تفاوت میان نسخه‌های «مدائن»

۵۷ بایت حذف‌شده ،  ۳ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
'''مدائن''' چنانچه تاریخ‌نویسان اسلام یاد کرده‌اند، از هفت شهر به نام‌های معینی که در تلفظ آنها اختلاف وجود دارد، تشکیل می‌شده. گویا پنج شهر آن در زمان [[یعقوبی]] ([[سده ۳ (قمری)|سده ۳ق]]) وجود داشته که از این قرار بوده: شهر کهنه یعنی تیسفون و یک [[میل]] در جنوب آن اسبانبر و مجاور آن رومیه، هر سه در جانب خاوری [[دجله]] و در جانب دیگر بهرسیر که ریشهٔ آن اردشیر است و یک فرسخ زیر آن [[ساباط، شهر|ساباط]] که به گفتهٔ [[یاقوت حموی|یاقوت]] ایرانیان آن را بلاس‌آباد می‌نامیدند.<ref name="خلافت شرقی">{{یادکرد |کتاب=جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی |نویسنده=لسترنج |ناشر=شرکت انتشارات علمی و فرهنگی |ترجمه=محمود عرفان |چاپ=سوم |شهر=|صفحه=ص۳۶ |سال=۱۳۶۷ |شابک=}}</ref>
 
پیش از روی کار آمدن شاهنشاهان -[[ سیاوش]] ، [[ سپهر ]] ،[[ نصرتی ]]، [[اشکانی]]، [[سلوکیان]] در طرف راست رود [[دجله]] شهری ساخته بودند که آن را سلوکیه نام نهاده بودند. در زمان نخستین پادشاهان اشکانی، وقتی باقی‌مانده‌های یادگارهای [[اسکندر مقدونی]] بکلی از مرزهای ایران بیرون رانده شد، شهر سلوکیه به صورت نیمه ویرانه‌ای بود. شاهنشاهان اشکانی در طرف چپ رودخانه دست به ساختمان‌های جدیدی زدند و تا اواخر دوران ساسانی ایجاد این ساختمان‌ها در دوطرف رود دجله ادامه یافت، به طوری که وقتی اعراب بر ایران مستولی شدند در این مکان هفت شهر وجود داشت و به همین سبب آن را مداین یعنی مدینه‌ها، شهرها، نام نهادند. چهل کیلومتر پایین‌تر از تیسفون [[خلفای عباسی]] شهر [[بغداد]] را که به مفهوم بغ داد، (یعنی خداداد، زیرا بغ به زبان فارسی به معنای خداست و در زبان روسی و بعضی زبان‌های دیگر هند و اروپایی نیز همین مفهوم را دارد) است و قبلاً نیز به صورت آبادی کوچکی در آن مکان وجود داشت بنا نمودند و آن را به‌عنوان دارالخلافه انتخاب نمودند.
 
== شهرهای هفتگانهٔ مداین ==
کاربر ناشناس