تفاوت میان نسخه‌های «سیستم فایل‌بندی»

 
در شکل رسمی‌تر، یک سیستم پرونده یک [[پایگاه‌داده]] تک‌ کاره برای انباشت، سازمان‌دهی، دستکاری و بازیابی [[داده]]‌ها است.
== جنبه‌هایجنبه های سیستم پرونده‌ایپروندهای ==
=== مدیریت فضا ===
''توجه: این موضوع فقط به سیستم‌های پرونده‌ای استفاده شده در دستگاه‌های ذخیره گاه اعمال می‌گردد.''
[[پرونده:100_000-files_5-bytes_each_--_400_megs_of_slack_space.png|قاب|]]
 
=== مدیریت فضا ===
سیستم‌های پرونده‌ای فضا را به شکل تکه‌تکه‌ای اختصاص می‌دهند که معمولاً به صورت چندین واحد فیزیکی در دستگاه است. سیستم پرونده‌ای عهده دار سازماندهی [[پرونده (رایانه)|پرونده‌ها]] و [[دایرکتوری (رایانه)|فهرست‌های راهنما]] و پیگیری اینکه کدام نواحی رسانه متعلق به کدام پرونده است و کدام بخش‌ها استفاده نمی‌شوند. برای مثال در اپل داس (Apple DOS) در اوایل دهه ۱۹۸۰، بخش‌های ۲۵۶ بایتی در فلاپی دسیک‌های ۱۴۰ کیلوبایتی از روش نقشهٔ مسیر/بخش (track/sector map) استفاده می‌کردند.
''توجه: این موضوع فقط به سیستم‌هایسیستم پرونده‌ایهای پرونده ای استفاده شده در دستگاه‌هایدستگاه های ذخیره گاه اعمال می‌گرددمیگردد.''
[[پرونده:100_000-files_5-bytes_each_--_400_megs_of_slack_space.png|قاب|]]<br>
]]
سیستم‌هایسیستم پرونده‌ایهای پرونده ای فضا را به شکل تکه‌تکه‌ایتکه تکه ای اختصاص می‌دهندمیدهند که معمولاًمعمولا به صورت چندین واحد فیزیکی در دستگاه است. سیستم پرونده‌ایپرونده ای عهده دار سازماندهی [[پرونده (رایانه)|پرونده‌هاپرونده ها]] و [[دایرکتوری (رایانه)|فهرست‌هایفهرست های راهنما]] و پیگیری اینکه کدام نواحی رسانه متعلق به کدام پرونده است و کدام بخش‌هابخش ها استفاده نمی‌شوندنمیشوند. برای مثال در اپل داس (Apple DOS) در اوایل دهه ۱۹۸۰،1980، بخش‌هایبخش های ۲۵۶256 بایتی در فلاپی دسیک‌هایدسیک ۱۴۰های 140 کیلوبایتی از روش نقشهٔنقشه ی مسیر/بخش (track/sector map) استفاده می‌کردندمیکردند.
{{مدرک|date=September 2012}}
 
این موضوع باعث ایجاد فضاهای استفاده نشده می‌شودمیشود وقتی که یک پرونده دقیقاًدقیقا چندین واحد تخصیص را شامل نمی‌شود،نمیشود، گاهی اوقات به شکل [[پارگی (علوم رایانه)|فضای سست]] ارجاع داده می‌شودمیشود. برای یک تخصیص ۵۱۲512 بایتی، میانگین فضای استفاده نشده ۲۵۶256 بایت است. برای خوشه‌هایخوشه ۶۴های 64 کیلوباتی، میانگین فضای استفاده نشده ۳۲32 کیلوبایت است. اندازهٔاندازه ی واحد تخصیص وقتی انتخاب می‌شودمیشود که سیستم پرونده‌ایپرونده ای ایجاد گردد. انتخاب واحد تخصیص بر اساس میانگین اندازهٔاندازه ی پرونده پرونده‌هاییهایی که انتظار می‌رودمی رود در سیستم پرونده‌ایپرونده ای باشد، می‌تواندمیتواند مقدار فضای غیرقابلغیر قابل استفاده را به حداقل برساند. غالباً غالبا تخصیص پیش فرض می‌تواندمیتواند کاربرد مناسبی فراهم کند. انتخاب یک واحد یک اندازه تخصیص که بسیار کوچک است باعث هزینه بیش از حد می‌شودمیشود اگر سیستم پرونده‌ایپرونده غالباًای غالبا متشکل از پرونده‌هایپرونده های بسیار بزرگ باشد
[[پرونده:File_system_fragmentation.png|بندانگشتی|]]<br>
]]
 
