باز کردن منو اصلی

تغییرات

 
[[پرونده:Humphry Davy Engraving 1830.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|سر [[همفری دیوی]]، ۱۸۳۰، قلمزنی مبنی بر نقاشی اثری از [[سر توماس لارنس]] (۱۷۶۹–۱۸۳۰)]]
در بیست سالگی در سال ۱۸۱۲ در پایان شاگردیش او در سخنرانیهای دانشمند سرشناس شیمی، [[همفری داوی]]، رئیس [[انجمن رویال]]، شرکت کرد. سپس فارادی یک کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای بر اساس سخنرانی‌های دیوی به او ارسال کرد. پاسخ دیوی سریع و مهربانانه و دلچسب بود. وقتی دیوی بینایی خود را ازبه ناحیهدلیل [[نیتروژن تری کلرید]] از دست داد تصمیم گرفت فارادی را به عنوان منشی استخدام کند در آن دوران فارادی فرد متشخصی شناخته نمی‌شد و گفته می‌شود که همسر دیوی با او برخورد خوبی نداشت. به هر حال طولی نکشید که فارادی از داوی پیش افتاد. فارادی با ریاضیات مشکل داشت و هرگز مقدار زیادی از آن را نیاموخت و بنابراین برایش مشکل بود که ازآن چه در آزمایشگاهش، راجع به پدیده عجیب الکترومغناطیس مشاهده می‌کرد، تصویری نظری بسازد، گرچه سرانجام او موفق شد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طرح بزرگ|نام خانوادگی=هاوکینگ|نام=استیون|ناشر=انتشارات مازیار|سال=|شابک=|مکان=|صفحات=۸۱}}</ref>
 
فارادی با سارا برنارد (Sarah Barnard) {{رچ}} (۱۸۷۹–۱۸۰۰) در ۲ ژوئن ۱۸۲۱ ازدواج کرد اما [[فرزند]]ی نداشت.<ref name=ODN>BFrank A. J. L. James, ‘Faraday, Michael (1791–1867)’, [[Oxford Dictionary of National Biography]], [[انتشارات دانشگاه آکسفورد]]، Sept 2004; online edn, Jan 2008 [http://www.oxforddnb.com/view/article/9153 accessed 3 March 2009]</ref> آنها وقتی در [[ساندمانیان]] بودند باهم آشنا شدند. حامی و مشاور او [[جان مدجک فولر]] بود که [[کرسی استادی]] [[فولرین شیمی]] را در مؤسسه رویال ایجاد کرد. فارادی اولین و معروفترین فرد دارنده این مقام بود که تا آخر عمرش برای این مقام انتخاب شد. او در منزلش در [[همپتون کورت]] در ۲۵ اوت ۱۸۶۷ میلادی درگذشت.
کاربر گمنام