باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است.، ۲ سال پیش
شیوه‌نامه --> شیوه
'''شیوه‌نامهٔشیوهٔ ونکوور''' (به انگلیسی: Vancouver reference style) شیوه‌نامه‌ایشیوه‌ای برای منبع‌دهی در نوشتن [[رساله|رساله‌ها]] کاربردش بیشتر در [[پزشکی]] است.<ref>آزاده ف، واعظ ر. صحت استنادها در پایان‌نامه‌های دوره‌های دکتری تخصصی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و میزان مطابقت آن‌ها با شیوه نامهٔ ونکوور. مدیریت اطلاعات سلامت 4 فروردین 1391؛ (9)1: 11–8‌.</ref>
این شیوه‌نامهشیوه به صورت شمارشی است. طبق این شیوه‌نامهشیوه یادکرد منابع در درون متن با شماره مشخص می‌شود و در انتهای فهرست منابع به ترتیب الفبایی قرار می‌گیرد.<ref>مختاری ح. انطباق چکیده مقاله‌ها مجلات دانشگاههای علوم پزشکی با دستورالعمل‌های گروه ونکوور و استاندارد ایزو 214. مطالعات ملی کتابداری و سازماندهی اطلاعات 1383؛ (15)1: 42–52‌</ref>
 
در سال ۱۹۷۸ گروه کوچکی از سردبیران نشریات علوم پزشکی در [[ونکوور]] [[بریتیش کلمبیا]] به طور غیررسمی گردهگرد هم آمدند تا دستورالعملی نگارشی برای مقالات ارسالی به نشریاتشان تدوین کنند. این گروه، که در ابتدا گروه ونکوور نامیده می‌شد بعدها [[ICMJE]] [http://www.icmje.org/about-icmje/ کمیته بین‌المللی ویراستاران نشریات زیست پزشکی ] را تشکیل دادند.
 
این [[کمیسیون]] سالی یک بار تشکیل جلسه می‌دهد. همچنین وظیفه بازنگری شیوه{{پم|توصیه‌های ICMJE|ICMJE نامهrecommendations}} ونکوور را برعهده دارد. در شیوهتوصیه‌نامهٔ نامه ونکوورمذکور بخشی به نحوه تدوین [[استناد|استنادهای]] کتابشناختی در یک [[مقاله|مقالهاختصاص]] اختصاص یافته است.
 
== جستارهای وابسته ==
* [[شیوه ام‌ال‌آ]]
* [[شیوه‌نامه انجمن روان‌شناختیروان‌شناسی آمریکاییآمریکا]]
 
== منابع ==