تکه‌تکهتکه تکه شدن سیستم پرونده‌ایپرونده ای (File system fragmentation) وقتی رخ می‌دهدمیدهد که فضای استفاده نشده یا تک پرونده‌هاپرونده ها پیوسته نباشند. هنگامیکه یک سیستم پرونده‌ایپرونده ای استفاده می‌شود،میشود، پرونده‌هاپرونده ها ساخته، اصلاح و یا پاک می‌شوندمیشوند. وقتی که یک پرونده ایجاد می‌شود،میشود، سیستم پرونده‌ایپرونده ای فضایی برای داده اختصاص می‌دهدمیدهد. بعضی از سیستم‌هایسیستم های پرونده پرونده‌ایای نیاز به تعیین یک تخصیص فضای اولیه دارند و تخصیص‌هایتخصیص های افزایشی بعدی هنگامیکه پرونده‌هاپرونده ها بزرگ می‌شوندمیشوند. زمانیکه پرونده‌هاپرونده ها پاک می‌شوند،میشوند، فرض می‌شودمیشود فضایی که در نهایت به آنها اختصاص داده شد، برای استفاده توسط پرونده‌هایپرونده های دیگر موجود است. این موضوع ناحیه‌هاییناحیه هایی با اندازه‌هایاندازه های مختلف که متناوباًمتناوبا استفاده و یا استفاده نشده است، می‌سازدمیسازد. این موضوع تکه‌تکهتکه تکه شدن فضای خالی نامیده می‌شودمیشود. وقتی یک پرونده ساخته می‌شودمیشود و ناحیه‌ایناحیه ای از فضای پیوسته برای تخصیص اولیهٔاولیه ی آن موجود نباشد، این فضا باید به تکه‌تکهتکه تکه شدن اختصاص داده شود. وقتی یک پرونده اصلاح می‌گرددمیگردد ممکن است آن پرونده بزرگتر شود و از فضایی که در ابتدا به آن اختصاص داده شده بود، تجاوز کند، در این صورت باید یک تخصیص دیگر در جای دیگر معین شود و پرونده تکه‌تکهتکه تکه شود.
 
=== نام پرونده ===
یک نام پرونده برای شناسایی مکان ذخیره گاه در سیستم پرونده‌ایپرونده ای استفاده می‌شودمیشود. بسیاری از سیستم‌هایسیستم پرونده‌ایهای پرونده ای محدودیتهایی برای طول نام پرونده‌هاپرونده ها دارند. در بعضی از سیستم‌هایسیستم پرونده‌ایهای نام‌هایپرونده ای نام های پرونده به بزرگی یا کوچکی حروف حساس نیستند. (یعنی نام‌هاینام های پرونده مانند <font color="#000000" face="monospace, Courier">FOO</font>  و <code>foo</code> به یک پرونده ارجاع داده می‌شوندمیشوند). در بقیه سیستم‌هایسیستم پرونده‌ای،های نام‌هایپرونده ای، نام های پرونده به بزرگی یا کوچکی حروف حساسند (یعنی نام‌هاینام های <code>Foo</code>،<code>FOO</code>  و <code>foo</code> به سه پروندهٔپرونده ی مختلف ارجاع داده می‌شوندمیشوند).
 
