باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۳ سال پیش
جز
نام سهیل، در عربی ریشه مشخص و معلومی نداشته و در کاربرد معنی آن را درخشان می دانند. یک بیت شعر دیگر از فردوسی نیز به اشعار اضافه شد.
[[پرونده:سهیل.JPG|بندانگشتی|راست|موقعیت ستاره سهیل در صورت فلکی شاه‌تخته]]
 
سهیل نامی عربی بوده و در کاربرد به معنای «درخشان» است. نام‌های فارسی این ستاره پرک و اگست است.<ref name="لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سهیل">لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سهیل.</ref> در [[کشورهای اسلامی]] از واژهٔ سهیل برای نام‌گذاری پسران استفاده می‌شود.
 
قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند.<ref name="لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سهیل"/>
 
چنانچه [[سنائی]] در این باره می‌گوید:
{{شعر}}
{{ب|در دیار تو نتابد آسمان هرگز سهیل|گر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن}}
{{پایان شعر}}
 
و [[فردوسی|ف]] [[فردوسی|ردوسی]] می‌گوید:
 
{{شعر}}
{{ب| ز سر تا بپایش گلست و سمن|بسرو سهی بر سهیل یمن}}
{{پایان شعر}}
 
۲

ویرایش