تفاوت میان نسخه‌های «شواهد تبار مشترک»

۲٬۸۵۴ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
گسترش لید
(لید بهتر و جامع تر)
(گسترش لید)
{{مفاهیم نظریهٔ تکامل}}
 
'''شواهد نیای مشترک''' سازواره ها (یا ارگانیسم های) زنده، توسط دانشمندانی که در رشته های مختلفی تحقیق می کنند در طول دهه ها کشف شده اند، که نشان می دهند [[نیای مشترک]] تمامی [[زندگی|حیات بر روی زمین]] از یک [[جهان‌نیای پایانی]] (به انگلیسی: Last universal common ancestor، مخفف: LUCA) توسعه یافته است. این شواهد، چارچوبی نظری را بنا می گذارد که نظریه فرگشت بر آن قرار می گیرد، و نشان می دهد که [[فرگشت انسان|فرگشت]] دارد اتفاق می افتد، و قادر است تا روال های طبیعی ای که منجر به [[تنوع زیستی]] زمین شده اند را نشان بدهد. به علاوه، این شواهد [[سنتز مدرن|سنتز فرگشتی مدرن]] را پشتیبانی می کنند — [[تئوری علمی|نظریه علمی]] فعلی ای که چگونگی و چرایی دگرگونی حیات در طول زمان را توضیح می دهد. زیست‌شناسان تکاملی شواهد و مدارک نیای مشترک را، با ایجاد پیش بینی های قابل راستی آزمایی، راستی آزمایی فرضیه ها، و ساخت نظریه هایی که علت هایش را توضیح بدهند و روشن کنند، به اثبات می رسانند.
 
مقایسه [[توالی اسید نوکلئیک|توالی های ژنتیکی دی‌ان‌ای]] ارگانیسم ها آشکار کرده است که ارگانیسم هایی که از لحاظ [[تبارزایش|تبارزایشی]] (Phylogenetics) به هم نزدیکند، درجه بالایی از شباهت قطعات ژنتیکی مانند [[شبه‌ژن|شبه‌ژن‌ها]] را نیز دارند، که شبه‌ژن‌ها بخش هایی از [[دی‌ان‌ای]] هستند که با ژنی در یک [[ارگانیسم]] مرتبط [[هم‌ساخت‌شناسی#.D8.A7.D8.B1.D8.AA.D8.A7.D8.B3.D8.A7.D8.AE.D8.AA.DB.8C|ارتاساخت]] (Orthologous) هستند، اما دیگر فعال نیستند و ظاهرا تحت روندی ثابت از زوال یا واگونگی (Degeneration) از جهش های انباشتی قرار گرفته اند، که این نیای مشترک را، همراه با ساختار بیوشیمیایی همگانی، و الگوهای دگرگون‌پذیری مولکولی که در تمام ارگانیسم ها یافت می شود را اثبات و پشتیبانی می کند. اطلاعات ژنتیکی اضافه، به طور قاطعانه خویشاوندی حیات را اثبات می کنند و دانشمندان را قادر ساخته اند (از زمان کشف دی‌ان‌ای) که درخت های تبارزایشی را بسازند: ترسیمی از خویشاوندی فرگشتی ارگانیسم ها. این ها همچنین به ایجاد تکنیک های [[ساعت مولکولی]] برای تعیین تاریخ های انشعاب تاکسون ها و کالیبره کردنشان با سوابق فسیلی منجر شده است.
 