بسیاری از سیستم‌هایسیستم پرونده‌ایهای پرونده ای پیشرفته اجازه می‌دهندمیدهند نام پرونده‌هاپرونده ها شامل محدوده‌ایمحدوده ای گسترده از نویسه‌هانویسه ها از نویسه گان [[یونی‌کد|یونیکد]] شوند. اگرچه آنها ممکن است محدودیت‌هاییمحدودیت هایی برای استفاده از بعضی نویسه‌هاینویسه های خاص، آنها را در داخل نام پرونده‌هاپرونده غیرمجازها غیر مجاز کند، آن نویسه‌هانویسه ها ممکن است برای نشان دادن یک دستگاه، نوع دستگاه، پیشوند فهرست راهنما، جداکننده مسیر پرونده یا نوع پرونده استفاده شوند.
 
=== فهرست‌هایفهرست های راهنما ===
سیستم‌هایسیستم های پرونده پرونده‌ایای معمولاًمعمولا دارای فهرست‌هایفهرست های راهنما هستند (که پوشه نیز گفته می‌شوندمیشوند) که کاربر را برای گروه بندی کردن پرونده در مجموعه‌هایمجموعه های جداگانه مجاز می‌سازدمیسازد. این موضوع ممکن است با ارتباط نام پرونده با یک نمایه در یک [[فهرست مطالب|جدول محتوا]] یا یک [[آی‌نود|گروه اطلاعاتی]] در [[شبه‌یونیکس|سیستم پرونده مشابه یونیکس (Unix-like)]] اجرا شود. ساختارهای فهرست راهنما ممکن است مسطح (یعنی خطی) باشند، یا سلسله مراتب‌هامراتب ها را جایی که فهرست‌هایفهرست های راهنما امکان دارد شامل زیر فهرست‌هافهرست ها شوند، مجاز سازد. اولین سیستم پرونده‌ایپرونده ای برای پشتیانی سلسله مراتب دلخواه در [[مولتیکس|سیستم عامل مولتیکس (Multics]]) استفاده شد.<ref>{{Cite سیستم‌هایconference}}</ref> پرونده‌ایسیستم های پرونده ای محلی سیستم‌هایسیستم های شبیه یونیکس نیز سلسله مراتب فهرست راهنمای دلخواه را پشتیبانی می‌کنند،میکنند، برای مثال سیستم پرونده‌ایپرونده ای سلسله مراتبی [[اپل|اپل (Apple)]] و HFS+ بعدی در سیستم عامل کلاسیک مک (Mac OS) (HFS+ هنوز در [[مک‌اواس|سیستم عامل مک]] استفاده می‌شودمیشود)، سیستم پرونده‌ایپرونده ای [[جدول تخصیص فایل|FAT]] در سیستم عامل داس ([[ام‌اس-داس|MS-DOS]] 2.0) و نگارش‌هاینگارش های بعدی MS-DOS و در ویندوز،[[مایکروسافت ویندوز|ویندوز]]، سیستم پرونده‌ایپرونده ای [[ان‌تی‌اف‌اس|NTFS]] در Windows[[ویندوز ان‌تی|ویندوز NT]] خانواده خانوادهٔی سیستم عامل‌ها،عامل ها، و ODS-2 و مراحل بالاتر سیستم پرونده‌ایپرونده ای Files-11 در [[اوپن‌وی‌ام‌اس|OpenVMS]].
 
