باز کردن منو اصلی

تغییرات

سوبرامانیان چاندراسخار
 
==== گونهٔ دوم ====
در مدل دوم انفجار ابرنواختری در ستاره‌های دوتایی بسیار نزدیک رخ می‌دهد که در آن جرم ستاره کوتوله سفید به‌دلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از [[حد چاندراسکارچاندراسخار]] بیشتر می‌شود و به علت جرم زیاد [[کوتوله سفید]]، کوتوله بر خود فرو می‌ریزد و ابرنواختر بوجود می‌آید.
 
{{آغاز تاشو|حد چانداراسکارچاندراسخار|width=۴۰۰px}}
{{اصلی|حد چاندراسکارچاندراسخار}}
جرم یک ستاره [[کوتوله سفید]] نمی‌تواند از ۱٫۴۴ [[جرم خورشیدی]]، که اکنون با نام حد چاندراسکارچاندراسخار شناخته می‌شود (به نام منجم هندی سابرامانیانسوبرامانیان چانداشیکارچاندراسخار نامیده شده است)، بیشتر باشد. ستاره‌هایی که جرم هستهٔ شان از این حد بیشتر باشد در انتها به [[ستاره نوترونی]] و یا [[سیاهچاله]] تبدیل می‌شوند.
{{پایان تاشو}}
 
انفجار ستاره‌ای که در آن کل ستاره تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به دنبال انفجار [[درخشندگی]] ستاره حتی به اندازه ۲۰ [[درخشندگی|قدر]] می‌تواند درخشان تر شود. ابرنواخترها با توجه به بودن یا نبودن [[هیدروژن]] در طیفشان به دو دسته یعنی ابرنواختر نوع یک و نوع دو تقسیم می‌شوند. ابرنواخترهای نوع یک (Type I) نشانی از وجود هیدروژن در طیفشان ندارند در حالیکه ابرنواخترهای نوع دو (Type II) دارند. در حال حاضر می‌دانیم که دلیل اصلی انفجار بودن یا نبودن هیدروژن نیست بنابراین دسته‌بندیهای جدیدی تعریف شده‌اند. دو مدل برای توجیه انفجار وجود دارد.
 
در مدل اول، ابرنواخترهای با هسته رمبنده می‌باشند که در حقیقت ستاره‌های پرجرمی هستند که سوخت هسته‌ای درونشان به اتمام رسیده‌است و با توجه به اینکه جرم هسته به ماوراء حد چاندراسکارچاندراسخار می‌رسد انقباض هسته تا رسیدن به [[تبهنگی نوترونی]] و در واقع تبدیل شدن ستاره به یک [[ستاره نوترونی]] ادامه پیدا می‌کند و در نتیجه این وضعیت مواد ستاره در لایه‌های بالایی جو به بیرون پرتاب می‌شوند. در مدل دوم ابرنواختر در ستاره‌های دوتایی بسیار نزدیک رخ می‌دهد که در آن جرم ستاره [[کوتوله سفید]] به دلیل جاری شدن مواد از ستاره همدم به سوی آن از حد چاندراسکارچاندراسخار بیشتر می‌شود و [[کوتوله سفید]] نمی‌تواند جرم خود را تحمل کند و ابرنواختر به وجود می‌آید.
 
== انواع ابرنواختر ==