تفاوت میان نسخه‌های «سورن کی‌یرکگور»

نام فرزند ابراهیم که قصد قربانی کردن آن را داشت
(نام فرزند ابراهیم که قصد قربانی کردن آن را داشت)
در دیگر اثرش، ''[[مراحلی در مسیر زندگی]]'' (۱۸۴۵: ترجمه ۱۹۴۱)، کی‌یرکگور در این اطاعت انجام دادن تعدادی از مسئولیت‌های فردی را مشخص کرده، و سومین مرحله را نیز بیان کرده‌است: مرحلهٔ دینی، که در آن شخص به ارادهٔ خداوند تسلیم می‌گردد و با انجام این کار آزادی اصیل را می‌یابد.<ref name=encarta>انکارتا</ref>
 
در کتاب ''[[ترس و لرز]]'' (۱۸۴۶: ترجمه ۱۹۴۱) کی‌یرکگور بر این فرمان خداوند که ابراهیم پسرش اسحاقاسماعیل را قربانی می‌کند تمرکز می‌کند؛ عملی که اعتقادات اخلاقی ابراهیم را نقض می‌کند. ابراهیم ایمان‌اش را به شکلی ثابت قدم با عازم شدن برای اطاعت از فرمان خداوند اثبات می‌کند؛ با وجود اینکه او نمی‌تواند از آن سر دربیاورد.<ref name=encarta>انکارتا</ref>
 
این «تعلیق حکم اخلاقی»، چنانچه کی‌یرکگور اعلام می‌کند، به ابراهیم اجازه می‌دهد تا به یک سرسپردگی صحیح نسبت به خداوند نائل شود. برای اجتناب از نومیدی نهایی، فرد باید یک چیزی مانند «جَست (جهش) ایمانی» را به یک زندگی دینی انجام دهد، آنچه که ذاتاً متناقض، مبهم، و پر از خطر است. کسی که به سوی آن به‌وسیلهٔ حس دلهره فراخوانده شده‌است (مفهوم دلهره، ۱۸۴۴: ترجمه ۱۹۴۴)، آنچه که نهایتاً نوعی ترس از نیستی است.<ref name=encarta>انکارتا</ref>
کاربر گمنام