=== {{لنگر|METADATA}}فراداده ===
بقیه اطلاعات مربوط به هر پرونده در داخل یک سیستم پرونده ای معمولا ساماندهی میشوند. طول داده ای که شامل یک پرونده میشود ممکن است مانند تعداد بلوک های تخصیص داده شده برای پرونده یا مانند شمارش یک بایت باشد. زمانی که پرونده آخرین بار اصلاح شده، ممکن است مانند برپسب زمان پرونده ذخیره شود. سیستم های پرونده ای ممکن است زمان ایجاد شدن پرونده را ذخیره کند، زمانی که آخرین بار دیده شده، زمانی که فراداده ی پرونده تغییر داده شده است، یا زمانی که پرونده برای آخرین بار پشتیبا ن گیری شده است. بقیه اطلاعات میتوانند [[فایل دستگاهی|نوع دستگاه]] پرونده (برای مثال [[فایل دستگاهی|بلوک]]، نویسه، [[سوکت شبکه|سوکت]]، [[دایرکتوری (رایانه)|زیر فهرست]] و ...)، مالک شماره شناسه کاربر و شماره شناسه گروه، [[مجوزهای سیستم فایل|اجازه های دسترسی]] و بقیه صفات پرونده (مانند اینکه پرونده فقط خواندنی، [[اجراپذیر|قابل اجرا]] و ... باشد) را شامل شوند.
 
یک سیستم پرونده ای همه ی فراداده های تخصیص داده شده به پرونده را ذخیره میکند – شامل نام پرونده، طول محتوایات یک پرونده و مکان پرونده در سلسله مراتب پوشه – که از محتویات پرونده متمایز میسازد.
 
بسیاری از سیستم های پرونده ای نام های همه ی پرونده ها را در فهرست راهنما در یک مکان ذخیره میکند – جدول فهرست راهنما برای آن فهرست راهنما – که غالبا مانند بقیه پرونده ها ذخیره میشود. بسیاری از سیستم های پرونده ای فقط تعدادی از فراداده ها را برای یک پرونده در جدول فهرست راهنما قرار میدهند و باقی مانده ی فراداده ها برای آن پرونده در یک ساختار کاملا مجزا قرار دارند، مانند [[آی‌نود|گروه اطلاعاتی]].
 
بسیاری از سیستم های پرونده ای نیز فراداده های تخصیص داده نشده با هر یک از پرونده های خاص را ذخیره میکنند. اینگونه فراداده ها شامل اطلاعاتی درباره مناطق استفاده نشده میشود – نگاشت بیت فضای خالی، نقشه دسترسی بلوک – و اطلاعاتی درباره [[بد سکتور|بخش های خراب]]. غالبا اینگونه اطلاعات درباره یک گروه تخصیص در داخل گروه تخصیص خودش ذخیره میشود.
 
صفات اضافی میتوانند به سیستم های پرونده ای تخصیص داده شوند، مانند [[ان‌تی‌اف‌اس|NTFS]]، XFS، [[Ext2|ex2]]، ex3، بعضی از نگارش های [[یونیکس فایل سیستم|UFS]]، و HFS+، که از صفات پرونده های قابل تعمیم استفاده میکنند. بعضی از سیستم های پرونده ای برای صفات تعرف شده توسط کاربر تهیه شده اند، مانند نویسنده اسناد، کدبندی نویسه های یک سند یا اندازه یک تصویر.
 
بعضی سیستم های پرونده ای اجازه میدهند که مجموعه های داده ای مختلف به یک نام پرونده تخصیص داده شوند. این مجموعه های جدا ممکن است به عنوان جریان هایی یا محل های انشعاب، ارجاع داده شوند. شرکت اپل مدت طولانی از سیستم انشعاب در مکینتاش استفاده می کرد، و همچنین شرکت مایکروسافت نیز در NTFS جریان ها را پشتیبانی می کند. بعضی از سیستم های پرونده ای چندین تجدید نظر از یک پرونده را در یک نام پرونده حفظ می کنند. خود نام پرونده بیشتر نسخه اخیر را بازیابی می کند، این در حالی است که نسخه های قدیمی تر تنها با یک نام گذاری خاص قابل دسترسی هستند، همانند “filename;4” و یا “filename(-4)” که برای دسترسی به چهار نسخه ی قبل نگه داشته شد.
 
برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر روی درباره ی اینکه کدام سیستم های پرونده ای کدام یک از انواع فرا داده را پشتیبانی می کنند، [[مقایسه سیستم‌های پرونده|مقایسه ی سیستم های پرونده ای و فرا داده ها]] را ببینید.
 
