تفاوت میان نسخه‌های «برنامه‌های توسعه ایران»

جز
←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: اجترام⟸احترام، ارتفاء⟸ارتقاء، استقاده⟸استفاده، تدابیرلازم⟸تدابیر لازم، جاکمیت⟸حاکمیت، شرایطی...
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
جز (←‏جایگزینی با [[وپ:اشتباه|اشتباه‌یاب]]: اجترام⟸احترام، ارتفاء⟸ارتقاء، استقاده⟸استفاده، تدابیرلازم⟸تدابیر لازم، جاکمیت⟸حاکمیت، شرایطی...)
'''برنامه‌های توسعهٔ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی [[جمهوری اسلامی]] ایران'''، به مجموعه برنامه‌های میان مدتی گفته می‌شود که به صورت ٥ ساله و توسط [[دولت ایران|دولت]] وقت تنظیم می‌شود و به تصویب [[مجلس شورای اسلامی]] می‌رسد.
 
بعد از انقلاب، در هشت سال [[جنگ ایران و عراق]] امکان اجرای برنامه‌های '''توسعه''' کشور از بین رفت، چراکه در شرایطی‌کهشرایطی‌ که موجودیت و حاکمیت ملی ایران از سوی کشورهای خارجی تهدید می‌شد، و در شرایط [[تحریم‌های علیه ایران]] که از سوی کشورهای مرکز اعمال می‌شد، تلاش و همت ایرانی‌ها مصروف ادارهٔ [[جنگ]] و تامین حداقل شرایط برای زندگی مردم، می‌شد.
 
== برنامه‌های توسعهٔ کشور ==
هدفهای کلان این برنامه به شرح زیر تعیین شده بود:
# تلاش در جهت تحقق عدالت اجتماعی
# رشد فضائل بر اساس [[اخلاق اسلامی]] و ارتفاءارتقاء کمی و کیفی و فرهنگ عمومی جامعه.
# هدایت جوانان و نوجوانان در عرصه‌های ایمان مذهبی، فرهنگ خودی، خلافیت، علم، هنر، فن، و تربیت بدنی و مناسب انسانی، خانوادگی و اجتماعی و مشارکت در صحنه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی.
# افزایش بهره‌وری.
# رشد و [[توسعه پایدار]] اقتصادی با محوریت بخش کشاورزی.
# اصلاح ساختار نظارتی اجرایی و قضایی کشور در جهت تحقق اهداف برنامه.
# تقویت مشارکت عامه مردم و اتخاذ تدابیرلازمتدابیر لازم برای نظارت شایسته و پیوسته بر اجرای برنامه.
# تلاش در جهت کاهش وابستگی اقتصاد کشوربه درآمدهای حاصل از نقت و توسعه بیش از پیش صادرات غیرنفتی.
# حفظ محیط زیستی و استقادهٔاستفادهٔ بهینه از منابع طبیعی کشور.
# تقویت بنیه دفاعی کشور در نیازدر چار چوب سیاست‌های و تدابیر فرماندهی معظم کل قوا.
# رعایت اصول عزت و حکمت و مصلحت کشور در سیاست خارجی.
# تلاش در جهت جاکمیتحاکمیت کامل قانون و حفظ امنیت همه‌جانبه آحاد مردم و ترویج فرهنگ اجتراماحترام به قانون، [[نظم اجتماعی]] و وجدان کار.
# نظام دهی و بکارگیری تحقیقات به‌عنوان ابزاری برای حل مشکلات و توسعه کشور.
# ایجاد تعادل در بخش‌های اقتصادی (تعاونی، خصوصی و دولتی).