باز کردن منو اصلی

تغییرات

۶٬۱۳۸ بایت اضافه‌شده، ۲ سال پیش
جز
خنثی‌سازی ویرایش 19696210 توسط 151.235.24.227 (بحث)
{{اشتباه نشود|کارتون (نقاشی)|کارتون}}
<div style="float:left; margin-right:10px">
<div class="thumbinner">
[[پرونده:Animexample3edit.png|262x262px]]
[[File:Animexample.gif]]
 
</div>
</div>'''پویانمایی'''های دیجیتال؛ پویانمایی فِلش، ویدیوی دیجیتال سه بعدی با استفاده از برشِ لبه‌های کاغذ، رنگ‌آمیزیِ فیلم‌های شفاف و یا عروسک؛ و ثبت هر لحظه از قاب به شکل یک تصویر، و نمایشِ پیوسته تصاویر جایگزین شده، با تصاویر قبلی و معمولاً با ۲۴، ۲۵، ۳۰ و یا ۶۰ قاب در ثانیه، یک اثر پویانمایی ایجاد می‌شود.
</div>
 
'''پویانمایی'''{{یاد|یاد ۱}}<ref>[http://www.persianacademy.ir/fa/wordspdf.aspx فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان] ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵، بخش دوم: به ترتیب الفبای لاتینی، ص ۱۵</ref> یا '''نقاشی متحرک''' یا '''انیمیشن''' {{انگلیسی|Animation}} نمایشِ تُند و پیوستهٔ تصاویری از اثرِ هنریِ [[دوبعدی]]، یا موقعیت‌های مدل‌های واقعی، برای ایجاد ''[[توهم حرکت]]'' است.{{یاد|یاد ۲}} حرکت روان تصاویرِ پویا در پویانمایی‌ها، ناشی از یک [[خطای دید]] است که به دلیل پدیدهٔ [[ماندگاری تصاویر]] پدید می‌آید. پویانمایی می‌تواند در قالب هر دو رسانهٔ آنالوگ مانند فیلم متحرک، نوار ویدیو و یا در رسانه‌های دیجیتال؛ پویانمایی فِلش، ویدیوی دیجیتال ضبط شده و یا "GIF" پویا باشد. برای نمایشِ پویانمایی می‌توان از یک دوربین، رایانه و یا یک پروژکتور با فن‌آوری‌های نو استفاده کرد. رایج‌ترین روش برای نمایش پویانمایی، [[سینما]] یا [[ویدئو]] است. یک پویانمایی، به دو روشِ سنتی و روش دیجیتال ایجاد می‌شود. ''اِستاپ‌موشن'' {{انگلیسی|Stop motion}} شیوه‌ای از پویانمایی است که در آن با جابجایی و یا تغیرِ مکان، شکل و یا حالتِ اشیاء به صورت دو یا سه بعدی با استفاده از برشِ لبه‌های کاغذ، رنگ‌آمیزیِ فیلم‌های شفاف و یا عروسک؛ و ثبت هر لحظه از قاب به شکل یک تصویر، و نمایشِ پیوسته تصاویر جایگزین شده، با تصاویر قبلی و معمولاً با ۲۴، ۲۵، ۳۰ و یا ۶۰ قاب در ثانیه، یک اثر پویانمایی ایجاد می‌شود.
 
