باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: اعضائ⟸اعضای، بینایی‌شناسی⟸بینایی شناسی، ، درمی‌آیند⟸در می‌آیند، ، وبازوها⟸و بازوها، ، وطولان...
سد مویرگی خونی در مغز، بسیار مهم است زیرا نقشی محافظتی دارد و در صورتی که این سد دچار اختلال شود، خطر بروز سکته مغزی و دیگر مشکلات مغزی افزایش می‌یابد. برای رشد و نمو مویرگ‌های خونی، سلول‌های ویژه‌ای به نام [[پری سیت‌ها]] (pericytes) نیاز است که این سلول‌ها در مغز، پروتیینی ویژه به نام [[FoxF2]] دارند. این پروتیین فقط در پری سیت‌های مغزی یافت می‌شود. محققان [[دانشگاه گوتنبرگ آلمان]] متوجه شدند که وجود این پروتئین، به کاهش خطر بروز سکته مغزی کمک می‌کند.<ref>[http://www.irna.ir/fa/News/81661146/ پروتیین عامل سکته مغزی شناسایی شد] . [خبرگزاری جمهوری اسلامی http://www.irna.ir]</ref>
 
آمبولی مغزی ممکن است بر اثر اختلال در ریتم [[ضربان قلب]]، اختلالات دریچه‌ای قلب و یا [[سکته قلبی]] که به تازگی رخ داده‌است، ایجاد شود که تمام این موارد می‌توانند باعث ساخته شدن [[لخته]] خون در قلب شوند. خطر بروز آمبولی مغزی، [[ترومبوز]] مغزی و خونریزی مغزی با بالا رفتن [[فشار خون]] افزایش می‌یابد. در بیماری [[سلول داسی شکل]] (سیکل سل) که یک ناهنجاری [[گلوبول قرمز|گلوبول‌های قرمز]] خون می‌باشد، بخاطر شکل گوبول‌هایگلبول‌های قرمز که به صورت داس درمی‌آینددر می‌آیند و احتمال چسبیدن به هم و [[گیر کردن]] در [[عروق خونی]] را دارند، خطر [[ترومبوز]] مغزی افزایش می‌یابد. گاهی [[ترومبوز]] ممکن است بر اثر تنگ و باریک شدن شریان‌های خون رساننده به مغز بخاطر [[التهاب رگ|التهاب]] ایجاد گردد. التهاب شریان ممکن است به علت وجود یک بیماری خود ایمن مثل [[پلی آر تریت ندوزا]] ایجاد شود. در این بیماری [[سیستم ایمنی بدن]] به بافت‌های سالم بدن حمله می‌کند.
 
در سکته‌های مغزی خونریزی دهنده که ناشی از پاره شدن یک رگ خونی در داخل یا سطح مغز می‌باشند وقتی که یک رگ خونی پاره می‌شود، دیگر حس به سلول‌های مغزی نمی‌رسد، به علاوه نشت خون از رگ پاره شده، می‌تواند به بافت مغزی آسیب جدی وارد نماید.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=سکته مغزی ایسکمیک و سکته مغزی خونریزی دهنده|وب‌گاه=vista.ir|تاریخ=2014-10-20|سال=2014|پیوند=http://vista.ir/article/320712/سکته-مغزی-ایسکمیک-و-سکته-مغزی-خونریزی-دهنده|کد زبان=fa|تاریخ بازبینی=2014-10-23}}‌</ref>
در بیشتر افراد علایم سکته مغزی به سرعت و در عرض چند ثانیه یا چند دقیقه بعد از وقوع سکته خود را نشان می‌دهند. علایم هر سکته مغزی بستگی به قسمتی از مغز دارد که دچار گرفتاری شده‌است. این علایم امکان دارد شامل موارد زیر گردد:
 