=== سیستم پرونده ای به عنوان خلاصه ای از واسط کاربری ===
در بعضی موارد، یک سیستم پرونده ای ممکن است از یک دستگاه ذخیره گاه استفاده نکند اما میتواند برای سازماندهی و نشان دادن دسترسی به هر داده ای استفاده شود، اگرچه ذخیره میشود یا به صورت پویا تولید میگردد (مانند procfs).
 
=== سودمندی ها ===
سیستم های پرونده ای شامل سودمندی هایی برای مقدار دهی اولیه میشوند، تغییر دادن پارامترها و حذف یک نمونه از سیستم پرونده ای. بعضی شامل توانایی گسترش یا کوتاه کردن فضای تخصیص داده شده به سیستم پرونده ای میشوند.
 
{{لنگر|DENTRY}}سودمندی های فهرست راهنما ممکن است برای ایجاد، تغییر نام و حذف مدخل های فهرست راهنما استفاده شوند که به عنوان dentries نیز شناخته میشوند (مفرد: dentry)<ref>{{Cite book|url=https://books.google.com/books?id=eei_jHVJi3oC|title=Operating Systems|last=Mohan|first=I. Chandra|publisher=PHI Learning Pvt. Ltd.|accessdate=2014-07-27|isbn=9788120347267|location=Delhi|publication-date=2013|page=166|quote=The word dentry is short for 'directory entry'. A dentry is nothing but a specific component in the path from the root. They (directory name or file name) provide for accessing files or directories[.]}}</ref>، و برای تغییر دادن فرا داده ای که به یک فهرست راهنما تخصیص داده شده است. سودمنذی های فهرست راهنما ممکن است شامل قابلیت هایی برای ایجاد پیوندهای اضافی به یک فهرست راهنما شوند (پیوندهای سخت در [[یونیکس]])، برای تغییر نام پیوندهای پدر (در سیستم عامل های [[شبه‌یونیکس|شبیه یونیکس]])، و برای ایجاد پیوندهای دوسویه به پرونده ها.
{{نیازمند شفاف‌سازی|date=July 2014}}
 
سودمندی های پرونده برای ایجاد، فهرست، رونوشت، حرکت و حذف پرونده ها و تغییر فرا داده ها است. آنها ممکن است قابلیت کوتاه کردن داده ها، کوتاه کردن یا گسترش تخصیص فضا، افزودن به، حرکت و تغییر پرونده ها درجا را داشته باشند. بسته به ساختار اساسی سیستم پرونده ای، آنها ممکن است یک سازوکار برای اضافه کردن، کوتاه کردن از، ابتدای یک پرونده، درج مدخل ها به وسط یک پرونده یا حذف مدخل ها از یک پرونده تهیه کنند.
 
سودمندی های آزاد کردن فضا برای پرونده های حذف شده، اگر سیستم پرونده ای یه تابع احیا تهیه کند، به این دسته نیز تعلق پیدا میکند.
 
بعضی از سیستم های پرونده ای عملیاتی مانند سازماندهی مجدد فضای آزاد، حذف امن فضای آزاد و بازسازی ساختارهای سلسله مراتبی با فراهم کردن سودمندی هایی برای انجام دادن این توابع در زمانهای حداقل فعالیت، به تعویق می اندازند. برای مثال سودمندی های [[یکپارچه‌سازی دیسک سخت|یکپارچه سازی]] سیستم پرونده ای.
 
بعضی از مهمترین ویژگی های سودمندی های سیستم پرونده ای، شامل فعالیت های نظارتی میشود که ممکن است شامل دور زدن مالکیت یا دسترسی مستقیم به دستگاه اساسی شود. اینها شامل پشتیبان با عملکرد بالا و بازیافت، تکرار داده و سازماندهی مجدد ساختارهای داده ی متفاوت و جدول های تخصیص در داخل سیستم پرونده ای میشوند.
 