== ریشه‌یابی ==
 
== تاریخچه ==
[[پرونده:Vase animation.gif|thumb|260x260px|پویانمایی طراحی شده روی سفال یافت شده در [[شهر سوخته]] که در حال حاضر در [[موزه ملی ایران]] قرار دارد.]]
[[پرونده:Vase animation.svg|thumb|260x260px|سفال یافت شده در شهر سوخته، نخستین انیمیشین جهان]][[پرونده:Animhorse.gif|بندانگشتی|260x260px|نمونه‌ای از زنده نگاری سنتی، یک اسب که بوسیله [[روتوسکوپی]] از عکس‌های قرن ۱۹ [[ادوارد مویبریج]] انیمیت شده.]]
[[پرونده:Mahuri.svg|بندانگشتی|اَنیمه یا آنیمه (به ژاپنی: アニメ) یک سبک از پویانمایی است که خاستگاه آن ژاپن بوده و به طور معمول بر مبنای مانگاها ساخته می‌شود.]]
قدیمی‌ترین نمونه‌های تلاش برای بدست آوردن توهم حرکت در طراحی ''ایستا'' را می‌توان در نقاشی‌های دوران [[نوسنگی]] غارها پیدا کرد، در جائیکه حیوانات با چندین شکل پای روی‌هم افتاده مجسم شده‌اند، که آشکارا کوششی برای رساندن احساس حرکت است. سفالینه‌ای متعلق به مردم شهر سوخته یافت شده است که نقوش روی این جام، تکراری هدفمند دارد و حرکت را نشان می‌دهد. تکراری که پایه و اساس هنر انیمیشن امروز است.<ref>Thomas, Bob (1958). ''The Art of Animation''. Walt Disney Studios. p. 8.</ref>
 
شخص خاصی به عنوان مخترع هنر فیلم پویانما وجود ندارد، چرا که افراد بسیاری پروژه‌های متعددی که می‌توان به عنوان گونه‌های مختلف پویانمایی مطرح کرد را تماماً در زمان‌های یکسانی انجام می‌دادند. [[فریب‌بین]]{{انگلیسی|Phenakistoscope {{!}} ۱۸۳۲}}، [[زنده‌گرد]]{{انگلیسی|Zoetrope {{!}} ۱۸۳۴}}، [[کنش‌نما]]{{انگلیسی|Praxinoscope {{!}} ۱۸۷۷}}، همچنین [[ورق‌های پویانما]]{{انگلیسی|Flip book}} از قدیمی‌ترین اسباب‌های پویانمایی محبوب اختراع شده در طول سده ۱۸۰۰ هستند.
 
فیلمساز فرانسوی [[جورج ملیس]]{{به فرانسوی|Georges Méliès}}، که سازنده جلوه‌های ویژه فیلم‌هایی مانند [[سفری به ماه (فیلم)|سفری به ماه]]{{انگلیسی|A Trip to the Moon}} بود، تکنیک‌های بسیاری در کارش استفاده می‌کرد که یکی از آنها نگه داشتن چرخش فیلم دوربین، و تغییر کوچکی در صحنه و سپس دوباره به چرخش درآوردن فیلم دوربین بود. این بسیار شبیه به ایده‌ای است که بعدها زنده نگاریِ استاپ‌موشنااستاپ‌موشن بهشد. جزئیاتملیس بود.به هرطور فریماتفاقی یکبه طراحیاین رویتکنیک کاغذدست بودیافت. هنگامی که هموارهاو می‌بایست،اتوبوسی پسرا زمینهدر وحال شخصیت‌هارد هردوشدن دوبارهاز طراحیجلوی ودوربین پویامی‌گرفت، شونددوربین خراب شد. ازموقعیکه برجسته‌تریندوربین فیلم‌هایتعمیر مکیشد، می‌تواندرست زمانیکه ملیس شروع به [[نمویفیلم کوچولو]]{{انگلیسی|Littleگرفتن Nemo,کرد، 1911}}،تصادفاً ''[[جریتیک دایناسور]]''{{انگلیسی|Gertieاسب theاز Dinosaur,جلوی 1914}}دوربین ورد ''[[غرقشد. شدننتیجه لوسیتینیا]]''{{انگلیسی|Theآن Sinkingبود ofکه theدر Lusitania,فیلم به نظر می‌رسید که اتوبوس به یک 1918}}اسب اشارهتبدیل کردمی‌شود.
 
