باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
{{ویکی‌سازی}}
حیث یا جهت التفاتی یک مفهوم فلسفی است و دانشنامه استنفورد آن را چنین تعریف کرده است:توانایی اذهان در مورد چیزی،برای تصور،در ازای چیزها ،ویژگی ها و حالات امور قرار گرفتن.<ref>{{Cite web|url=http://www.science.uva.nl/~seop/entries/intentionality/|title=Intentionality|date=Aug 31, 2010|accessdate=21 December 2012|publisher=Stanford Encyclopedia of Philosophy|last=Jacob, P.}}</ref> این اصطلاح به توانایی ذهن برای ساختن و بازنمودن تصورات اشاره دارد و نباید با نیست خلط شود.این واژه از دوران مدرسی گری رایج شده است.اما در [[فلسفه جدید]] فرانتز برنتانو این واژه را دوباره احیا کرد و [[ادموند هوسرل]] از سردمداران پدیدارشناسی آن را باب کرد.اولین نظریه حیث التفاتی توسط سنت آنسلم قدیس در برهان [[هستی شناختی]] برای اثبات وجود به کار رفته است و این گونه وی میان اشیایی که در اذهان و فهم انسانی وجود دارند و اشیایی که در واقع وجود دارند تمییز و تفکیک قائل شد.<ref>{{Cite journal|title=Intentionality|last=Chisholm, Roderick M.|journal=The Encyclopedia of Philosophy|year=1967|volume=4|pages=201}}</ref>
 
نباید دو واژه اینتنشنالیتی که با حرف انگلیسی T <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">همراه است و اینتنشنالیتی که با S همراه است را با هم اشتباه کرد. مفهوم دوم متعلق به حوزه های منطق و سمانتیک است</font>.
 
== بررسی اجمالی ==
مفهوم حیث التفاتی در فلسفه [[قرن نوزدهم]] توسط فرانتز برنتانو فیلسوف آلمانی و بنیانگذار [[روان شناسی]] عمل دوباره وارد حوزه فلسفه و اندیشه شد.در کتابی که با عنوان"روان شناسی از منظری تجربی"نگاشت برنتانو ادعا کرد که حیث التفاتی ویژگی همه اعمال آگاهی است که پدیداری روانی و ذهنی هستند و این گونه از پدیدارهای فیزیکی و طبیعی جدا می شوند.
 
برنتانو تعبیر "در وجود التفاتی" را رواج داد تا به ویژگی هستی شناختی محدود محتواهای پدیدار ذهنی اشارت کند.طبق برخی از تفسیر ها در باب [[حرف اضافه]] In یا <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">در</font> یا در وجود،باید این پیشوند را به صورت دری و اضافی معنا کرد یعنی این که یک شی التفاتی{...}وجود دارد در یا این که در-وجود دارد یعنی به صورت خارجی وجود ندارد بلکه یک حالت ذهنی و [[روان شناختی]] دارد.در حالیکه برخی دیگر از مفسران معتقدند که علامت{...}هیچ تعهد هستی شناختی را ایجاب نمی کندنمی‌کند.
 
== منابع ==
{{Reflistپانویس|30em}}
 
[[رده:زبان‌شناسی روان]]
 
[[رده:فلسفه ذهن]]
برنتانو تعبیر "در وجود التفاتی" را رواج داد تا به ویژگی هستی شناختی محدود محتواهای پدیدار ذهنی اشارت کند.طبق برخی از تفسیر ها در باب حرف اضافه In یا <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">در</font> یا در وجود،باید این پیشوند را به صورت دری و اضافی معنا کرد یعنی این که یک شی التفاتی{...}وجود دارد در یا این که در-وجود دارد یعنی به صورت خارجی وجود ندارد بلکه یک حالت ذهنی و روان شناختی دارد.در حالیکه برخی دیگر از مفسران معتقدند که علامت{...}هیچ تعهد هستی شناختی را ایجاب نمی کند.
[[رده:قصد]]
 
== منابع ==
{{Reflist|30em}}
[[رده:مطالعات خودآگاهی]]
[[رده:قصدویکی‌سازی رباتیک]]
[[رده:فلسفه ذهن]]
[[رده:زبان‌شناسی روان]]