تفاوت میان نسخه‌های «رابعه بلخی»

برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با نرم‌افزار تلفن همراه
|لقب‌ها= مادر شعر پارسی، زین العرب، مگس رویین
|زمینه فعالیت= [[شاعر]]
|ملیت= [[بلخيخراسان افغانبزرگ]]
| نژاد = [[بلوچعرب]]
|دوره= همزمان با دوره حکومت [[سامانیان]]
|سال‌های فعالیت= قرن چهارم هجری قمری
|محل زندگی= [[بلخ]] و ([[قزدارخراسان بزرگ]]( خضدار)
|والدین= پدر [[کعب قزداری]]
|مدفن= [[مزار شریف]] ([[افغانستان]])
|سبک= [[خراسانی]]
}}
'''رابعه دختر کعب قُزداری''' که به '''رابعه بلخی''' و " رابعه بلوچ " هم شناخته شده‌است، [[شاعر]] پارسی‌گوی نیمه نخست [[سده ۴|سده چهارم]] هجری ([[۹۱۴ (میلادی)|۹۱۴]]-[[۹۴۳ (میلادی)|۹۴۳میلادی]]) است.<ref>[http://persianacademy.ir/userfiles/file/gozaresh02/daneshname02.pdf گزارش فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ص ۶۳]</ref> پدرش [[کعب قزداری]]، از [[عرب]]های کوچیده به [[خراسان]] و فرمانروای [[بلخ]] و [[سیستان]] و [[قندهار]] و [[بست]] بود. از تاریخ ولادت و مرگ رابعه اطلاعات درستی در دست نیست. آنچه قطعیست آن است که او همدوره با [[سامانیان]] و [[رودکی]] بوده و به استناد گفتار [[عطار نیشابوری]] با رودکی دیدار و مشاعره داشته است. زمان مرگ رابعه به احتمال [[قریب به یقین]] پیش از مرگ رودکی بوده است، بنابراین تاریخ مرگ او را می‌توان پیش از سال ۳۲۹ [[هجری قمری]] در نظر گرفت.
درباره رابعه خضداری, در تاریخ ادبیات ایران مطالبی ذکر شده است و همچنین اخیرا در تحقیقاتی در دانشگاه ها و مجامع ادبی هند و پاکستان درباره اشعار وی به انجام رسیده است
رابعه کعب خضداری اولین زن شاعر فارسی گوی است که در قرن سوم و چهارم همزمان رودکی بوده است. رابعه شعر فارسی را با کمال بلاغت و استحکام و قدرت می سرود.
دکتر علی کمیل قزلباش در مقاله ای که در سایت مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان به چاپ رسیده است, از افتخارات بلوچستان موردی را چنین بیان می کند:" ادب فارسی را در بلوچستان نیز در هر قرن زنده و پاینده می یابیم و افتخاری که این ایالت دارد یکی از انها, ظهور اولین شاعر فارسی گوی زن, رابعه خضداری است."
بعضی ها به غلط می پنداشتند رابعه غیر بلوچ است. انها اعتقاد دارند که رابعه یک اسم عربی است و او هم از اعراب بوده و می گویند که پدرش از مهاجرین اعراب بوده که برای تبلیغ دین امده است. مشخصا که چنین نیست. چرا که پس از ورود اسلام به ایران مردم در اکثر مناطق نام های خود را از میان اسامی بزرگان اسلام که از اعراب بوده اند, انتخاب می کردند. پس اسم عربی داشتن دلیل بر عرب بودن شخص نخواهد بود.
رابعه اگر عرب بود, نمی توانست به فارسی ان هم با ان شیوایی و جذابیت شعر بگوید. چون با ورود اسلام, فارسی از رونق افتاده و حتی دانشمندان فارسی زبان نیز کتاب های خود را به زبان عربی می نوشتند. وجود کتاب های دانشمندان ایرانی که به زبان عربی می باشد, این موضوع را تایید می کند.
مورخان و نویسندگان معاصر یا یعد از رابعه او را عرب نخوانده اند. بلکه اصالتا از خضدار خوانده اند. سدید الدین محمد عوفی در تذکره ی قدیم و مهم " لباب الالباب" که در سال 618 هجری/ 1220 م به پایان رسانیده راجع به رابعه بنت کعب نوشته است:" او یک شاعر زن مشهور در جهان و دانشمند و متعلق به قزدار بوده است."
از تاریخ ولادت و مرگ رابعه اطلاعات درستی در دست نیست. آنچه قطعیست آن است که او همدوره با [[سامانیان]] و [[رودکی]] بوده و به استناد گفتار [[عطار نیشابوری]] با رودکی دیدار و مشاعره داشته است. زمان مرگ رابعه به احتمال [[قریب به یقین]] پیش از مرگ رودکی بوده است، بنابراین تاریخ مرگ او را می‌توان پیش از سال ۳۲۹ [[هجری قمری]] در نظر گرفت.
 
== زندگی رابعه ==
 
== رابعه در منابع ادب پارسی ==
رابعه ظاهراً نخستین زن شاعر در [[تاریخ ادبیات]] [[فارسیخراسان و بلوچیبزرگ]] می‌باشد که شعری از او به ثبت رسیده. [[محمد عوفی]] در کهن‌ترین تذکرهٔ شعر پارسی، [[لباب الالباب]]، وی را چنین توصیف نموده:
<blockquote>''رابعه بنت کعب القزداری، دختر کعب، اگرچه زن بود، اما به فضل بر مردان جهان بخندیدی، فارِس هر دو میدان و والی هر دو بیان، بر نظم تازی قادر و در شعر پارسی به‌غایت ماهر و با غایت ذکاء خاطر و حدّت طبع، پیوسته عشق باختی و شاهدبازی کردی و اورا «مگس رویین» خواندندی و سبب این نیز آن بود که وقتی شعری گفته بود:''
{{شعر}}
۲۰٬۵۵۸

ویرایش