تفاوت میان نسخه‌های «سانترومر»

۵۲۵ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
جز
ویرایش و تصحیح (جزئی)، ابرابزار
(تمیزکاری)
جز (ویرایش و تصحیح (جزئی)، ابرابزار)
{{ادغام با|سانتومر}}
[[پرونده:Chromosome.png|بندانگشتی|چپ|270px|نقطه شماره ۲: میان‌پار.]]
'''سانترومر''' {{انگلیسی|Centromer}} یا ''میان‌پار'' قسمتی از [[کروموزوم]]‌های مضاعف شده (متافازی) که دو [[کروماتید]] خواهری را به بک دیگر متصل می‌کند است. همچنین بخش نازکی از کروموزوم که جایگاه آنرا فرورفتگی اولیه نیز می‌نامند.<ref name="Campbell Biology-9thEdition">Campbell Biology-9thEdition</ref>
 
به تعریفی دیگر٬ بخش فشرده شفاف [[کروموزوم]] که از آنجا [[کروماتید|کروماتیدها]] متصل می‌شوند و به‌وسیله آن کروموزومها در طی تقسیم سلولی و در مرحله ی متافاز تقسیم میتوز و متافاز میوز۱ و۲ به رشته های میروتوبولی دوک تقسیم متصل شده و با کوتاه شدن این رشته های پروتئینی تقسیم رخ میدهد٬ سانترومر نام دارد. سانترومرهای کروماتیدهای خواهری مشترک‌اند ولی در مرحلهً آنافاز میوز ۲ وآنافاز میتوز سانترومر مشترک به دو سانترومر تبدیل می شود.
ناحیه سانترومر ناحیه بسیار هتروکروماتینی است و بویژه در بخشهای کناری خود دارای [[ژن]]‌ها یا ترتیب‌های نوکلوتیدی تکراری است. این بخشهای هتروکروماتین با رنگهای بازی شدت رنگ می‌گیرند. طرفین هر سانترمر کروموزوم را دو بخش پروتئینی پیاله مانند و متراکم به اسم [[کینه توکور]] می‌پوشاند.<ref name="Campbell Biology-9thEdition" />
 
به تعریفی دیگر٬دیگر، بخش فشرده شفاف [[کروموزوم]] که از آنجا [[کروماتید|کروماتیدها]]ها متصل می‌شوند و به‌وسیله آن کروموزومها در طی تقسیم سلولی و در مرحله یمرحلهٔ متافاز تقسیم میتوز و متافاز میوز۱ و۲ به رشته هایرشته‌های میروتوبولی دوک تقسیم متصل شده و با کوتاه شدن این رشته هایرشته‌های پروتئینی تقسیم رخ میدهد٬می‌دهد، سانترومر نام دارد. سانترومرهای کروماتیدهای خواهری مشترک‌اند ولی در مرحلهً آنافاز میوز ۲ وآنافاز میتوز سانترومر مشترک به دو سانترومر تبدیل می شودمی‌شود.
 
=== سنترومرهای فرعی ===
هر کروموزوم علاوه بر سانترومر اصلی ممکن است دارای سانترومر یا سانترومرهای فرعی در محل فشردگیهای ثانویه باشد. فشردگیهای ثانویه با داشتن پیچیدگیهای کمتر از فشردگی اولیه قابل تشخیص‌اند.<ref>assaydepot.com</ref>
 
=== رنگ ناپذیری ===
به علت تراکم زیاد [[DNA]]های سلول در این قسمت‚ پیش بینی می‌شود که این قسمت از کروموزوم بیشترین رنگپذیری را داشته باشد. اما به علت وجود [[پروتئین‌های کینه توکور]]ی این قسمت رنگپذیری کمی دارد.
 
== منابع ==
{{پانویس}}
* دکتر نام‌آور، حمید: دکتر ضرابی، محمد جواد. فرهنگ پزشکی دورلند. انتشارات یادواره کتاب. ۱۳۸۲ -شابک :ISBN 964-5543-28-2
ISBN 964-5543-28-2
 
{{کروموزوم}}
{{خرد}}