باز کردن منو اصلی

تغییرات

اصلاح پیوند(ها) به صفحهٔ ابهام‌زدایی (ایرانی) با استفاده از AWB
}}
<!--پایان الگو-->
'''ابوالفضل احمد بن محمد میدانی نیشابوری''' شناخته شده به ابوالفضل میدانی (به اختضار: میدانی یا المیدانی) زبان‌شناس ادیب شاعر و نویسنده [[ایرانی‌ها|ایرانی]] مشهور به '''شیخ الادب''' و '''الامام ابو الفضل المیدانی''' در سده پنجم و ششم هجری قمری بوده‌است. میدانی به دو [[زبان فارسی]] و [[عربی]] کاملاً مسلط بود. او از شاگردان [[ابوالحسن واحدی|ابوالحسن علی بن احمد واحدی]] و یعقوب بن احمد نیشابوری بود. فرزندش، سعید بن احمد میدانی، و ابوجعفر احمد بن علی مقری بیهقی از شاگردان او بودند.
 
== نام ==
 
== آثار و نوشته‌ها ==
* «مجمع الامثال» یا «جامع الامثال» :معروف‌ترین اثر وی [http://www.hawzah.net/Hawzah/Thesiss/ThesisView.aspx?LanguageID=1&ThesisID=85404&SearchText=زبان%20تن] [http://majles.alukah.net/showthread.php?t=22386] که در فارسی با عنوان مجمع الامثال به همراه معادل فارسی توسط مصطفی تراویده و در یک مجموعه ۴ جلدی ترجمه شده است
* «السامی فی الاسامی»
* «الهادی للشادی»، در نحو فارسی
 
{{زبان و ادبیات عربی در دوره عباسی}}
 
[[رده:اهالی شافعی مذهب نیشابور]]
[[رده:دانشمندان اهل ایران]]