باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
فیلم بعدی او آندری روبلف، دربارهٔ راهبی در [[سده‌های میانه]] بود که به بزرگ‌ترین شمایل نگار تمام دوران‌ها بدل شد. فیلم که درسال ۱۹۶۶ تکمیل شد و درجشنوارهٔ کن به نمایش درآمد، تا سال ۱۹۷۱ درروسیه [[اکران]] نشد، و تا آن موقع شهرت زیرزمینی فراوانی به دست آورده بود.
 
فیلمنامه تارکوفسکی برای سولاریس (۱۹۷۱) براساس رمانی علمی خیالی از نویسندهٔ لهستانی «استانیسلاو لم» نوشته شده بود _ رمانی که به جای فناوری بر روان‌شناسی متمرکز است. خود تارکوفسکی توضیح داده که: «نکتهٔ ماجرا ارزش هر کدام از رفتارها و اهمیت هر کدام از اعمال ماست، حتی پیش پا افتاده‌ترین شان. هیچ عملی را نمی‌شود عوض کرد...کرد… غیرقابل برگشت بودن تجربه انسانی چیزی ست که به زندگی و اعمال ما معنا و تشخص می‌بخشد».
 
می‌شود ادعا کرد که مضمون آینه (۱۹۷۵) نیز همین است. این فیلم جنجالی به عنوان یک اتوبیوگرافی، خود تارکوفسکی را درسنین مختلف تا زمان حال نشان می‌دهد، ولی بیش تر بر نوجوانی اش در پره دلکینو یعنی دوران وحشت استالینی متمرکز است.
 
{{ترتیب‌پیش‌فرض:تارکوفسکی، آندری}}
 
[[رده:آندری تارکوفسکی]]
[[رده:اهالی اوکراین لهستانی‌تبار]]
[[رده:برندگان جایزه بفتا]]
[[رده:برندگان جایزه لنین]]
[[رده:دانش‌آموختگان موسسهمؤسسه سینمایی گراسیموف]]
[[رده:دانش‌آموختگان مؤسسه سینمایی گراسیموف]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۸۶ (میلادی)]]
۴۰

ویرایش