تفاوت میان نسخه‌های «بنی عیاران»

جز
{{تاریخ کرمانشاه}}
'''بنی عیاران''' سلسله مستقل کرد در [[غرب ایران]] از (۴۰۱ تا ۵۱۱ ق.).<ref>Thomas Bois, the Kurds, 1966, Beirut, P. 138 </ref>
بنی عیاران از بازماندگان خاندان [[حسنویه]] بودند که در قسمتهایی از قلمرو حسنویه بر شهرهای مهم کردستان و بلاد دینور و همدان و نهاوند تا حدود خوزستان حکومت کرده‌اند. آخرین حاکم حسنویه امیر طاهر برزینی (بارزانی؟؟بارزانی؟)، است که توسط ابوالشوک (حسام الدوله) حاکم سلسله بنی عیاران از بین رفت.
 
بیشتر نواحی قلمرو امیر طاهر به تصرف حاکم کرد بنی عیاران در آمد،درآمد، در بعضی از منابع عربی نام آنها بنی عیاز یا عنّازیان آمده. <ref>ایرج افشار سیستانی، ایلام و تمدن دیرینة آن، انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، تهران ۱۳۷۲- ص ۱۳۰ </ref>
 
برخی از امیران مهم بنی عیاران عبارتند از: [http://www.hukam.net/family.php?fam=881]
* ابوالفتح محمد بن عناز (۴۰۱- ۳۸۱۴۰۱–۳۸۱ ق.)(۹۹۱ - ۱۰۱۱۹۹۱–۱۰۱۱ م.)
* ابوالشوک حسام الدولة فارس بن محمد (۴۰۱- ۴۳۷۴۰۱–۴۳۷ ق.) (۱۰۱۱ - ۱۰۴۶۱۰۱۱–۱۰۴۶ م.) حلون
* مهلهل بن محمد (۴۳۷- ۴۴۴۴۳۷–۴۴۴ ق.)(۱۰۱۱ - ۱۰۴۶۱۰۱۱–۱۰۴۶ م.) شهرزور
* سرخاب بن محمد (۱۰۱۱ - ۱۰۴۶۱۰۱۱–۱۰۴۶ ۱۰۵۵) بندانجین
* مهلهل بن محمد (۱۰۴۶ - ۹۴۹۱۰۴۶–۹۴۹)
* سعدی بن فارس؟ ۱۰۴۶ ۱۰۵۵ یا سعدة؟
* سرخاب بن بدر بن مهلهل (۱۰۵۵ - ۱۱۰۷۱۰۵۵–۱۱۰۷) تاریخ تقریبی
* أبو منصور بن سرخاب ۱۱۰۷