=== محدود کردن دسترسی ===
در سیستم پرونده ای چندین مکانیزم برای کنترل دسترسی به داده ها استفاده می شود. معمولا هدف اینست که از خواندن یا دستکاری پرونده ها، توسط هر کاربری، یا گروهی از کاربران، جلوگیری به عمل آید. دلیل دیگر اینست که مطمئن باشیم که داده ها به صورت کنترل شده ای دست کاری می شوند، پس دسترسی به آنها ممکن است محدود به یک برنامه ی خاص باشد. به عنوان مثال، پسورد های ذخیره شده در فرا داده ی یک پرونده و یا ذخیره شده در جای دیگر، [[مجوزهای سیستم فایل|اجازه های پرونده]] در قالب بیت های اجازه (permission bits)، [[فهرست کنترل دسترسی|لیست های کنترل دسترسی]]، و یا توانایی ها. نیاز ما به سودمندی سیستم پرونده ای برای داشتن دسترسی به داده ها در سطح رسانه برای شناخت ساختار و ایجاد یک پشتیبان موثر، به این معنی است که این ها فقط برای کاربران مودب موثر هستند و در برابر مزاحمان اثری ندارد.
 
در بعضی از مواقع، متدها برای رمز کذاری داده های پرونده در خود سیستم پرونده ای شامل می شوند. این روش بسیار موثر است چراکه دیگر نیازی به سودمندی های سیستم پرونده ای برای دانستن هر قسمت از رمز کذاری برای مدیریت موثر داده، نیست. ریسک های موجود در رمز گذاری شامل این حقیقت است که یک مهاجم می تواند داده ها را کپی و با استفاده از ابزاری آن را رمزگشایی کند از دست دادن هر جخش از رمز ها به معنی از دست دادن داده ها می باشد.
 
=== نگهداری یکپارچگی ===
یک مسیولیت قابل توجه سیستم پرونده ای اطمینان حاصل کردن است از اینکه صرف نظر از عملیاتی که برنامه ها به داده دسترسی پیدا میکنند، ساختار آن سازگار باقی بماند. این شامل عملیات گرفته شده است اگر یک برنامه در حال تغییر داده، غیر طبیعی پایان داده شود یا بی توجهی به اطلاع دادن از سیستم رونده ای که فعالیت هایش را به پایان رسانده است. این ممکن است شامل به روز کردن فرا داده، مدخل فهرست راهنما و اداره ی هر داده که میانگیری شده است اما تاکنون در ذخیره گاه فیزیکی رسانه ها به روزرسانی نشده است.
 
بقیه خرابی ها که سیستم پرونده ای باید سر و کار داشته باشند عبارتند از خرابی های رسانه ها یا کمبود ارتباطات سیستم های از راه دور.
 
به هنگام خرابی یک سیستم عامل یا خرابی باتری، روال های مخصوص در سیستم پرونده ای باید شبیه به وقتی که یک برنامه شخصی خراب میشود، احضار شوند.
 
سیستم پرونده ای همچنان باید توانایی تصحیح ساختارهای خراب شده را نیز داشته باشد. این ممکن است به عنوان یک نتیجه از خرابی سیستم عامل، در حالتی که سیستم عامل نتواند سیستم پرونده ای را آگاه کند، در اثر خرابی باتری و یا بازنشانی، رخ دهد.
 
سیستم پرونده ای همچنین باید رخدادها را ضبط کند تا موضوعات آنالیزهای سیستمیک و همچنین مسایلی با پرونده های خاص یا فهرست های راهنما را مجاز سازند.
 
=== داده های کاربر ===
مهمترین هدف یک سیستم پرونده ای، مدیریت داده های کاربر میباشد. این موضوع شامل ذخیر سازی، بازیابی و به روزکردن داده میباشد.
 
