تفاوت میان نسخه‌های «قربانعلی دری نجف‌آبادی»

بدون خلاصه ویرایش
| حزب سیاسی =
| سمت = نماینده ولی فقیه در استان مرکزی و امام جمعه اراک{{سخ}}نماینده [[مجلس خبرگان رهبری]]
| پست‌های قبلی = نماینده مجلس و[[مجلس رئیسدوم کمیسیون(جمهوری برنامهاسلامی)|مجلس و بودجهدوم]]، [[مجلس دومچهارم (جمهوری اسلامی)|مجلس دومچهارم]] و [[مجلس پنجم (جمهوری اسلامی)|مجلس پنجم]]{{سخ}}[[وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران|وزیر اطلاعات]] کابینه اول خاتمی
| فعالیت‌ها =
| قبل از =
}}
'''قربانعلی دری نجف‌آبادی''' (زاده [[آبان]] [[۱۳۲۴]] در [[نجف‌آباد]] [[اصفهان]])، نماینده ولی فقیه در استان مرکزی و امام جمعه [[اراک]] و نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری می‌باشد.
 
وی نماینده [[مجلس ودوم رئیس(جمهوری کمیسیوناسلامی)|مجلس برنامه و بودجهدوم]]، [[مجلس دومچهارم (جمهوری اسلامی)|مجلس دومچهارم]] و [[مجلس پنجم (جمهوری اسلامی)|مجلس پنجم]]، شورای اسلامی، نماینده [[مجلس خبرگان رهبری]] و برای مدتی وزیر اطلاعات در دولت اول [[محمد خاتمی]] و نیز [[دادستان کل کشور]] بود.<ref>{{یادکرد وب |عنوان = دری نجف‌آبادی دربارهٔ چگونگی انتخاب خود به عنوان وزیر اطلاعات سخن گفت |نشانی = http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8404270109 |ناشر = خبرگزاری فارس |تاریخ = ۲۷ تیر ۱۳۸۴}}</ref> از دیگر سمت‌های او دبیر کل گزینش کشور و عضویت در [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]] و امامت جمعه موقت شهر ری بوده‌است. او در سال ۱۳۸۴ کتاب خاطرات خود را منتشر ساخت.
 
خاتمی به دلیل سپردن مسئولیت وزارتخانه حساس اطلاعات به جناح راست مورد انتقاد قرار گرفت. نجف آبادی پس از افشای قتل‌های زنجیره‌ای استعفاء کرده و یونسی جانشین وی گردید. وی در کتاب خاطرات خود مدعی است که در جریان انتخاب اولین وزیر اطلاعات پس از تأسیس این وزارتخانه نام وی پیش از [[محمد محمدی ری شهری]] مطرح بوده‌است. [[عبدالله نوری]] درجلسه دادگاه خود، وی را متهم به آگاه بودن از قتل‌ها کرد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان = گزارش دادگاه عبدالله نوری |نشانی = http://www.hamshahrionline.ir/hamnews/1378/780813/siasi.htm#siasi10 |ناشر = روزنامه همشهری |تاریخ = ۱۳آبان ۱۳۷۸ -- آنچه روزنامه خرداد در خصوص پرونده قتل‌ها مطرح کرده پاسخگویی وزیر اطلاعات وقت است که هم قدرت داشته و هم ظاهراً فتوا صادر کرده، از نظر ما وزیر اطلاعات وقت باید بخاطر قتل‌ها پاسخگو باشد چون امنیت ملی را به خطر انداخته‌است... آیا تلاش نشد که پرونده قتل‌ها در حد چند پرسنل عادی اطلاعات باقی بماند؟ آیا طرح اولیه آن نبود که نقش عاملان بر ملا نشود؟ آیا همه کوشش‌های فعلی صرف این نمی‌شود که مسئله از سعید امامی فراتر نرود و مسئله قتل‌ها به همان چهار مقتول محدود بماند؟... وقتی در سال‌های گذشته بسیاری قتل‌های مشکوک مسکوت گذاشته شد... وقتی برخی دانشمندان شیعه و سنی به دلایل نامعلوم از بین رفتند چطور در برابر همه این فجایع کسی اعتراض و پیگیری نکرد؟... اما حال که محفل مطبوعات رسوایی محفل‌نشینان را به صدا درآورده‌اند برخی در صدد پاک کردن صورت مسئله هستند.}}</ref>