[[فسیل|فسیل ها]] برای تخمین این که کی تبارهای مختلف در [[مقیاس زمانی زمین‌شناسی|مقیاس های زمانی مختلف زمین‌شناختی]] توسعه یافتند و ایجاد شدند مهم هستند. از آن جا که فسیل‌شدن‌ها وقایعی نادر هستند، که معمولا نیاز به اجزاء بدنی سخت و همچنین مرگ نزدیک مکان هایی که [[رسوب‌گذاری|رسوب ها]] دارند ته نشین می شوند دارند، سوابق فسیلی تنها اطلاعات پراکنده و تک و توک و گاه به گاهی را در مورد فرگشت حسات می دهند. مخصوصا شواهد ارگانیسم های پیش از توسعه اجزاء بدنی سخت مانند صدف‌ها، استخوان‌ها و دندان‌ها، کمیاب هستند، اما به شکل [[میکروفسیل‌شناسی|میکروفسیل‌های]] کلانسان، و همچنین نقش ها و نشان‌های ارگانیسم های نرم-تن مختلف وجود دارند.
 
== نتیجه گیری پژوهشی ==
در این جامورد شواهد نیای مشترک اشاره به یک نتیجه‌گیری پژوهشی در این مورد است. در سال ۲۰۰۵ بیش از صد نفر از دانشمندان در ده [[موسسه پژوهشی]] بزرگ (۹ آمریکایی یک آلمانی) مطالعهٔ ۲۳۷ میلیون جفت از اجزای تشکیل‌دهندهٔ [[کروموزوم]] شماره ۲ [[انسان]]، نشان می‌دهد که این کروموزوم می‌تواند از جوش خوردن دو کروموزوم شامپانزه ایجاد شده‌باشد. نتایج پژوهش‌های آنان در مقاله‌ای<ref>L.W. Hillier et al. (2005),"Generation and annotation of the DNA sequences of human chromosomes 2 and 4", Nature, 434, 724-731</ref> در شماره ۴۳۴ مجله معتبر علمی [[نیچر]] (Nature) چاپ شده است[http://www.nature.com/nature/journal/v434/n7034/abs/nature03466.html (مشاهده مقاله)]. نتایج این مقاله نشان می‌دهد انسان و شامپانزه نیاکان مشترک داشته‌اند.{{مدرک}}
{{مفاهیم نظریهٔ تکامل}}
{{اصلی|نظریه تکامل}}
در این جا شواهد نیای مشترک اشاره به یک نتیجه‌گیری پژوهشی در این مورد است. در سال ۲۰۰۵ بیش از صد نفر از دانشمندان در ده [[موسسه پژوهشی]] بزرگ (۹ آمریکایی یک آلمانی) مطالعهٔ ۲۳۷ میلیون جفت از اجزای تشکیل‌دهندهٔ [[کروموزوم]] شماره ۲ [[انسان]]، نشان می‌دهد که این کروموزوم می‌تواند از جوش خوردن دو کروموزوم شامپانزه ایجاد شده‌باشد. نتایج پژوهش‌های آنان در مقاله‌ای<ref>L.W. Hillier et al. (2005),"Generation and annotation of the DNA sequences of human chromosomes 2 and 4", Nature, 434, 724-731</ref> در شماره ۴۳۴ مجله معتبر علمی [[نیچر]] (Nature) چاپ شده است[http://www.nature.com/nature/journal/v434/n7034/abs/nature03466.html (مشاهده مقاله)]. نتایج این مقاله نشان می‌دهد انسان و شامپانزه نیاکان مشترک داشته‌اند.{{مدرک}}
 
پژوهش‌گران نیجه‌گیری می‌کنند: تجزیه‌وتحلیل‌های گسترده وجود ساختار زیر بنایی توالی را تأیید می‌کند، و گسترش درک ما را از ساختار و تکامل کروموزوم‌های پستانداران، گسترش می‌دهد، این گسترش شامل [[دی‌ان‌ای بی‌رمز|ژن‌های بی‌رمز]] (gene deserts) (فاقد پروتئین)، سگمنتال‌های تکراری (segmental duplications) و قسمت‌های بسیار متنوع (highly variant regions) است.
 
== پیوند های خارجی ==
== جستارهای وابسته ==
{{یوتیوب|8FGYzZOZxMw|(خلاصه ای تصویری از نتایج این مقاله)}}