تفاوت میان نسخه‌های «روابط اسپانیا و ایران»

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۴ سال پیش
جز (ربات:مرتب‌سازی عنوان‌ها+املا+)
 
== قاجار ==
ظهور آقامحمدخان قاجار در سال ۱۷۹۰را می‌توان با سلطنت شارل سوم (۱۷۸۸–۱۷۵۹) همزمان دانست. در این دوره کوشش‌هایی در جهت ایجاد دوباره روابط سیاسی بین دو کشور انجام گردید، اما روند تغییرات جهانی به خصوص نفوذ انگلیس و روسیه در امور ایران و مداخله فرانسه در امور اسپانیا، مانع از گسترش هر چه بیشتر روابط ایران و اسپانیا شد. با این حال، در یک تحول اساسی در دوره محمدشاه قاجار، طی مذاکرات نمایندگان سیاسی دو حکومت در استامبول، عهدنامه دوستی و بازرگانی دو کشور در تاریخ ۴ مارس ۱۸۴۲ به وسیله [[میرزاجعفرخان]] سفیر و وزیر مختار ایران در [[عثمانی]] و [[آنتوان لوپز دکوردوبا]] سفیر اسپانیا در عثمانی به امضاء رسید. این پیمان نامه سپس به تأیید محمد شاه قاجار و ایزابل ملکه اسپانیا رسید. معاهده روستیدوستی شامل یک مقدمه، ۷ ماده و یک نتیجه بود. با توجه به عقب افتادن اجرای معاهده مذکور، دوباره در ۹ فوریه ۱۸۷۰ پیمان دوستی توسط سرتیپ [[حاج شیخ محمدخان]] وزیر مختار ایران در [[لندن]] و [[امانوئل رانسمای ویلانوئوا]] نماینده اسپانیا در لندن مورد تأیید قرار گرفت. در نتیجه می‌توان گفت که روابط معاهده‌ای ایران و اسپانیا از سال ۱۸۴۲ میلادی شروع شده است. امضای این پیمان نامه از آن جهت دارای اهمیت است که اسپانیا پس از روسیه، انگلستان و عثمانی که عملاً همسایگان ایران بودند، اولین کشور اروپائی است که چنین سندی را با ایران امضاء کرده است.
 
طی سده بیستم روابط دو کشور بر بستر معاهده ۱۸۴۲ [[استانبول]] ادامه یافت. در سال ۱۹۱۶ میلادی سفارت ایران در مادرید برای نخستین بار افتتاح شد و [[میرزا اسماعیل خان دبیر الملک فرزانه]] تا سال ۱۹۱۹ میلادی به عنوان وزیر مختار مشغول بود، پس از آن به علت محدودیت‌های مالی سفارت غیرفعال و سفارت ایران در پاریس، نمایندگی اکرودیته ایران در مادرید را بر عهده گرفت.
کاربر ناشناس