تفاوت میان نسخه‌های «ویلیام بافین»

۱٬۳۷۸ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
جز
''هیچ گذرگاه یا امیدی به وجود گذرگاه در شمال تنگۀ دیویس وجود ندارد.ما در شمال این تنگه ، در همه جا یا تقریباً در همه جای پیرامون آن پهلو گرفتیم و دریافتیم که این منطقه چیزی جز یک خلیج بزرگ نیست.''
با عدم موفقیت این سفر اکتشافی به تدریج اسناد و مدارک مربوط به آن نیز به فراموشی سپرده شد و پس از مدتها غفلت نقشه های تهیه شده مفقود شدند.تا آنجا که سال ها بعد مشاهدات بافین را به عنوان تخیلات مطلق کنار گذاردند.
گرچه ویلیام بافین عقیده ای مخالف با وجود [[گذرگاه شمال غربی]] ابراز داشته بود ولی به راحتی قانع نشد و همچنان امیدوار بود که بتواند از مدخلی دیگر چنین گذرگاهی را بیابد.به همین دلیل تصمیم گرفت تا بار دیگر و این بار از کناره های جزایر [[ژاپن]] به جستجوآغاز سفر اکتشافی خود بپردازد و احتمالاً به همین دلیل به استخدام شرکت یا [[کمپانی هند شرقی]] درآمد.
''میراث بافین''
 
دریانوردانی همچون [[جان راس]] ( [[John Ross]] ) و [[ ویلیام ادوارد پری]] ( [[William Edward Parry]] ) که دویست سال بعد مشاهدات بافین را مورد بررسی مجدد قرار داند،آنها را تا حد زیادی مقرون به واقعیت یافتند .بافین در طی چهارمین سفر خود به مناطق سرد قطبی دفتر یادداشت روزانۀ کاملی را به نگارش درآورده است که حاوی تنها نمونه از نقشه های ترسیمی اوست. بررسی این یادداشتها نشان می دهند که مشاهدات وی در زمینۀ تعیین عرض های جغرافیایی و ثبت دگرگونی های جزر و مد ، توافق قابل ملاحظه ای با مشاهدات کنونی که توسط ابزار و ادوات بسیار پیشرفته تری انجام می شوند، دارند. در آگوست 1821 [[ویلیام پری]] با اقبالی بلندتر مشاهدات بافین را پی گیری کرد و توانست خشکی شمال شرقی مورد نظر بافین را بیابد. او دریافت که این خشکی یک جزیره است و آن را به افتخار کاشف آن [[جزیرۀ بافین]] نامید.
== منابع ==
{{پانویس}}
۱۴۷

ویرایش