تفاوت میان نسخه‌های «هربرت مارکوزه»

حذف پیوند تاریخ‌ها، ابرابزار
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۲۶) +مرتب+تمیز (۱۲.۵ core): + رده:نظریه‌پردازان انقلاب)
(حذف پیوند تاریخ‌ها، ابرابزار)
|notable_ideas=
}}
'''هربرت مارکوزه''' {{آلمانی|Herbert Marcuse}} (زاده [[۱۹ ژوئیه]] [[۱۸۹۸ (میلادی)|۱۸۹۸]] - درگذشته [[۲۹ ژوئیه]] [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]]) [[فیلسوف]] و [[جامعه‌شناس]] [[آلمان]]ی و از اعضایِ اصلیِ [[مکتب فرانکفورت]] بود.
 
== زندگی و آثار ==
{{مکتب فرانکفورت}}
هربرت مارکوزه در خانواده‌ای [[یهودی]] در [[برلین]] به دنیا آمد. در طولِ [[جنگ جهانی اول]] در [[ارتش آلمان]] خدمت کرد. او سپس عضوِ شورایِ سربازان بود که در [[قیام سوسیالست‌های اسپارتاکیست|قیام ناکامِ سوسیالیست‌های اسپارتاکیست]] شرکت داشت. بعد از کامل‌کردنِ تزهایِ دکترای تخصصی خود در [[دانشگاه فرایبورگ]] در سال [[۱۹۲۲ (میلادی)|۱۹۲۲]] با موضوعِ [[رمان|رمانِ]] [[آلمانی]]{{dn}} به [[برلین]] بازگشت و به کارِ انتشارات پرداخت.
 
== دیدگاه‌ها ==
از میان [[نظریه‌پرداز|نظریه پردازان]] اصلی مکتب فرانکفورت فقط مارکوزه بود که نسبت به اهمیت و مرکزیت [[فرهنگ توده]]ای برای [[زندگی روزمره]] در جامعهٔ [[سرمایه داری]] اخیر تا حدی [[خوش‌بینی]] نشان می‌داد. مارکوزه که در ابتدا همان [[دیدگاه انتقادی|دیدگاه‌های انتقادی]] [[آدورنو]] و [[هورکهایمر]] را داشت (Marcuse,1964)، بعدها شاهد پیدایش [[پادفرهنگ]] [[هیپی]]‌ها در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ بود و تفسیر خویش را از فرهنگ توده‌ای مورد [[بازبینی]] قرار داد (Bottomore,1984). مارکوزه، خصوصاً تحت تأثیر شیوهٔ استفادهٔ پادفرهنگ از همان [[فراورده]]های [[صنایع فراغتی]] و [[صنایع مصرفی|مصرفی]] سرمایه‌داری اخیر، به‌خصوص [[موسیقی]] و [[مد]] توده‌ای، برای [[شورش]] مستقیم علیه [[نهاد]]های مسلط سرمایه‌داری، مانند [[کار]]، [[آموزش و پروش]]، [[خانواده]] و [[سیاست]] مرسوم، قرار گرفت.<ref name="d">فرهنگ و زندگی روزمره - اندی بنت - لیلا جوافشانی/ حسن چاوشیان - نشر اختران - چاپ اول ۱۳۸۶ - ص ۳۱–۳۲</ref>
 
با این حال دورهٔ نسبتاً کوتاه پادفرهنگ، و همچنین [[نهضت]]های فرهنگی بعدی جوانان که بر محور موسیقی و [[سبک زندگی]] می‌گشت، مانند [[پانک راک]] (Hebdige , 1979)، از نظر خیلی‌ها تأییدی بود بر درستی بنیادین [[نقد]] مکتب فرانکفورت از فرهنگ توده‌ای؛ بنابراین، به گفتهٔ [[باتومور]]، «دامنهٔ محدود و سرعت زوال، یا [[همانندگردی]] (assimilation) پادفرهنگ، در واقع، می‌توانست نیروی [[صنعت فرهنگ]] را عیان سازد».<ref name="d" /> (Bottomore,1984: 46)
او در کتاب انسان تک‌ساختی توضیح می‌دهد که جامعه صنعتی می‌تواند با سهیم کردن کارگران در مصرف‌گرایی کاری کند که آنان اسارت خود را آزادی بدانند<ref>تاریخ اندیشه سیاسی در غرب دکتر پولادی</ref>
 
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:مارکوزه، هربرت}}
 
[[رده:آلمانی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:استادان دانشگاه برندایس]]