بعضی از سیستم های پرونده ای داده را برای ذخیره گاه مانند یک جریانی از بایت ها میپذیرند که در یک روش موثر برای رسانه جمع آوری و ذخیره شده اند. هنگامیکه یک برنامه داده را بازیابی میکند، اندازه یک میانگیر حافظه را مشخص میکند و سیستم پرونده ای داده را از رسانه به میانگیر انتقال میدهد. روال کتابخانه در حین اجرا ممکن است گاهی اوقات کاربر برنامه را برای تعریف یک ضبط بر اساس یک فراخوانی کتابخانه که طول را مشخص میکند، مجاز میسازد. وقتی کاربر برنامه داده را میخواند، کتابخانه داده را توسط سیستم پرونده ای بازیابی میکند و یک ضبط بازمیگرداند.
 
بعضی از سیستم های پرونده ای مشخصه ی یک طول ضبط ثابت که برای همه نوشته ها و خوانده ها استفاده میشود را میپذیرد. این موضوع محل یابی n امین ضبط و همچنین به روزرسانی آنها را آسان میسازد.
 
یک شناسایی برای هر ضبط که به عنوان یک کلید نیز شناخته میشود، برای یک سیستم پرونده ای پیچیده تر ساخته میشود. کاربر برنامه میتواند بخواند، بنویسد و ضبط ها را بدون توجه به محل آنها به روز رسانی کند. این موضوع نیازمند مدیریت پیچیده ی بلوک های رسانه که معمولا بلوک های کلید و بلوک های داده را جدا میسازد، خواهد بود. الگوریتم های بسیار کارآمد میتوانند با ساختار هرمی برای محل یابی ضبط ها توسعه یابند.
<ref>{{Cite web|url=https://www.researchgate.net/publication/234789457_KSAM_A_B_-tree-based_keyed_sequential-access_method|title=KSAM: A B + -tree-based keyed sequential-access method|accessdate=29 April 2016|website=ResearchGate}}</ref>
 
=== استفاده از یک سیستم پرونده ای ===
سودمندی ها، زبان مخصوص برای کتابخانه های در حین اجرا و کاربر برنامه از API سیستم پرونده ای برای ساخت درخواست های سیستم پرونده ای استفاده میکنند. این موضوع ها شامل انتقال داده، موقعیت یابی، به روز کردن فراداده، مدیریت کردن فهرست های راهنما، مدیریت کردن مشخصه های دسترسی و رفع آنها.
 
=== طراحی محدودیت ها ===
همه ی سیستم های پرونده ای تعدادی حد تابعی دارند که حداکثر گنجایش داده قابل ذخیره در داخل همان سیستم تعریف میشود. این حدود تابعی یک تلاش بهترین حدس توسط طراح براساس این است که هم اکنون سیستم های ذخیر گاه چه قدر بزرگ هستند و سیستم های ذخیره گاه در آینده احتمال دارند چه قدر بزرگ شوند. ذخیره گاه دیسک ادامه داشت که نزدیک به نرخ های [[رشد نمایی|نمایی]] رشد پیدا کند ([[قانون مور]] را ملاحظه نمایید)، به همین دلیل بعد از چند سال، سیستم های پرونده ای رسیدن به طراحی محدودیت ها را نگه داشته اند که نیازمند این است که کاربران رایانه مکررا به یک سیستم جدیدتر با گنجایش هر چه بیشتر نقل مکان کنند.
 
پیچیدگی سیستم پرونده ای معمولا به تناسب با گنجایش ذخیره گاه موجود تغییر میکند. سیستم پرونده ای اوایل دهه 1980 [[رایانه خانگی|رایانه های خانگی]] با 50 کیلوبایت تا 512 کیلوبایت از ذخیره گاه ممکن است انتخاب معقولی برای سیستمهای ذخیره گاه پیشرفته با صدها گیگابات گنجایش نباشد. به همین ترتیب، سیستم های پرونده ای پیشرفته ممکن است انتخاب معقولی برای این سیستم های اولیه نباشد، از آنجا که پیچیدگی ساختارهای سیستم پرونده ای پیشرفته ممکن است به سرعت تحلیل روند یا حتی از گنجایش بسیار محدود سیستم های ذخیره گاه اولیه تجاوز کنند.
 
