تفاوت میان نسخه‌های «نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
'''نعمت‌اللهامین صالحیحمله داری نجف‌آبادی،'''
(زادهٔ [[۱۳۰۲]] [[نجف‌آباد]] [[اصفهان]]، مرگ شنبه [[۱۶ اردیبهشت]][[۱۳۸۵]] [[بیمارستان بقیةالله]] [[تهران]]).
 
[[مجتهد]]، [[متکلم]]، [[تاریخ پژوه]] و [[فقیه]] برجسته شیعه و پژوهشگری متبحر و [[نویسنده]] ایی صاحب سبک در [[علوم اسلامی]] بود. وی اثرگذاری شگرفی در [[شیوه]]، [[روش]] و [[رویکردها]] در پژوهشهای اسلامی در حوزه‌های دینی از خود بر جای نهاد؛ وی را می‌توان پیشگام [[روشنفکری درون دینی]] معاصر دانست<ref>گفتگو با [[محمدعلی کوشا]]، [[ماهنامه چشم‌انداز ایران]]، http://www.meisami.net/Cheshm/Other%20Articles/2101Kosha.htm</ref>
 
== دیدگاه‌ها ==
صالحیحمله داری نجف‌آبادی بر اهمیت مبانی [[کلام|کلامی]] و [[اخلاق|اخلاقی]] شریعت اسلام و لزوم تطبیق [[فقه]] و [[اصول فقه|اصول]] با آن‌ها تأکید داشت و در رویکرد اجتهادی خود بر اهمیت دلایل عقلی و نقلی معتبر و بی‌اعتباری بسیاری از احکامی که به استناد [[اجماع (فقه)|اجماع]] و «ادعای اجماع» صادر شده، اصرار داشت که این امر منشأ مخالفت‌های بیشماری با آراء و نظرات او شد. وی به پیروی از استادش [[آیت‌الله بروجردی]] بر اهمیت [[فقه مقارن]] و [[تقریب‌گرایی]] و عدم تعصب در مواجهه با دستاوردهای فقهی [[اهل سنت]] اصرار می‌ورزید. او همچنین بر لزوم بازخوانی تاریخ و تأثیر آن در کشف حقایق شریعت واقف بود و به همین جهت در تاریخ و «[[علم رجال]]» تبحر داشت و بخشی از کشفیات کم‌نظیر خود در مورد احادیث مجعوله را در کتاب «غلو» و برخی مقالات دیگر آورده‌است.<ref>[http://www.shahrvandemrouz.com/content/4587/default.aspx یادی ازآیت‌الله صالحی نجف‌آبادی] [[احمد قابل]]، [[شهروند امروز]]، شماره ۴۵</ref>
از دید وی دانستن تمام علوم لازمه امامت امامان نیست و امامان تنها آگاه به همه احکام اسلام و امور اجتماعی و سیاسی هستند و علم آنها در موارد دیگر استثنایی است و عمومیت ندارد. وی برای اثبات نظر خود بر روایات، قرآن، نظر علمای پیشین (شیخ مفید و شیخ طوسی، علامه حلی و سید مرتضی) استناد می‌کند. از دید وی آگاهی به امور غیبی در مواردی خاص به خواست خدا به امامان و پیامبر الهام می‌گردد و عمومیت ندارد.<ref>عصای موسی یا درمان غلو صفحهٔ ۳۹</ref>
 
کاربر ناشناس