باز کردن منو اصلی

تغییرات

۲۲ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
←‏آیین‌های مهرگان: اصلاح پیوند(ها) به صفحهٔ ابهام‌زدایی (شیر) با استفاده از AWB
در پیرامون این گل‌ها، چند شاخه [[درخت گز]]، [[هوم]] یا [[مورد]] نیز می‌نهادند و گونه‌هایی از میوه‌های پاییزی که ترجیحاً به رنگ [[سرخ]] باشد به این سفره اضافه می‌شد. میوه‌هایی مانند: [[سنجد]]، [[انگور]]، [[انار]]، [[سیب]]، [[به]]، [[ترنج]] ([[بالنگ]])، [[انجیر]]، [[بادام]]، [[پسته]]، [[فندق]]، [[گردو]]، [[کنار|کُـنار]]، [[زالزالک]]، [[ازگیل]]، [[خرما]]، [[خرمالو]] و چندی از [[بو دادن|بوداده‌ها]] همچون [[تخمه]] و [[نخودچی]].
 
دیگر [[خوراک]]ی‌های خوان مهرگانی عبارت بود از [[آشامیدنی]] و [[نان]]ی مخصوص. نوشیدنی از عصاره گیاه [[هوم|«هَـئومَـه/ هوم»]] که با آب یا [[شیر (خوراکی)|شیر]] رقیق شده بود، فراهم می‌شد و همه باشندگان جشن، به نشانه پیمان از آن می‌نوشیدند. نانِ مخصوص مهرگان از آمیختن [[آرد]] هفت نوع غله گوناگون تهیه می‌گردید. [[غلات|غله‌ها]] و [[حبوبات]]ی مانند [[گندم]]، [[جو (گیاه)|جو]]، [[برنج]]، [[نخود]]، [[عدس]]، [[ماش]] و [[ارزن]]. دیگر لازمه‌های سفره مهرگان عبارت بود از: جام آتش یا نوکچه ([[شمع]])، [[شکر]]، [[شیرینی]]، خوردنی‌های محلی و بوی‌های خوش مانند [[گلاب]].
 
آنان پس از خوردن نان و نوشیدنی، به موسیقی و پایکوبی‌های گروهی می‌پرداخته‌اند. سرودهایی از مهریشت را با آواز می‌خوانده و اَرْغُـشت می‌رفته‌اند ([[رقص|می‌رقصیده‌اند]]). شعله‌های آتشدانی برافروخته پذیرای خوشبویی‌ها (مانند [[اسپند]] و [[زعفران]] و [[عنبر]]) می‌شد و نیز گیاهانی چون هوم که موجب خروشان شدن آتش می‌شوند.