تفاوت میان نسخه‌های «ارمنی‌های گرجستان»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: سینماتوگرافهای⟸سینماتوگراف های، امپراتروی⟸امپراتوری، ، مخیتاریستهای⟸مخیتاریست های، ، آخلکالاک...
جز (افزودن ناوباکس> {{جماعت ارمنیان پراکنده}} (درخواست کاربر:Modern Sciences)+مرتب+)
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: سینماتوگرافهای⟸سینماتوگراف های، امپراتروی⟸امپراتوری، ، مخیتاریستهای⟸مخیتاریست های، ، آخلکالاک...)
ارمنی‌ها اکثریت جمعیت در این منطقه را تشکیل می‌دهند اتحادیه دموکراتیک متحد ارمنی‌ها محلی «جاواخک برای جاواخک»<ref group="پانویس">United Javakhk Democratic Alliance</ref> در محدوده گرجستان یک استقلال محلی را پیشنهاد کرده است. این امر افزایش احساسات ضد ارمنی در گرجستان را نتیجه داده زیرا برای گرجیها یادبود تقاضای استقلال برای [[آبخاز]]، [[اوستیای جنوبی]] و [[آجارستان]] را که گرجستان آنها را مرزهای تاریخی خود در نظر می‌گیرد تداعی می‌کند با وجود این گفته می‌شود که خواست ارمنی‌های جاواخک تفاوت و فاصله زیادی با خواست سایر مناطق دارد.
[[پرونده:SamtskheJavakhetiLocationinGeorgia.svg|بندانگشتی|چپ|250px|موقعیت سامتسخه-جاواختی در نقشه]]
خط لوله نفتی «باکو تفلیس جیحان» و «خط لوله گاز طبیعی قفقاز جنوبی» که از طریق این منطقه می‌گذرد با مخالفتهایی از سوی ارمنی‌های محلی مواجه شده است، و همچنین «خط آهن قارص آخلکالاکآخالکالاک باکو» که ارمنستان را جدا می‌کند.
 
=== پیش زمینه ===
بنابراین ارمنیان اکثریت جمعیت این منطقه را دارا بودند. ترک‌های مسختی، یک چهارم جمعیت و گرجیها نیز اقلیت مشهودی بودند.
 
در سال ۱۹۴۴ میلادی بنا بر تصمیم دولت اتحاد شوروی، جمعیت ترک‌های مسختی، سامتسخه-جاواختی (که تغریباًتقریباً ۱۰۰۰۰۰ نفر بودند) به [[آسیای مرکزی]] ([[قزاقستان]] و [[ازبکستان]]) تبعید شدند. محل اقامت قبلی آنها با جمعیت گرجی [[ایمرتی]] پر شد.
 
از ۱۲۰ روستای خالی شده از ترک‌های مسختی ۱۱۵ تای آنها در «آدیگن»،<ref group="پانویس">Adigen</ref> [[آخالتسیخه]] و «آسپیندزا»<ref group="پانویس">Aspindza</ref> بودند که ۶۵ تای آنها از سوی جمعیت گرجی خارجی از ایمرتی اسکان داده شدند. سایر روستاها به طور اساسی متروکه ماندند تنها پنج روستا در آخالکالاکی (ساگامو،<ref group="پانویس">Sagamo</ref> خاوت،<ref group="پانویس">Khavet</ref> ارینجا،<ref group="پانویس">Erindja</ref> داونیا<ref group="پانویس">Davnia</ref> و کارسپ<ref group="پانویس">Karsep</ref>) و ناحیه «بوگدانووکا»<ref group="پانویس">Bogdanovka</ref> با جمعیت ارمنی پر شدند.
در گرجستان همچنین یک حوزه ارمنی کاتولیک وجود دارد. ارمنی‌های کاتولیک به طور برجسته در جاواخک و تعداد کمتری هم در سایر نقاط کشور از جمله تفلیس به سر می‌برند.
 
کاتولیک‌های ارمنی تابع حوزه کاتولیکی ارمنستان، گرجستان و [[اروپای شرقی]] می‌باشند که بعد از تعطیلی طولانی در دوره [[اتحاد شوروی]] در سال ۱۹۹۱ میلادی مجدداً بازگشایی شد. «اسقف نرسس در نرسسیان»<ref group="پانویس">Nerses Ter-Nersesian</ref> عضو جماعت مخیتاریستهایمخیتاریست های ونیز برای چندین سال عهده دار ریاست این حوزه بود که به علت کهولت سن جای خود را به «اسقف نشان گاراکهیان»<ref group="پانویس">Nshan Garakeheyan</ref> داد.
 
