تفاوت میان نسخه‌های «آریایی»

جز
بدون خلاصه ویرایش
(اصلاح پیوند(ها) به صفحهٔ ابهام‌زدایی (یونانی) با استفاده از AWB)
جز
== پیش از مادها ==
[[پرونده:Lentosotakoulun lippu.svg|بندانگشتی|200px|پرچم آکادمی نیروی هوایی فنلاند]]
آریایی‌ها را به نام زبان فرضی مشترک باستانی آنان هند وهندو ایرانی می‌نامند. زبان، دین و ساختار اجتماعی جامعه آنان در دوره‌های پس از مهاجرت حاکی از آن است که این اقوام در ابتدا قوم واحدی بودند. جدا شدن آریایی‌ها از دیگر قبایل دامدار و اسکان نیافته هند و اروپایی باید پس از آغاز پراکنده شدن جمعی این قوم‌ها در نیمه دوم [[هزاره ۴ پ. م]] رخ داده باشد. مهاجرت اقوام هندو اروپایی که در فاصله هزاره ۵ تا ۳ پ. م در [[استپ]]‌های جنوب [[روسیه]] زندگی می‌کردند، احتمالاً به سبب افزایش جمعیت، ثروت (به ویژه احشام)، [[اختراع گردونه]] و [[ارابهٔ جنگی]] و استفاده از اسب برای سواری بود. این قوم‌ها با فرهنگ [[کورگان]] که از هزاره‌های ۵ تا ۳ پ. م در استپ‌های شمال [[دریای سیاه]] گسترش داشت، مربوط اند. هندو اروپایی‌ها در جهات مختلف حرکت کردند و از [[هند]] تا [[ایرلند]] مسکن گرفتند. در طول هزاره ۳ تا اوایل [[هزاره ۲ پ. م]] گروه هندو ایرانی یا آریایی که شاخه‌ای از قوم هندو آریایی بود، احتمالاً در [[آسیای مرکزی]]، یعنی حدوداً استپ‌های ایران شرقی در [[سُغد]]، [[خوارزم]] و [[بلخ]] باستان و مناطق مجاور آنها همچنان به زندگی مشترک خود ادامه می‌داد. باستان‌شناسان [[شوروی]] معمولاً قوم [[هندوایرانی]] را در کهنترین دورانهای آن با فرهنگ [[آندرُنُو]] که آثار آن در [[قزاقستان]] و جنوب [[سیبری]] یافت شده است، مربوط می‌کنند. این فرهنگ به هزاره ۲ پ. م تعلق دارد و با فرهنگ [[کورگان]] مربوط است. سرانجام هند و ایرانیان نیز در حدود ۲۰۰۰ پ. م در جستجوی سرزمین‌های تازه با چراگاه‌های بهتر و دامهای بیشتر و شاید به سبب خشکسالی‌هایی که به طور ادواری استپهای فصل مشترک اروپا-آسیا را که مسکن آنها بود، تهدید می‌کرد، به تدریج از هم جدا شدند و با حرکتی پردامنه از سمت شرق [[دریای خزر]] و آسیای مرکزی، یا از غرب از سوی [[قفقاز]]، یا شاید از هر دو جهت از موطن مشترکشان به سوی [[فلات ایران]] حرکت کردند. در این زمان با پراکنده شدن هند و ایرانیان در منطقه‌ای گسترده و نیز به سبب سستی روابط اقتصادی میان آنها که روابط را کم کرد، تفاوت میان زبانهای ایرانی و هندی باستان که هر دو از گویش مختلف زبان هندواروپایی آغازین سرچشمه گرفته بودند و در دروه آریایی تحول مشترک آنها برای ادغام کامل آن دو کافی نبود، به تدریج شدت گرفت.<ref>{{پک|سینایی|1386|ک=آریایی|ص=۶۱۹–۶۲۷}}</ref>
 
مانند دیگر جابجایی و هجوم قوم‌های اسکان نیافته، احتمالاً در ابتدا گروه‌های کوچک پیشرو آریایی به مناطق تازه نفوذ می‌کردند. گروه‌های کوچک معمولاً در اقوام بومی مستحیل می‌شدند، اما با رسیدن پیاپی گروه‌های بزرگتر در دوره‌ای به نسبت طولانی و تفوق آنان بر اقوام بومی یا متحد شدنشان با آنها عنصر قومی و زبانی آریایی در این منطقه برتری کسب می‌کرد. آریایی‌ها گاه صلح جویانه و گاه با جنگ و خونریزی سرزمین‌های تازه را به چنگ می‌آوردند.<ref>{{پک|سینایی|1386|ک=آریایی|ص=۶۱۹–۶۲۷}}</ref>
۱۹

ویرایش