تفاوت میان نسخه‌های «قاعده اتلاف»

۱٬۲۴۰ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
جز
از جمله قواعد مشـهور فقهی که فقیهان در مورد ضمان به آن تمسک جسته‌اند، قاعده اتلاف است. مفاد قاعده اتلاف در '''«من أتلف مـال الغیر فهو له ضـامن»''' منـدرج است. معنای قاعـده این است که هر کس مال دیگري را بـدون اجازه او تلف یا مصـرف کنـد و یا مورد بهرهبرداری قرار دهد، ضامن صاحب مال است. بحث در مورد این قاعده از سه جهت قابل طرح است.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، موسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 3، 1379</ref>
 
==مقصود و هدف قاعده اتلاف==
تلف به معنی هلاکت و نـابودي است. بنـابراین اتلاف مال به معناي از بین بردن مال و نابودي آن است. نابود کردن و از بین بردن مال گاهی متعلق به ذات مال است و گاهی متعلق به مالیت شـیء، با برجا مانـدن ذات آن. <ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، موسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 7، 1379</ref>
منظور از اتلاف مال، چه با جمله‌ی «من اتلف مال الغیر» که ظاهرا مورد اتفاق و اجماع است بیان شود و چه با جمله‌ی «حرمۀ مال المسلم کحرمـۀ دمه»، از بین بردن نفس و ذات مـال است نه از بین بردن مـالیت آن. بنـابراین، ضـمانت در مـورد از بین بردن و نـابود کردن مالیت مال غیر از نابود کردن و از بین بردن ذات خود مال است.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، موسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 8، 1379</ref>
 
 
== پانویس ==