهوری‌خواهان به شکل لجام گسیخته ای توسعه پیدا کرد. در پایان قرن نوزدهم و پس از ۴ دهه حاکمیت جمهوری‌خواهان، ایالات متحده به یک ابرقدرت اقتصادی در جهان تبدیل شد.
 
دو دوره ریاست جمهوری [[توماس وودرو ویلسون]] دموکرات که جمهوری‌خواهان را از کاخ سفید دور نگه داشت، با حوادث [[جنگ جهانی اول]] و سپس ورود ایالات متحده به نبردهای قاره اروپا هم‌زمان بود. پس از آنکه جنگ به پایان رسید و حساسیت مسائل خارجی و امنیتی فروکش کرد، جمهوری‌خواهان تازه نفس، تهاجم سیاسی خود را علیه ویلسون و سیاست‌های داخلی و خارجی حزب دموکرات آغاز کردند. مسائل اجتماعی ناشی از جنگ، نظیر بازگشت صدها هزار سرباز بیکار به کشور و فریاد خشمگینانه مادرانی که فرزندانشان را در اروپا از دست داده بودند، فضای مناسبی را در اختیار جمهوری‌خواهان قرار داد تا ویلسون را مقصر ورود ایالات متحده به یک جنگ ناخواسته در اروپا معرفی کند. آنان طرح صلح ۱۴ ماده ای ویلسون به ویژه عضویت ایالات متحده در جامعه ملل را در سنا رد و برنامه‌های اجتماعی وی را زمین گیر کردند. بنابراین هنگامی که انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۲۰ از راه رسید، • [[وارن گامالیل هاردینگ]] نامزد جمهوری‌خواهان توانست به راحتی جیمز کاکس دموکرات را شکست دهد.
دوره کوتاه ریاست جمهوری وارن هاردینگ به استثنای تصویب هجدهمین اصلاحیه قانون اساسی که حمل ونقل و فروش هر نوع مشروبات الکلی در سرتاسر ایالات متحده را ممنوع کرد، دارای ویژگی خاصی نبود. جمهوری‌خواهان در همین زمان احقاق حقوق سیاسی زنان را نیز مدنظر قرار دادند. نخستین زن عضو [[مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا]] جانت رانکین از ایالت [[مونتانا]]، یک جمهوری‌خواه بود که در سال ۱۹۱۷ به مجلس نمایندگان راه یافت.
 
در پی مرگ هاردینگ در سال ،۱۹۲۳ معاون وی [[جان کالوین کولیج]] عهده دار پست ریاست جمهوری شد و در سال ۱۹۲۴ برای یک دوره دیگر از سوی مردم انتخاب شد. در این دوره ۵ ساله، همه چیز از یک رونق اقتصادی درازمدت خبر می داد. اما تنها یک سال بعد از پیروزی [[هربرت هوور]] جمهوری‌خواه در سال ،۱۹۲۸ بحران «سقوط بزرگ» از راه رسید و کشور را در گردابی از ورشکستگی، بیکاری، گرسنگی و فقر عمومی فرو برد. فقر، بیکاری، ورشکستگی و از بین رفتن میلیاردها دلار پس انداز مردم، خشم عمومی را علیه جمهوری‌خواهان برانگیخت. هوور که در انتخابات سال ۱۹۲۸ با ۴۴۴ رای الکترال به پیروزی رسیده بود، ۴ سال بعد در اوج بحران اقتصادی تنها موفق شد ۵۵ رای را در رقابت با [[فرانکلین روزولت]] به دست آورد. بدین ترتیب جمهوری‌خواهان که برای چند دهه به نیروی سیاسی مسلط کشور تبدیل شده بودند، در ناکامی از حل بحران اقتصادی و اجتماعی ایالات متحده به مدت ۲۰ سال از قدرت کنار گذاشته شدند.
 
در پایان دوره ریاست جمهوری [[لیندون بنیز جانسون]]، ناکامی در [[جنگ ویتنام]] و رشد روحیه محافظه کاری در میان مردم، سبب شد تا جمهوری‌خواهان مجدداً به حکومت دعوت شوند. پیروزی [[ریچارد نیکسون]] در سال ۱۹۶۸ آغازگر عصر حیات دوباره روحیه جمهوری‌خواهی و محافظه کار بود. چنانچه بلافاصله پس از انتخاب او، کوشش هایی برای متوقف کردن رشد دولت رفاهی و غیرمتمرکز کردن حکومت به عمل آمد. وی در زمینه اقتصاد، از سیاست بازار آزاد و رقابت در دادوستد حمایت می کرد. دوره دوم ریاست جمهوری نیکسون با چهره ای کاملاً متفاوت آغاز شد. وی که با شعار پایان بخشیدن به جنگ ویتنام توانسته بود نامزد حزب دموکرات را در انتخاب سال ۱۹۶۸ شکست دهد، اکنون در پایان دوره اول ریاست جمهوری خود کاملاً در ماجرای جنگ ویتنام غرق شده بود. اما آنچه که دومین دوره ریاست جمهوری نیکسون را در [[تاریخ ایالات متحده آمریکا]] منحصربه‌فرد کرده است، ماجرای رسوایی [[واترگیت]] است.
 
رسوایی اخلاقی واترگیت و شکست تحقیرآمیز ایالات متحده در [[ویتنام]] ضربه سهمگینی بر موقعیت جمهوری‌خواهان وارد کرد. حتی تلاش‌های فشرده [[جرالد رودولف فورد]] که جانشین نیکسون شده بود، نتوانست از تضعیف روزافزون جایگاه جمهوری‌خواهان در نزد افکار عمومی مردم جلوگیری به عمل آورد.
=== اقتصاد ===
این حزب طرفدار كوچك شدن دولت و عدم دخالت آن در اقتصاد هستند و با گرفتن ماليات بيشتر از ثروتمندان مخالفند. به طور كلي، [[حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)|دموكراتها]] بيش از رقيبشان طرفدار عدالت اجتماعي و افزايش رفاه طبقات محروم تر جامعه هستند.
<ref name=>{{یادکرد خبر | نشانی=http://www.siasatrooz.ir/vdcjiyea.uqeoyzsffu.html | عنوان=نگاهي به تفاوت هاي دموكرات ها و جمهوري خواهان}}</ref>
 
=== انرژی ===
 
=== امور خارجه ===
در عرصه سياست خارجي؛ جمهوريخواهان طرفدار افزايش بودجه نظامي كشور و طرفدار اقداماتي هستند كه به بزرگ تر و قدرتمندتر شدن ارتش بيفزايد. جمهوريخواهان، بخصوص آنهايي كه جزء نئومحافظه كاران هستند، معتقدند امريكا بايد در عرصه خارجي سياست‌هاي تهاجمي اي را دنبال كند و با كشورهايي كه مزاحم منافع اين كشورند، به شدت برخورد كنند. سه رئيس جمهور جمهوريخواه امريكا در سه دهه اخير، [[رونالد ريگان]] ، [[جرج هربرت واکر بوش|جورج بوش(پدر)]] و [[جورج دبليو بوش| جورج بوش (پسر)]] ، به روشني نشان دادند كه ايده جمهوريخواهان در سياست خارجي، تهاجمي و جنگ طلبانه است. <ref name=>{{یادکرد خبر | نشانی=http://www.siasatrooz.ir/vdcjiyea.uqeoyzsffu.html | عنوان=نگاهي به تفاوت هاي دموكرات ها و جمهوري خواهان}}</ref>
 
 
== جستارهای وابسته ==
۶۷٬۲۶۲

ویرایش