تریومف: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
ابرابزار، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا
جز (ابرابزار، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا)
[[پرونده:Bas relief from Arch of Marcus Aurelius triumph chariot.jpg|بندانگشتی|چپ|300px|تصویری از مراسم تریومف به افتخار [[مارکوس اورلیوس]]، توجه شود که فرشتهٔ بالداری که در اطراف سر [[امپراتور]] دیده میمی‌شود، شود، نشانه اینشانه‌ای از نزدیکی مقام او به [[الوهیت]] است]]
'''تریومف''' یا '''تری یومف''' (به [[لاتینی]]: triumphus)، که «[[تریومف رم]]» یا «[[جشن پیروزی روم]]» نیز، خوانده شده‌است، نام یک مراسم مدنی و آیین [[مذهبی]] در [[روم باستان]] بود. گرچه خاستگاه این رسم و نحوهٔ گسترش و توسعهٔ آن همچنان مبهم باقی مانده‌است، امّا مورخان روم باستان برگزاری نخستین تریومف یا جشن پیروزی رُم را، در گذشته‌های افسانه‌ای این سرزمین جستجو کرده‌اند. در جریان جشن پیروزی یا تریومف، دستاوردهای نظامی فرماندهان سپاه روم که در عرصهٔ نظامی گری موفقیت‌های بزرگی به دست آورده بودند، علناً جشن گرفته می‌شد و مورد تقدیس و ستایش قرار می‌گرفت. این جشن بویژه به افتخار سردارانی برگزار می‌شد، که در جنگ با دشمنان خارجی، به پیروزی‌های قابل توجهی دست یافته بودند [یا موفق به کشورگشایی و تسخیر ممالک دیگر شده بودند].
 
در سنت‌های [[جمهوری]] [[رم]]، ژنرال یا سردار پیروز، در روز برگزاری جشن تریومف، به صورتی تشریفاتی به ارج و مقامی بسیار بالا می‌رسید و به وضعیتی نزدیک به وضعیت [[خدا]]وند و یا [[پادشاه]] رسانده می‌شد و با او همچون یک [[ایزد]] یا یک [[شاهنشاه]] برخورد می‌گردید. همچنین در ایام بعد از برگزاری تریومف یا جشن پیروزی، حق و حقوقی خاص برای او به عنوان [[تریومفالیس]] triumphalis حفظ می‌گردید. (تریومفالیس به لحاظ لغوی تقریباً «مردی با افتخار پیروزی» معنا می‌داد)می‌داد، این سردار پیروز بقیه عمر خود را با همین لقب توصیف می‌شد. همچنین پس از مرگ او نیز، در جریان برگزاری مراسم عزاداری و تشییع جنازه اش، اخلاف و بازماندگان او، به منظور معرفی دوبارهٔ او، یک بازیگر اجیر شده را به پوشیدن نقاب مرگ او،او (که بدان [[ایماژو]] می‌گفتند)، وامیمی‌گفتند، داشتندوامی‌داشتند و او را در پوشش یا چادری تمام ارغوانی و طلا دوزی شده که بدان اصطلاحاً «جبه نصرت» (ردای پیروزی) می‌گفتند،که می‌پیچیدندپوشش (رداییا چادری بی آستینیآستین کهو پرطلا ازدوزی نقششده و نگارتمام-ارغوانی بود)بود، می‌پیچیدند.
 
در جریان بی ثباتی‌هایبی‌ثباتی‌های اجتماعی و سیاسی که در اواخر دوران عمر جمهوری رم پدید آمد، تریومف یا جشن پیروزی به یک ابزار قدرتمند [[تبلیغات]]ی تبدیل شده بود که از آن برای فرصت طلبی‌های نظامی سیاسی بهره برداریبهره‌برداری می‌گردید. از [[دوران امیرنشینی]] Principate [یعنی دوران نخست امپراتوری روم] به بعد، جشن تریومف به صورت یک آیین عبادی تشریفاتی درآمد، که برتری و تفوق نظامی و سیاسی خانواده [[سلطنت]]ی را انعکاس می‌داد.
 
بیشترین شرحیاتی که رومیان از ویژگی‌های تریومف یا جشن پیروزی، به رشتهٔ تحریر درآورده‌اند، به منظور ارائهٔ برخی درس‌های [[اخلاق]]ی از آن بوده‌است، و در این نوشته‌ها کمتر به توضیحات دقیقی که ماهیت این آیین را به گونه‌ای منظم بیان کرده باشد، برمی خوریمبرمی‌خوریم. این وضعیت تنها به ما اجازه می‌دهد تا از درهم آمیختن شرح‌های مربوط به دورانهای گوناگون از مراسم تریومف، و بازسازی و تفسیر آنها، به اطلاعاتی در مورد این جشن دست یابیم. گواینکه ممکن است برخی از این اطلاعات گمراه کننده بوده و دقیق نباشند.
 
