باز کردن منو اصلی

تغییرات

موسس --> مؤسس
'''آگره''' (انگلیسی: Agra، هندی: आगरा) یا '''آگرا''' سومین شهر بزرگ در ایالت [[اوتار پرادش]] در کشور [[هندوستان]] است. این شهر درکنار رودخانه [[یامونا]] (جمنا) قرار گرفته و از [[دهلی]] پایتخت هند، با ماشین تنها دو ساعت و نیم، با قطار ۴ ساعت و با هواپیما ۳۰ دقیقه فاصله دارد.
 
نام آگره به شکل «آگرهبانا» نخستین بار در کتاب حماسی [[ماهابهاراتا]] آمده و معناشناسان آن را «پردیس» یا «بهشت» معرفی کرده‌اند.در قرن‌های ۱۶ یا ۱۷ میلادی آگره به راستی تمثالی از پردیس در روی زمین شده بود.<ref name="zamaneh"> گزارش داریوش رجبیان در [http://www.radiozamaaneh.com/dariush/2007/10/post_95.html وبگاه رادیو زمانه] </ref>
آگره در زمان حکومت [[اکبر]]، [[جهانگیر]] و [[شاه جهان]] اهمیت زیادی یافت. این شهر پایتخت حکومت اکبر، پادشاه بزرگ [[امپراتوری مغولی هند]] یا [[گورکانیان]] بوده و در آن زمان تبدیل به مرکز هنر، فرهنگ، تجارت و یادگیری کشور پهناور هندوستان گردید. از این رو در گذشته این شهر را ''اکبرآباد'' می‌نامیدند.
 
== تاریخچه ==
[[پرونده:The Panch Mahal in Fatehpur Sikri.jpg|بندانگشتی|140px|پنج محل در[[فاتح پور سیکری]]]]
آگره در سدهٔ ۱۶ میلادی توسط [[سکندر لودهی]] (سلطان دهلی از دودمان [[لودهی]] متوفی به سال ۱۵۱۷) کشف شد. سپس [[بابر]] موسسمؤسس سلسله [[امپراتوری مغولی هند]] برای مدتی در آگره ماند و ساخت باغ‌هایی چهار گوش به سبک [[باغ‌های ایرانی]] را در آنجا مرسوم کرد. اکبر در این شهر قلعه آگره را ساخت و جهانگیر آن را با کاخ‌ها و باغ‌های بسیار زیبا مزین کرد. همچنین شاه جهان با ساخت تاج محل شهرتی عالمگیر برای این شهر به ارمغان آورد. هم اکنون این شهر از [[مراکز گردشگری هند]] به شمار می‌رود.
 
آگره با نام «اکبرآباد» پایتخت شاهانی چون اکبر، جهانگیر و شاه‌جهان بوده که زبان مادری‌شان فارسی بود و در گسترش زبان فارسی در [[شبه‌قاره هند]] کوشیدند و کامیار بودند. نخستین باغ معروف به «باغ‌های پارسی» در کرانه رود یامونا در همین شهر شکل گرفت و سازندهٔ آن شاه [[بابر]] بود. نام خاص این باغ ایرانی [[آرام باغ]] است.