تفاوت میان نسخه‌های «اوضاع اداری سلجوقیان»

بدون خلاصه ویرایش
دولت سلجوقی از جمله دولتهایی بود که نظام اداری بسیار منظم و قانونمدی داشت. در واقع قدرت امپراتوری سلجوقی از نظام اداری آن سرچشمه می‌گرفت که مانند یک اسکلت آن را محکم و استوار نگاه می‌داشت و بی شک بدون قدرت دیوانسالاران ایرانی سلجوقیان ترکمن از پس اداره چنین سیستم عظیمی برنمی‌آمدند.<ref>اقبال آشتیانی، عباس. وزارت در عهد سلاطین بزرگ سلجوقی ، انتشارات دانشگاه تهران، تهران۱۳۳۸، صفحه ۱۸</ref> به همین دلیل دوران سلجوقی به عنوان عصر طلایی دیوان داری در ایران بعد از اسلام شناخته می‌شود.
 
با سقوط دولت سامانی در خراسان، دیوانسالاران و نخبگان ایرانی بازمانده،‌ضمن حفظ ارزش ها و فرهنگ های قومی و ملی خود به خدمت ترکان غزنوی و سلجوقی در آمده و سلجوقیان نیز از تجربیات آنها در عرصه دیوانسالاری بهره بردند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دیوانسالاری در عهد سلجوقی|نام خانوادگی=کلوزنر|نام=کارلا|ناشر=امیرکبیر|سال=۱۳۸۱|شابک=|مکان=تهران|صفحات=ص۷۲صفحه ۷۲}}</ref> لذا ساختار اداری ایران در عصر سلجوقی را می توان تداوم ساختارهای دیوانسالاری غزنوی و سامانی، در پوششی متمرکزتر و سازماندهی شده تر دانست.
 
== دیوان وزارت ==
انواع اقطاع بر این قرار بود: ۱. '''اقطاع دیوانی''': زمین‌هایی که به امرا واگذار می‌شد ۲.'''اقطاع لشکری''':اقطاعاتی که به سپاهیان واگذار می‌شد. ۳.'''اقطاع شخصی''':اقطاعاتی که به صورت ارثی از پدر به پسر می‌رسید و اجاره‌ای بابت آن گرفته نمی‌شد.<ref>نوذری، عزت‌الله. تاریخ اجتماعی ایران ، انتشارات خجسته، تهران ۱۳۹۰، صفحه ۱۸۶ و ۱۸۷</ref>
 
اقطاع در دوران سلاجقه توسعه وسیعی یافت و اوج تلاش‌ها برای پیشرفت نظام اقطاع داری در دوران [[خواجه نظام الملک]] وزیر جلال الدین [[ملکشاه]] سلجوقی صورت گرفت. از دید خواجه نظام الملک :‌ « مقطعان که اقطاع دارند باید بدانند که ایشان را بر رعایا جز آن نیست که مال حق که بدیشان حوالت کرده اند از ایشان بستانند بر وجهی نیکو و چون آن بستدند آن رعایا بتن و مال و زن و فرزند و ضیاع و اسباب از ایشان ایمن باشند و مقطعان را برایشان سبیلی نبود.»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیاست نامه یا سیرالملوک|نام خانوادگی=خواجه نظام الملک توسی|نام=|ناشر=علمی و فرهنگی|سال=۱۳۸۷|شابک=|مکان=تهران|صفحات=صفحه ۴۳}}</ref>
 
== دیوان طغرا، انشا و رسایل ==
۳۳

ویرایش