چرخه حیات توسعه سیستم‌ها: تفاوت میان نسخه‌ها

اصلاحات در نحوه ارائه مطلب برای روان تر کردن نثر.
بدون خلاصۀ ویرایش
(اصلاحات در نحوه ارائه مطلب برای روان تر کردن نثر.)
'''تاریخچه'''
 
مطابق آنچه الیوت و دیگران(2004) ابراز می کنند SDLC نخستین بار در دهه 60 قرن بیستم میلادی در پس زمینه ای مطرح شد که در آن توسعه سیستم محدود بود به حوزه سازمان ها و بنگاه های اقتصادی بزرگ که انگیزه و توانایی به کار گرفتن سیستم های تجاری کامپیوتری گران قیمت برآمده از پروژه های توسعه نرم افزارافزاری و سخت افزاری به نوبه خود بزرگ را داشتند. این سیستم ها که عمدتا بر پردازش داده و محاسبات عددی متمرکز بودند، در فرآیندی بالنسبهنسبتا طولانی و پرهزینه و در قالب روش های مرسوم تجاری و اداری زمان خود، عقد قرارداد شده، توسعه می یافتند. بنابرو ایناز روشلحاظ های عقد قرارداد،اداری برداشت دقیق و مستند شده ای از سیستم هدف و روش هایی برای کنترل پیشرفت پروژهپروژه، مطابق آنچه در ساخت و ساز یا حوزه های دیگر صنعت و تجارت مرسوم بودبود، بسیارلازم بدیهیبه ونظر در عین حال ضروریمی بودرسید. به این ترتیب کارشناسان و نویسندگان به استفاده از اصطلاح "چرخه حیات توسعه سیستم" روی آوردند. پس از آن و به تدریچ تعدادی از روش شناسی ها و فریم ورک های توسعه نرم افزار (مانند SSADM ) این مفهوم را در بر گرفته، مورد استفاده قرار دادند اما با توسعه فن آوری اطلاعات و همه گیر شدن آن، گرایش واضحی به غلبه بر نقاط ضعف و محدودیت های پنهان در این مفهوم چرخه حیات سیستم شکل گرفت و متدولوژی های جدید تر به طور روز افزون به بازتعریف آن به شکلی منعطف و چابک روی آوردند و این ممکن نبود مگر با مبهم کردن و از ریخت انداختن و همزمان کاهش معناداری در میزان استفاده از این اصطلاح به منظور توصیف روند توسعه سیستم های اطلاعاتی.
 
'''مراحل'''
 
قدیمی ترین روش شناسی توسعه سیستم روش آبشاری (Waterfall) است که در حقیقت برآمده از همین مفهوم، "چرخه حیات توسعه سیستم" است و هرچند که امروزه عملا یک روش منسوخ و قدیمی محسوب می شود اما در بسیاری از موارد مفاهیم و واژه نامه آن به منظور ارائه تصویری ولو کلی از نحوه جریان امور پروژه های توسعه سیستم مورد استفاده قرار می گیرد. در روش شناسی آبشاری نصویری ساده انگارانه از فرآیند توسعه سیستم مطرح است:
قدیمی ترین روش شناسی و در حقیقت مادر مفهوم چرخه حیات نرم افزار بدون شک روش آبشاری (Waterfall) است و هرچند که امروزه عملا یک روش منسوخ و قدیمی محسوب می شود اما هر زمان که شما با واژه چرخه حیات سیستم برخورد می کنید در حقیقت با میراث این روش شناسی سروگار دارید که مثلا توسط یک فرد علاقمند به حوزه سیستم های اطلاعاتی، یک مهندس صنایع با آشنایی محدود نسبت به مسائل مهندسی نرم افزار، یک مهندس ناظر نماینده مشتری که انگیزه جدی برای کاهش ریسک پروژه در خود احساس می کند و امثال ایشان سروکار دارید که دانسته یا ندانسته به روش شناسی مزبور متوسل می شوند تا درک روشنی از آنچه جریان دارد یا در پیش روست برای خود یا دیگران شکل بدهند.
 
در روش آبشاری نصویری ساده انگارانه از فرآیند توسعه سیستم مطرح است:
 
1- برنامه ریزی: نیازی، درخواستی، هدفی مطرح می شود، این احتمالا به تولید یک سند منجر خواهد شد که حوزه و دامنه مسئله را درون خود جای می دهد.
'''تکامل'''
 
همچنانکه اشاره شد مفهوماصطلاح "چرخه حیات توسعه سیستم" در طول زمان دستخوش تحول و تغییر بسیار گردیده است. قبل از هرچیزچمله ازمهمترین شدتاین وتغییرات حدتبازی استفادهبا ازواژه این"چرخه" مفهوم(cycle) روزبروزاست کاستهکه شدبه وبرخی علاوهنویستندگان براجازه آنداد با وارد کردنتا یک مسیر بازخورد (feedback) از آخرین مرحله اجرا به مرحله برنامهاول ریزیرا سعیمورد دراشاره نجاتقرار ظاهردهند بوروکراتیککه وابدا خطیمنطبق آنبر شدروش وشناسی درآبشاری ادامهنیست. بااین تچدیدقبیل نظراصلاحات درهمچنین اهمیتشامل وافزودن وزنمسیر نسبیهای هریکبازخورد ازبین کلیه مراحل (مثلا از تولید به طورطراحی کاملیا از معنایطراحی اولیهبه خودآنالیز دورو شده...) یا ادغام آن ها (مانند آنچه که در روش شناسی پیش نمایه سازی یا prototyping با آن روبروییم) نیز هست. به یکاین قراردادترتیب مبهمنحوه زبانیکاربرد برایاین اشارهاصطلاح در حوزه اداری-قانونی تفاوت معناداری با حوزه فنی پیدا کرد که در مجموع منجر به مفاهیمیکاهش کلیاستفاده تبدیلاز گردیدآن در هر دو بخش شده است. {{پانویس}}
 
{{پانویس}}
* ویکی‌پدیا انگلیسی
 
کاربر ناشناس