در [[کلیسای کاتولیک]] ارمنی مراسم مذهبی به زبان ارمنی است ولیکن هستند ارامنه کاتولیکی که مراسم را به [[زبان لاتین]] اجرا می‌کنند با این وجود ارامنه کاتولیک از سوی [[واتیکان]] تابع کلیسای کاتولیک ارمنی در نظر گرفته می‌شوند.
 
=== مراسم بیزانسی کاتولیک‌های گرجی و مراسم ارمنی ===
در پایان سده نوزدهم هنگامی که تغریباًتقریباً همه کاتولیک‌های گرجی مراسم را به زبان لاتین اجرا می‌کردند برخی تمایلات در استفاده از مراسم [[بیزانس|بیزانسی]] مورد استفاده در [[کلیسای ارتدکس گرجی]] و [[کلیسای حواری ارمنی]] از سوی کلیسای کاتولیک ابراز شد. حکومت [[تزار|تزاری]] روسیه که گرجستان را از آغاز آن سده تحت نظر خود داشت این مراسم را محدود به [[کلیسای ارتدکس شرقی]] کرده بود.
 
از این رو برخی از این گرجیهای کاتولیک اعم از روحانیون و عوام، مراسم ارمنی را پذیرفته و به حوزه کاتولیک ارمنی [[آرتوین]] که در [[قفقاز جنوبی]] روسیه از سال ۱۹۰۵ میلادی تأسیس شده بود پیوستند تنها بعد از اعطای [[آزادی مذهبی]] در روسیه در ۱۹۰۵ میلادی بود که سرانجام برخی کاتولیک‌ها در گرجستان، مراسم بیزانسی را اعمال کردند.
* [[واسیلی ببوتوف|واسیلی اوسیپویج ببوتوف]]<ref group="پانویس">Vasilii Osipovich Bebutov</ref> از شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی
از خانواده برجسته گرجی با اصلیت ارمنی که نقش مهمی در زندگی اقتصادی و اجتماعی در تفلیس در سده‌های هفدهم و هجدهم اعمال کرد و سپس در [[نیروی نظامی]] [[امپراتوری روسیه]] خدمت نمود.
* [[خوجامیناسیشویلی]] از خانواده تجار ثروتمند ارمنی در گرجستان که با نشان پرنس از سوی پادشاه گرجی ارکل دوم<ref group="پانویس">Heraclius II of Georgia</ref> در ۱۷۷۵ میلادی مورد تجلیل قرار گرفت و سمت‌ها و عناوینش از سوی دولت امپراترویامپراتوری روسیه در ۱۸۵۷ میلادی مورد تأیید قرار گرفت.
* [[آلکساندر خاتیسیان]] یک [[روزنامه‌نگار]] و سیاست مدار ارمنی بود او بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۷ میلادی شهردار تفلیس بود. در طی تأسیس اولین جمهوری ارمنستان او به عنوان عضو شورای ملی ارمنی تفلیس در شورای ملی ارمنی و بعداً در هیئت رئیسه دائمی انتخابی از سوی کنگره ارمنی، ارمنی‌های شرق خدمت نمود.
* [[هوهانس کاچازنونی]] اولین نخست وزیر جمهوری ارمنستان از ۳۰ می ۱۹۱۸ تا ۲۸ می ۱۹۱۹ میلادی بود. او عضو فدراسیون انقلابی ارمنی بود.
* [[آرام خاچاتوریان]]
* [[سرگئی پاراجانف]]
* [[میکائیل تاریوردیف]] او در تفلیس متولد شده و آهنگساز برجسته شوروی با تبار ارمنی بود. او ریاست گروه آهنگسازان اتحادیه سینماتوگرافهایسینماتوگراف های شوروی را از بدو تأسیس آن بر عهده داشت.
* [[سباستین شاهومیان]]<ref group="پانویس">1971 Sebastian Shaumyan</ref> او تئوریسین شوروی زبانشناسی بود. او علاوه بر ارمنی، گرجی و روسی زبانهای آلمانی و انگلیسی را نیز فرا گرفت. او مدرک زبانشناسی خود را در [[دانشگاه دولتی]] تفلیس اخذ نمود. او زبانشناسی ساختاری را در ۱۹۶۵ میلادی تألیف نموده و بخش زبانشناسی ساختاری را در انستیتوی زبان روسی در مسکو تأسیس نمود.
او مبادی «دستور زایشی»<ref group="پانویس">1971 Generative Grammar</ref> روسی را در ۱۹۵۸ میلادی و مدل کاربردی [[دستور زایشی]] و حسابهای دگرگون شده روسی را در سال ۱۹۶۳ میلادی هر دو را با «سوبولوا»<ref group="پانویس">1971 Soboleva</ref> بازنوشت نمود.