دالتون ترامبو: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
|امضا =
}}
 
'''جیمز دالتون ترامبو''' {{انگلیسی|James Dalton Trumbo}} [[فیلمنامه‌نویس]]، [[رمان‌نویس]] و [[فیلمساز]] آمریکایی متولد ۱۹۰۵ در کلرادو بود.
 
ترامبو شناخته‌شده‌ترین عضو گروه «ده تای هالیوود» از نویسندگان هالیوودی است که در دورۀدورهٔ [[مک‌کارتیسم]] در لیست سیاه قرار گرفتند.
 
== زندگی‌نامه ==
بعد از جنگ در ۱۹۵۰ نام دالتون ترامبو به علت شرکت در [[حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا]]، در لیست سیاه قرار می‌گیرد و بعد از محکومیت سناریوهایی با اسامی مستعار می‌نویسد که یکی از آنها به نام "کودکان قهرمان" با [[نام مستعار]] "رابرت ریچ" در سال ۱۹۵۷ اسکار بهترین سناریو را به دست‌آورد.
 
ترامبو، با سابقه‌ای طولانی در مبارزه علیه سانسور و به نفع حقوق اتحادیه‌ای، از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۸ عضو حزب کمونیست بود. در سال ۱۹۴۷، در برابر «کمیتۀکمیتهٔ فعالیت‌های خلاف شئونات امریکایی» مجلس، از پاسخ دادن به سؤال‌ها خودداری کرد و به زندان رفت. از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۰ در لیست سیاه هالیوود قرار گرفت و با تبعیدی خودخواسته به مکزیک مهاجرت کرد و به نوشتن فیلمنامه با نام‌های مستعار پرداخت. در سال ۱۹۶۰ [[اتو پرمینجر]] اعلام کرد که ترامبو را برای نوشتن فیلمنامۀفیلمنامهٔ هجرت استخدام کرده و بدین ترتیب، لیست سیاه اعتبارش را از دست داد.
 
بعد از آن دو سناریوی دیگر به نام "کابوی" ([[دلمر دیوس]]، ۱۹۵۸) و "آخرین قطار گان هیل" ([[جان استرجز]]، ۱۹۵۹) را با اسامی مستعار می‌نویسد در پی این موفقیت است که یک سال بعد [[کرک داگلاس]] نوشتن سناریوی "اسپارتاکوس" را به او محول می‌کند و نام واقعی وی را در عناوین فیلم ذکر می‌کند. از این تاریخ دورهٔ تازه‌ای در زندگی "ترامبو شروع می‌شود و طی سال‌های ۱۹۶۰ سناریوی چند فیلم مهم را به رشتهٔ تحریر در می‌آورد که از میان آنها می‌توان "اکسدوس" ([[اتو پرمینجر]]، ۱۹۶۰)، "آخرین غروب ([[رابرت آلدریچ]]، ۱۹۶۱) و شجاعان تنها هستند ([[دیوید میلر (کارگردان)|دیوید میلر]]، ۱۹۶۲) را نام برد. چند سناریو نیز با همکاری دیگران می‌نویسد که مهمترین آنها "مرغ دریایی"، "هاوایی" و "سوارکاران" است.
سناریوی "پاپیون" ([[فرانکلین جی شافنر]]، ۱۹۷۳) یکی از آخرین کارهای دالتون ترامبو بود.
 
ترامبو در اواخر عمرش در سال ۱۹۷۰ کتاب "مکالمهٔ اضافی: نامه‌های دالتو ترامبو ۶۲-۱۹۴۲" را به عنوان زندگی‌نامه خود منتشر می‌کند. دالتون ترامبو سرانجام بعد از ۷۱ سال تلاش پرثمر در سال ۱۹۷۶ بدرود حیات گفت. همسر و سه فرزند، بازماندگان او هستند.
 
کتاب‌های وی شامل کتاب ضد جنگ و بسیار معروفش «جانی تفنگش را برداشت» (۱۹۳۹) که برندۀبرندهٔ «جایزۀجایزهٔ ملی کتاب» شد و «گفت‌وشنودی دیگر» (۱۹۷۰) می‌باشد. فیلمنامه‌های معتبر وی عبارتند از: «مردی برای به یاد سپردن»، «کیتی فویل»، «سی ثانیه بر فراز توکیو»، «با شهامت» (برندۀبرندهٔ جایزۀجایزهٔ فرهنگستان)، «اسپارتاکوس»، «شجاعان تنهایند»، «کار چاق‌کن»، و «پاپیون». برای کارگردانی و نمایشنامه «جانی تفنگش را برداشت» برنده جایزه منتقدان بین‌المللی فیلم و جایزه ویژۀویژهٔ [[فستیوال فیلم کن]] شد.
 
== فیلمشناسی ==
[[رده:اعضای حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:اهالی شهرستان مانترووز، کلرادو]]
[[رده:اهالی گراند خونکشن، کلرادو]]
[[رده:اهالی مونترو، کلرادو]]
[[رده:برندگان جایزه اسکار بهترین داستان]]
[[رده:برندگان جایزه ملی کتاب]]
۴٬۴۱۱٬۲۶۸

ویرایش