== یادداشت ==
بسیاری از سیستم‌های پرونده‌ای پیشرفته اجازه می‌دهند نام پرونده‌ها شامل محدوده‌ای گسترده از نویسه‌ها از نویسه گان [[یونی‌کد|یونیکد]] شوند. اگرچه آنها ممکن است محدودیت‌هایی برای استفاده از بعضی نویسه‌های خاص، آنها را در داخل نام پرونده‌ها غیرمجاز کند، آن نویسه‌ها ممکن است برای نشان دادن یک دستگاه، نوع دستگاه، پیشوند فهرست راهنما، جداکننده مسیر پرونده یا نوع پرونده استفاده شوند.
{{notelist}}
 
== منابع ==
=== فهرست‌های راهنما ===
{{Reflist|30em}}
بومی سیستم فایل یونیکس-مانند سیستم نیز پشتیبانی دلخواه دایرکتوری سلسله مراتب به عنوان مثال [[اپل]]'s سلسله مراتبی فایل سیستمو جانشین آن HFS+ در کلاسیک سیستم عامل مک (HFS+ است که هنوز هم مورد استفاده در [[مک‌اواس|macOS]]), the [[جدول تخصیص فایل|FAT]] file system در [[ام‌اس-داس|MS-DOS]] 2.0 و نسخه‌های بعد از MS-DOS در [[مایکروسافت ویندوز|ویندوز]]<nowiki/>های به [[ان‌تی‌اف‌اس|NTFS]] فایل سیستم در [[ویندوز ان‌تی|ویندوز NT]] خانواده از سیستم عامل و ODS-2 (On-Disk ساختار-۲) و سطوح بالاتر از فایل-۱۱ فایل سیستم در [[اوپن‌وی‌ام‌اس|OpenVMS]].
[[رده:فایل سیستم‌های رایانه]]
 
سیستم‌های پرونده‌ای معمولاً دارای فهرست‌های راهنما هستند (که پوشه نیز گفته می‌شوند) که کاربر را برای گروه بندی کردن پرونده در مجموعه‌های جداگانه مجاز می‌سازد. این موضوع ممکن است با ارتباط نام پرونده با یک نمایه در یک [[فهرست مطالب|جدول محتوا]] یا یک [[آی‌نود|گروه اطلاعاتی]] در [[شبه‌یونیکس|سیستم پرونده مشابه یونیکس (Unix-like)]] اجرا شود. ساختارهای فهرست راهنما ممکن است مسطح (یعنی خطی) باشند، یا سلسله مراتب‌ها را جایی که فهرست‌های راهنما امکان دارد شامل زیر فهرست‌ها شوند، مجاز سازد. اولین سیستم پرونده‌ای برای پشتیانی سلسله مراتب دلخواه در [[مولتیکس|سیستم عامل مولتیکس (Multics]]) استفاده شد. سیستم‌های پرونده‌ای محلی سیستم‌های شبیه یونیکس نیز سلسله مراتب فهرست راهنمای دلخواه را پشتیبانی می‌کنند، برای مثال سیستم پرونده‌ای سلسله مراتبی [[اپل|اپل (Apple)]] و HFS+ بعدی در سیستم عامل کلاسیک مک (Mac OS) (HFS+ هنوز در سیستم عامل مک استفاده می‌شود)، سیستم پرونده‌ای FAT در سیستم عامل داس (MS-DOS 2.0) و نگارش‌های بعدی MS-DOS و در ویندوز، سیستم پرونده‌ای NTFS در Windows NT خانوادهٔ سیستم عامل‌ها، و ODS-2 و مراحل بالاتر سیستم پرونده‌ای Files-11 در OpenVMS.
 
== منابع ==