با وجود این، تریومف یا جشن پیروزی یک مراسم مختص روم باستان محسوب می‌شود که آگاهانه و به منظور به رخ کشیدن و نمایاندن ثروت، قدرت و عظمت روم، توسط دولت‌های دوران [[قرون وسطی]] در این سرزمین و همینطورهمین‌طور در اعصار بعد از آن برگزار می‌شده‌است.<ref>مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰</ref>
 
== معرفی بیشتر ==
[[پرونده:Sack of jerusalem.JPG|بندانگشتی|250 px|چپ|جزئیاتی از طاق نصرت [[تایتوس]] ([[طاق تیتوس]]) که برگزاری مراسم تریومف به افتخار او در سال ۷۱ میلادی را نشان می دهد،می‌دهد، زمانیکه او موفق به غارت و چپاول [[اورشلیم]] شده بود]]
 
در روم عصر باستان، غنایمی که از راه غارت حاصل می‌شد، به هنگام '''تری یومف''' در معابر رُم به نمایش درمی آمددرمی‌آمد. تری یومف به معنای ورود رسمی و باشکوه سرداری به رُم، پس از پیروزی در جنگ بود.
 
سردار پیروز، سوار بر ارابه‌ای که چهار اسب سفید آن را می‌کشیدند، وارد شهر می‌گردید. سردار لباسی [[سرخ]] بر تن می‌کرد، تاج گلی بر سر می‌گذاشت و عصایی کوتاه بر دست می‌گرفت. این عصا از [[عاج]] [[فیل]] درست شده بود و مجسمهٔ کوچک یک [[عقاب]]، سر آن را تزئین می‌نمود.
 
پیشاپیش سردار پیروز، غنایم با ارزش تری که در جنگ و از راه غارت و چپاول حاصل شده بودند را حمل می‌کردند و اشراف زادگان اسیر را در زنجیر، می‌بردند. در میان اسیران، زن‌ها و کودکان نیز مشاهده می‌شدند.<ref>تاریخ روم باستان، فئودور. پ. کوروفکین، چاپ اول، صفحات: ۴۸ و ۴۹</ref>
 
== شرح یک تریومف از زبان پلوتارخ ==
[[پرونده:Colonnatraiana.jpg|بندانگشتی|ستون هایستون‌های [[تراژان]]، توصیفی بوسیلهٔ سنگ از یک جشن تریومف سمبولیک، جشنی که پس از پیروزی تراژان بر داکیانز، پادشاه [[رومانی]] برگزار شد. ستونها در فرایندی منظم و به شکل مارپیچی استقرار یافته اندیافته‌اند]]
[[پلوتارخ]]، در کتاب معروف خویش، [[حیات مردان نامی]]، به شرح جالب توجهی از جزئیات یک تری یومف که پس از پیروزی روم بر [[مقدونیه]] برگزار شده، پرداخته‌است، که در اینجا فرازی از نوشتهٔ او ذکر می‌شود:
 
کمی دورتر از کالسکه، کودکان شاه، دو پسر بچّه و یک دختر کوچک در حرکت بودند. این کودکان به قدری کوچک و کم سن و سال بودند که هنوز مُصیبت وحشتناکی که بر سرشان نازل شده بود را درنمی یافتند.
 
پشت سر بچّه‌ها، خودخودِ ِشاه،شاه، در حالیکه لباسی تیره بر تن کرده بود، گام برمی داشتبرمی‌داشت. شاه [ظاهراً به دلیل برخی اتفاقات پس از غلبه بر مقدونیه]، غمگین و نگران بود و گویی از شدت غمی که سر تا پایش را در نوردیدهدرنوردیده بود، عقلش را از کف داده است!
 
بعد از شاه، چهارصد عدد [[تاج]] طلا که از طرف شهرهای دیگر روم به مناسبت پیروزی سردار به وی هدیه شده بود، حمل می‌گردید.
 
و سرانجام، خود سردار [همان سردار فاتح و پیروز که تریومف به افتخار او برگزار می‌شد و گفتیم که «تریومفالوس» خوانده می‌شد]، می‌آمد، در حالیکه باشکوه و اقتدار بر یک ارابهٔ شکوهمند ایستاده بود و بعد از او و پشت سرش، تمامی افراد سپاهش، در حالیکه [[ترانه]] می‌خواندند و شاخهٔ [[درخت غان]] در دست داشتند، حرکت می‌کردند.<ref>تاریخ روم باستان، فئودور. پ. کوروفکین، چاپ اول، صفحات: ۴۹ تا ۵۱</ref>
 
== پانویس ==
 
== منابع ==
* {{یادکرد|کتاب= تاریخ روم باستان|نویسنده = کوروفکین، فئودور. پتروویچ|ترجمه=[[غلامحسین متین]]|ناشر = انتشارات محور|چاپ=اول|شهر=تهران|سال=۱۳۷۹|شابک=ISBN 964-6796-06-0}}
* [[:w:en:Roman triumph|مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰]]