تفاوت میان نسخه‌های «قاعده اتلاف»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
جز
{{رده-نیاز|تاریخ=ژانویه ۲۰۱۷}}
{{ویکی‌سازی|تاریخ=ژانویه ۲۰۱۷}}
یکی از مشهورترین [[قواعد فقهیه|قواعد فقهی]] قاعده اتلاف است و [[فقها]] بسیار از آن استفاده کرده‌اند. مفاد این قاعده همان معنای '''«من أتلف مال الغیر فهو له ضامن»''' است؛ و معنای این قاعده این است که اگر کسی مال غیر را از بین ببرد یا مصرف کند و یا از آن استفاده کند و از صاحب مال اجازه نداشته باشد، [[ضمان|ضامن]] است.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 3، 1379</ref>
 
== مقصود از قاعده اتلاف ==
معنای تلف هلاکت و نابودی است؛ و در اینجا منظور همان هلاک کردن و نابود کردن مال است. تلف کردن [[مال]] یا در مورد خود مال صورت می‌گیرد و یا به ارزش مالی[[مالیت]] آن در حالی که خود مال باقی می‌ماند.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 7، 1379</ref>
 
این مسئله چه از طریق جملهٔ '''«حرمهٔ مال المسلم کحرمهٔ دمه»''' و چه از طریق جملهٔ '''«من اتلف مال الغیر» ،''' با استفاده از هر یک بیان شود منظور از بین بردن خود مال و نفس و ذات آن است و نه تلف ارزش مالی و مالیت آن.<ref>موسوی بجنوردی، محمد، قواعد فقهیه، تهران، مؤسسه چاپ و نشر عروج، ج1، ص 8، 1379</ref>