[[جیمز استوارت بلکتون|ج. استوارت بلکتون]]{{انگلیسی|J. Stuart Blackton}} شاید اولین فیلمساز آمریکایی باشد که تکنیک‌های استاپ‌موشن و انیمیشن طراحی دستی را استفاده کرد. [[توماس ادیسون]]{{انگلیسی|Thomas Edison}} او را با فیلمسازی آشنا کرد. او با اولین کارش مورخ ۱۹۰۰ که کپی رایت داشت، پیشگام این ایده‌ها در دوران قرن بیستم شد. بسیاری از فیلم‌هایش، از میان آنها [[طراحی سحرآمیز]]{{انگلیسی|The Enchanted Drawing}} در سال ۱۹۰۰ و [[فکاهی صورت‌های متغیر مسخره|فکاهیِصورت‌هایِمتغیرِمسخره]]{{انگلیسی|Humorous Phases of Funny Faces}} ۱۹۰۶، نسخه‌های فیلم روزمره از بلکتون «هنرمند درخشان» بود، و نسخه‌های اصلاح شده مورد استفاده ملیس قدیمی‌ترین تکنیک‌های استاپ‌موشن برای ساختن سری‌هایی از طراحی‌های روی [[تخته سیاه]] بود که به نظر می‌رسند که حرکت می‌کنند و خود را تغییر شکل می‌دهند. ''فکاهی‌صورتهای‌متغیرمسخره،'' به عنوان اولین فیلم پویانماشده واقعی ثبت، و بلکتون به عنوان اولین زنده نگاری واقعی شناخته شده‌است.
 
هنرمند فرانسوی دیگری به نام [[امیل کول]]{{به فرانسوی|Émile Cohl}} شروع به طراحی سلسله کارتون‌هایی کرد. او در سال ۱۹۰۸ فیلمی با نام [[صحنه خیالات]]{{انگلیسی|Phantasmagoria}} را ساخت. این فیلم شامل تعداد زیادی طراحی ساده سرگردان است که به هم تبدیل می‌شوند، مانند بطری شراب که به یک گل تبدیل می‌شد. همچنین قسمتهایی از تصاویر زنده وجود داشت، جایی که دست زنده نگار وارد صحنه می‌شد. این فیلم با طراحی هر قاب روی کاغذ ایجاد شده بود و هر قاب با [[نگاتیو]]{{به انگلیسی|Negative}} فیلم گرفته می‌شد، که به تصویر، ظاهر تخته سیاه را می‌داد. بدین ترتیب صحنه خیالات نخستین فیلم پویانمایی سنتی (طراحی دستی) به شمار می‌آید.
 
در ادامه موفقیت‌های بلکتون و کال، هنرمندان متعدد دیگری شروع به تجربیاتی در پویانمایی کردند. از جمله [[وینسر مک‌کی]]{{انگلیسی|Winsor McCay}} که یک کارتونیست موفق روزنامه بود. او پویانمایی‌های پرجزئیاتی ساخت که نیازمند تیم هنرمندان و توجهی طاقت فرسا به جزئیات بود. هر فریم یک طراحی روی کاغذ بود که همواره می‌بایست، پس زمینه و شخصیت‌ها هردو دوباره طراحی و پویا شوند. از برجسته‌ترین فیلم‌های مکی می‌توان به [[نموی کوچولو]]{{انگلیسی|Little Nemo, 1911}}، ''[[جریت دایناسور]]''{{انگلیسی|Gertie the Dinosaur, 1914}} و ''[[غرق شدن لوسیتینیا]]''{{انگلیسی|The Sinking of the Lusitania, 1918}} اشاره کرد.
 
تولید فیلم‌های پویانمای کوتاه، که عموماً «کارتون» نامیده می‌شوند، در طول دهه ۱۹۱۰ به یک صنعت بدل شد و کارتون‌های کوتاه برای نمایش در فیلم‌های سینما تولید شدند. موفق‌ترین تولیدکننده قدیمی زنده نگاری [[جان رندولف بری]]{{انگلیسی|John Randolph Bray}} بود، کسی که همراه با ارل هرد{{انگلیسی|Earl Hurd}}، سل پویانمایی یا پویانمایی روی طلق را پایه‌گذاری کرد که در باقی دهه بر صنعت پویانمایی حکمفرما بود.