باز کردن منو اصلی

تغییرات

منبع؟
'''فرهنگ آنَنْدراج''' یکی از [[فرهنگ لغت|فرهنگ‌های]] [[زبان فارسی]] نوشته‌شده در [[سده ۱۹ (میلادی)|سده نوزدهم میلادی]] و از کامل‌ترین و منظم‌ترین فرهنگ‌های زبان فارسی عصر خود است.
'''فرهنگ آنَنْدراج''' کتاب لغات فارسی به فارسی است که در 1306 قمری توسط محمد شاه متخلص به شاد پسر غلام محیی الدین که میر منشی مهاراجه آنندراج راجه ولایت ویجی نگر بود، تالیف شده است. این فرهنگ شامل لغات فارسی، ترکی و عربی است و شواهدی از شعر و نثر هم دارد. این فرهنگ، لغات فارسی را به ترتیب حروف الفباء و لغات تاززی را نیز به ترتیب الفبائی کلمات در بر دارد. لغات فارسی را اغلب به شواهد شعری آراسته است. به برخی اصطلاحات مفید و متداول عامه اشارت کرده و مترادفات بسیاری از کلمات را آورده و از مباحث دستوری و صرف و نحوی آنها سخن گفته است.
 
این فرهنگ را [[محمد پادشاه]] متخلص به «شاد» فرزند غلام محیی‌الدین، میرمنشی مهاراجه میرزا آنند گجپتی راج‌منه سلطان بهادر، راجهٔ ایالت [[ویجی‌نگر]] از ایالات [[دکن]] [[هندوستان]]، بر اساس چند کتاب لغت دیگر گردآوری کرده‌است. این کتاب به اشاره ابن راجه و به نام او (آنندراج) نوشته شده است. کار تألیف کتاب در [[۱۲۶۷]] خورشیدی (برابر با [[۱۳۰۶ (قمری)|۱۳۰۶]] قمری و [[۱۸۸۸ (میلادی)|۱۸۸۸]] میلادی) به پایان رسید و یک سال بعد، در سه جلد بزرگ به [[قطع رحلی]] به هزینهٔ مهاراجه آنندراج در چاپخانهٔ نولکشور [[لکنو|لکهنو]] به چاپ رسید.
 
این فرهنگ در سال [[۱۳۳۵]] خورشیدی در هفت جلد به کوشش [[محمد دبیرسیاقی]] در تهران منتشر شد و در [[۱۳۶۳]] تجدید چاپ شد.