۱-ضعف و کرختی صورت وبازوهاو بازوها یا پاها به خصوص در یک طرف بدن (همی پارزی){{سخ}}
۲-فلج صورت. بازو و پاها در همان طرف (همی پلژی){{سخ}}
۳-عدم تعادل و لنگ زدن (آتاکسی){{سخ}}
۷-دو بینی-تاری دید یا از دست دادن بینایی به خصوص در یک چشم{{سخ}}
۸-سردرد شدید و ناگهانی{{سخ}}
۹-از دست دادن [[حافظه کوتاه مدت]] وطولانیو طولانی مدت-اختلال در قضاوت{{سخ}}
۱۰-سرگیجه بدون دلیل و سقوط ناگهانی{{سخ}}
۱۱-بی‌اختیاری ادرار و مدفوع{{سخ}}
[[پرونده:Merci L5.jpg|200px|farme|بندانگشتی|چپ|وسیله‌ای که با آن لخته‌های خون را در رگ از بین می‌برند.]]
 
در بیشتر موارد سکته‌های مغزی، درمان‌های توانبخشی مثل [[فیزیوتراپی]]، [[کاردرمانی]] و [[گفتاردرمانی]] چه در [[بیمارستان]] و چه در خانه ضروری می‌باشد. بدون شک یکی از مهمترین مراحل درمانی بیماران سکته مغزی توانبخشی تحت نظر یک تیم توانبخشی است که اعضائاعضای تیم شامل [[پزشکی فیزیکی و توانبخشی|متخصص طب فیزیکی و توانبخشی]]، [[کاردرمانی|کاردرمانگر]] [[فیزیوتراپیست]] ارتوپدی فنی، شنوایی شناس، گفتار درمان، بینایی‌شناسیبینایی شناسی روانشناس، کارشناس تغذیه، پرستار توانبخشی [[مددکار اجتماعی]] و خانه ساز (home maker)می‌باشد.
یکی از روشهای جدیدی که در توانبخشی و درمان بیماران سکته مغزی استفاده شده‌است استفاده از تحریک غیر تهاجمی مغز می‌باشد که شامل دو تکنولوژی تحریک مغناطیسی مغز یا ''rTMS'' و تکنولوژی تحریک الکتریکی مغز یا «تی دی سی اس» می‌باشد در بررسی بازبینی مقالات که توسط انجمن نوروفیزیولوژی بالینی<ref>(International federation of clinical neurophysiloy)</ref> در سال ۲۰۰۹ انجام شده و در ژورنال نوروفیزیولوژی بالینی<ref>(Clin Neurophysiol (2009) ,doi:10.1016/jclinph.2009.08.016</ref> به چاپ رسیده‌است به مطالب زیر اشاره شده‌است. در روش تحریک مغناطیسی مغز تحریک سلولهای مغزی برای اصلاح عملکرد سلولهای مغزی از طریق افزایش خاصیت نوروپلاستیسیتی مغز انجام می‌شود این روش بسیار کم عارضه بوده و توسط پزشکان متخصص [[طب فیزیکی و توانبخشی]] و یا مغز و اعصاب انجام می‌شود. در این روش یا به کمک القای با فرکانس بالا نیمکره صدمه دیده تحریک می‌شود و یا به کمک القای با فرکانس پایین فعالیت نیمکره سالم کم می‌شود که در نتیجه آن فعالیت نیمکره صدمه دیده زیاد می‌شود. این روش در بازگشت عملکرد دست بهبود گفتار کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مؤثر بوده‌است. این روش درمانی اولین با ر در ایران توسط مرکز تخصصی توانبخشی سکته مغزی تبسم و سپس مرکز آموزشی و درمانی فیروزگر وابسته به [[دانشگاه علوم پزشکی ایران]] در سال ۱۳۸۶ و سپس در [http://www.drmahmoudiclinic.ir/ مرکز جامع توانبخشی سکته مغزی دکتر محمودی] در شیراز در سال ۱۳۸۷ مورد استفاده برای درمان بیماران سکته مغزی قرار گرفت.
 
۱۶

ویرایش